tuvkku (p. 249) கிறேன், துவக்கினேன், வேன், துவக்க, v. a. To begin, enter upon, commence, ஆரம்பிக்க. 2. To tie, bind, entangle, engross the senses or affections, கட்ட. (சது.) 38) *

tvvi (p. 229) s. A large ladle, அகப்பை, (சது.) 2)

truṇāceri (p. 225) s. Tenasserim, the name of a place on the coast of Pegu, ஓர்ஸ்தலம். 50)

taṉucaṉ (p. 231) s. (fem. தனுசை.) A son, குமாரன்; [ex தனு, body et சம், one born.] 2. See தனுசர். 42)

tikir (p. 237) s. A cord used in the ceremonies, of a sacrifice. திகிரடிக்க, inf. To shake that cord as a signal to the sacrificer. 2. As திகி லெடுக்க. 13)

tittiru (p. 238) --தித்திருச்சி, s. A reed, நா ணல், Saccharum, L. 73)

tiruplai (p. 240) s. [prov.] A creeper, ஓர்கொடி. 30)

tūṇṭu (p. 253) கிறேன், தூண்டினேன், வேன், தூண்ட, v. a. To trim a burning lamp, விளக்குத்தூண்ட. 2. To excite, incite, instigate, stir up, as the fire, எழுப்ப. 3. To cause to go, impel; to drive a horse in a vehicle, to despatch; to propel arrows, &c., to send a person, செலுத்த. (சது.) 4. To remind, call the attention, suggest, bring to notice by word, signal or otherwise, நினைப்பூட்ட. (c.) தூண்டாவிளக்கு, s. A kind of lamp that supplies itself with oil, and needs not constant trimming. தூண்டிக்காட்ட, inf. To explain. 2. To show one his faults, to upbraid. 3. As தூண்டிக்கொடுக்க. தூண்டிக்காட்டாதே. Upbraid not others. தூண்டிக்கொடுக்க, inf. To remind one of something forgotten. 2. To enable a man to get at the point in a dispute. 3. To expose a crime to one's notics. 4. to slander. தூண்டிப்பிடிக்க, inf. To hold up or magnify little faults; commonly in a bad sense. தூண்டிவிட, inf. To trim a lamp. 2. To excite, incite. 3. To remind one of, to bring to notice. தூண்டுகுச்சி, s. A pricker, for stirring a lamp. தூண்டுகோல், s. As தூண்டுகுச்சி. 2. (fig.) A remembrancer, reminder, one who suggests, &c. தூண்டல்-தூண்டு-தூண்டுதல், v. noun. Exciting, rousing. 21)

tuvr (p. 249) s. Enmity, hatred , hostility, பகை. 2. Red, சிவப்பு. 3. Red coral, பவளம். 4. Fire-wood, விறகு. (சது.) 62) *

tṭu (p. 222) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To hinder, to stop, to prohibit, to interrupt, தடைசெய்ய. 2. To ward off, to avert, to prevent, விலக்க. 3. To check, to baffle, to rebuff, தட்ட. 4. To curb, to limit, to restrain, to restrict, அடக்க. 7. To oppose, to contradict, to interdict; to rebut, to repel, எதிர்க்க. 8. To frustrate, to thwart, குலைக்க. 9. To adjure, to hinter by oath, ஆணையிட. 1. To resist, to withstand, மறுக்க. 11. To forbid, as an ill omen, தவிர்க்க. 12. To dissuade, மறிக்க. 13. To hinder by magic, as the catching of birds, fishes, &c., or hitting a mark, மந்திரத்தாற் றடுக்க. 14. To detain, தாமதப்படுத்த. 15. To staunch blood, &c., இரத்தந்தடுக்க. (c.) தடுத்துமேலுமிவ்வுருவமாயினும்பெறல்சற்றல். To put off, and then obtain this body again is not easy. (வயிரா.) கால்தடுக்கிவிழுந்தான். He tripped and fell. தடுக்கல், v. noun. A stumbling block; an impediment. தடுக்கிநிற்க, inf. To stop in a course. தடுத்தாட்கொள்ள, inf. To hinder in a bad course and reclaim; to reform; commonly used in prayer. தடுத்தாள, inf. To check a soul in its evil tendencies, as, to transmigration, &c., and bring it to bliss; to overrule, as divine grace, for the benefit of the soul. தடுத்துச்சொல்ல, inf. To contradict, to retort, to refuse. தடுத்துப்போட, inf. To hinder, to resist. 2. To make a partition wall. தடுத்துவைக்க, inf. To put off, to postpone; to interdict. தடுபடை, s. A defensive weapon. (p.) 16)