tuppākki (p. 247) s. Gun. See துபாக்கி. 31)

tīṭctr (p. 242) s. See தீட்சை. 14)

tṭkku (p. 221) --தடக்கம், v. noun. [prov.] Obstacle, hinderance, impediment, entanglement, objection, any thing that obstructs or hinders, தடை. தடக்கெடுத்துவிட, inf. To remove obstructions, impediments entanglements, &c. கீழ்த்தடக்கு. Obstructions in the road, as stones, &c. மேற்றடக்கு. Obstructions from trees, &c, over head. 58)

tiṭṭāṇi (p. 238) s. A small mound around a shade-tree to sit upon, மரத்தைச்சுற்றிய மேடை. (R.) 19) *

tulai (p. 249) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. [prop. தொலை.] To be exhausted, to terminate, &c. 29)

tṭu (p. 222) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To hinder, to stop, to prohibit, to interrupt, தடைசெய்ய. 2. To ward off, to avert, to prevent, விலக்க. 3. To check, to baffle, to rebuff, தட்ட. 4. To curb, to limit, to restrain, to restrict, அடக்க. 7. To oppose, to contradict, to interdict; to rebut, to repel, எதிர்க்க. 8. To frustrate, to thwart, குலைக்க. 9. To adjure, to hinter by oath, ஆணையிட. 1. To resist, to withstand, மறுக்க. 11. To forbid, as an ill omen, தவிர்க்க. 12. To dissuade, மறிக்க. 13. To hinder by magic, as the catching of birds, fishes, &c., or hitting a mark, மந்திரத்தாற் றடுக்க. 14. To detain, தாமதப்படுத்த. 15. To staunch blood, &c., இரத்தந்தடுக்க. (c.) தடுத்துமேலுமிவ்வுருவமாயினும்பெறல்சற்றல். To put off, and then obtain this body again is not easy. (வயிரா.) கால்தடுக்கிவிழுந்தான். He tripped and fell. தடுக்கல், v. noun. A stumbling block; an impediment. தடுக்கிநிற்க, inf. To stop in a course. தடுத்தாட்கொள்ள, inf. To hinder in a bad course and reclaim; to reform; commonly used in prayer. தடுத்தாள, inf. To check a soul in its evil tendencies, as, to transmigration, &c., and bring it to bliss; to overrule, as divine grace, for the benefit of the soul. தடுத்துச்சொல்ல, inf. To contradict, to retort, to refuse. தடுத்துப்போட, inf. To hinder, to resist. 2. To make a partition wall. தடுத்துவைக்க, inf. To put off, to postpone; to interdict. தடுபடை, s. A defensive weapon. (p.) 16)

tikkuṟu (p. 237) s. The புனமுருங்கை tree. (Bot. Dic) 32)

tāṭāḷṉ (p. 232) s. A person of great energy and application, முயற்சியுள்ளோன். (p.) 35)

tullapam (p. 249) s. (St. துர்லபம்.) That which is difficult of attainment, &c., excellence, eminence, rareness, அருமை. 32) *

tiṭukku (p. 238) s. [in combination.] Sudden fear, shudder, terror, &c., as திடுக்கம். திடுக்குத்திடுக்கெனல், v. noun. Starting repeatedly through fear, weak nerves, &c. 2. Being subject to paroxysms of fear. 3. Beating, throbbing, palpitating of the heart through fear. See திக்குத்திக்கெனல். நெஞ்சுதிடுக்குத்திடுக்கென்றிருக்கிறது. The heart beats through fear. 8)