tuyilu (p. 248) --துயில், கிறேன், துயின்றேன், வேன், துயில, v. n. To sleep, உறங்க. (p.) துயிலார்--துயிலாதார், appel. n. (pl.) The gods, the sleepless ones, தேவர். துயிலாதாராலயம், s. Maha Meru, (lit.) the temple of the sleepless ones. துயிலிடம், s. A sleeping contrivance, as a bed, couch, mat; a sleeping place, a dormitory, மக்கட்படுக்கை. (சது.) துயில்வோன், appel. n. A sleepy person, உறங்குவோன். (நன்.) துயிலல்--துயில்வு, v. noun. Sleeping, நித்திரைசெய்கை. துயில்தல்--துயிறல். As துயிலல். 6)

tvucelm (p. 228) s. The முருங்கை tree. (R.) 21)

tīvu (p. 244) s. An island, கடலிடைக்குறை. 2. (for தீபம்.) Any one of the seven islands, or continents, supposed to form the world in which we dwell. They are most of them; 1. நாவலந்தீவு, the continent on which we live, from the நாவல் or சம்பு tree, said to abound in it, south of மகாமேரு. 2. இறலித்தீவு, the next adjacent circumambient continent, named from that species of fig tree, Ficus. L. 3. குசைத்தீவு. named from குசை or Darb`ha grass. 4. கிர வுஞ்சம், from the bird, அன்றில், inhabiting it. 5. புட்கரத்தீவு, from the lotus, said to be there. 6. தெங்கந்தீவு, as having many cocoa-nuttrees. 7. கமுகந்தீவு, abounding in the areca. In Sanscrit, Jambu, Kusa, Plaksha, Salmali, Krauncha, Saka, and Pushkara. து துப்பு, v. noun. Provisions, food, உணவு. 2. Experience, enjoyment, fruition, fruit of former deeds, அனுபவம். 3. Drink, beverage, பானம். துப்பார்க்குத்துப்பாயதுப்பாக்கி. Furnishing agreeable articles of food to those who eat. குறள். 21)

tamiẕ (p. 223) s. Sweetness, pleasantness, melodiousness, இனிமை. 2. The tamil language, தமிழ்ப்பாஷை; of which there are two principal divisions, செந்தமிழ், high, or polished Tamil and கொடுந்தமிழ், common, or unpolished Tamil. A further division is இயற்றமிழ், prose, இசைத்தமிழ், poetic, and நாடகத்தமிழ், dramatic Tamil. For particulars, see these in their places. 3. Nature, state, quality, நீர்மை--Note. When used adjectively, ழ் sometimes changes to ழ. தமிழப்பிள்ளை, s. A tamil lad. 2. [vul.] A tamil man. தமிழவண்ணான், s. Washerman of caste people. தமிழன், s. (fem. தமிழச்சி.) A Tamulian. தமிழிலேபழக, inf. To be familiar with the Tamil language. தமிழெல்லை, s. The precincts, frontiers, confines of the Tamil country. தமிழோர், s. (plu.) Tamil poets, the learned, தமிழ்ப்புலவர். (p.) தமிழ்திருப்ப--தமிழ்ப்படுத்த, inf. To translate into Tamil. தமிழ்க்கூத்தர்--தமிழ்கூத்தர், s. Tamil dramatists or dancers. தமிழ்ச்சொல், s. Tamil word. தமிழ்நடை, s. The order, walk, or going of the Tamil language; i. e. its idiom. தமிழ்நாடன், s. Any king of the Pandyan race. தமிழ்நாடு, s. The Tamil country. See திராவிடம். 2. The Madura district. See செந்தமிழ்நாடு. தமிழ்நாவலர், s. Tamil poets. (p.) தமிழ்ப்போங்கு--தமிழ்ப்போக்கு, v. noun. As தமிழ்நடை. தமிழ்மலை, s. Mount Pothiyam, the reputed residence of the sage Agastya, father of the Tamil language. தமிழ்முனி, s. The poet Agastya. தமிழ்மொழியாக்கம், s. The formation of Tamil words. தமிழ்வாணர், s. Tamil poets; (lit.) they in whom classical Tamil lives. தமிழ்வேதம், s. A book of four-thousand parts, நாலாயிரப்பிரபந்தம். 2. The books தே வாரம், and திருவாசகம்; also the குறள், of the poet, திருவள்ளுவர், is so called in eulogy. செந்தமிழ்நாடு, s. The districts where pure Tamil was spoken. See செந்தமிழ். கொடுந்தமிழ்நாடு. s. The twelve districts around the Madura kingdom, in the Tamil of which, irregularities and provincialisms weer found; as stated in the following stanza-தென்பாண்டி, குட்டம், குடம், கற்கா, வேண், பூழி பன்றி, அருவா, அதன்வடக்கு--நன்றாய சீதம், மலாடு, புனனாடு, செந்தமிழ் சேர் ஏதமில் பன்னிரு நாட்டெண். 114)

tumpu (p. 247) s. [prop. தும்மு.] To sneeze. 55) *

trku (p. 225) s. (Tel.) Negociating for another, in making bargains, borrowing money, &c., brokery, the employment of a broker, தரகுத்தொழில். 2. Brokerage, fee, allowance to a person by a seller or buyer for doing the business, தரவுகூலி. (Beschi.) (c.) 3. A dry measure nearly two படி, ஓரளவுக்கருவி.--Note. Servants often get an allowance from the seller in buying for their masters. தரகன்--தரகுகாரன், s. A broker. தரகுபேச, inf. To negociate for another. 2. To make purchases. 6)

tukiṉm (p. 244) s. Dew, பனி. (சது.) 36)

tāṟukṉṉi (p. 236) s. The வெள்ளைக்காக்கணம் plant, Clitoria forncata, L. 8)

taruṇam (p. 225) s. Juvenility, youthfulness, இளமை. W. p. 369. TARUN'A. 2. (c.) The proper season or opportunity, seasonable time, சமயம்; which see. ஏற்றதருணம். A fit time. தருணதை, s. (St. usage.) Female juvenility; the state of a young woman at or near puberty, பிரவிடை. தருணர், s. (plu.) Young persons, இள மைப்பருவத்தோர். தருணன், s. (fem. தருணி.) A young man, at puberty, பாலியன். 49)

tuṇṇeṉ (p. 247) inf. To startle, be frightened. துண்ணெனத்துறக்க. To relinquish worldy things in alarm. (p.) 5) *