tirutti (p. 240) s. (Sa. திர்ப்தி.) Sufficiency, adequacy, satiety, பூரணம். 2. Fullness, gratification, satisfaction, contentment, மனரம்மியம். (c.) திருத்திபண்ண, inf. To satisfy, suffice, satiate. 2. To give satisfaction in the way of revenge. திருத்திபோசனம்--திருத்தியானபோச னம், s. Sufficiency of food, spoken after eating. திருத்தியடைய--திருத்தியாக, inf. To be satisfied--as the mind, or the appetite. திருத்தியில்லாதமனம், s. A discontented mind. 23) *

turu (p. 248) s. Rust, இருப்புக்கறை. 2. Verdigris, களிம்பு. (c.) துருப்பிடிக்க, inf. To rust, gather rust. 2. [for துருவிப்பிடிக்க.] To search out, See துப்புத்துருப்பிடிக்க. 31) *

tat (p. 223) indec.) A Sanscrit prefix, implying, that, therefore, and the like; before a hard letter changed to தற், and before a nasal to தன், ஒருபசர்க்கம். See தற். 31)

tkaimai (p. 219) s. [prop. தகைமை, which see.] 9) *

tirukṇi (p. 240) s. See திருகு, v. 6)

tuṇṭrikkm (p. 246) --துண்டிரிக்கம், s. (Tel. துடரிகமு.) Oppression, குரூரம். 2. Quarrelsomeness, தொந்தரவு. துண்டரிக்கக்காரன், s. A stiff-necked. quarrelsome person. துண்டரிக்கம்பண்ண, inf. To be obstinate, quarrelsome. 2. To oppress. 14)

tāẕ (p. 235) --தாழு, கிறேன், ந்தேன், வேன், தாழ, v. n. To be, or to become low, to sink, to fall, to decline, குறைய. 2. (with accusative or dative.) To bow, to stoop, to do homage, to prostrate in reverence; to be humble, yielding, submissive; to carry one's self humbly, வணங்க. 3. To sink in circumstances, repute, &c., to decline in splendor or power; to decrease, diminish, decay, degenerate, deteriorate, சீர்கெட. 4. To decline--as the sun, சாய. (c.) 5. To be inlaid--as gold; to be set in--as colors; to abide in--as lustre in a gem, பதிய. 6. To tarry, delay, halt, to stop--as a business, தங்க. 7. To prove inferior, to be wanting, to fail in comparison, competition, battle, தோற்க. 8. To be indolent, lazy, சோம்ப. 9. To despond, to be dejected, மனஞ்சோர. 1. To hang down, to be suspended, தொங்க. 11. To desire, to be eager for, அவாவ. 12. (c.) To be deep, to deepen, ஆழ. 13. To sink as a balance, துலைதாழ. 14. To sink in water, அமிழ்ந்த. 15. To be engrossed in an object or pursuit, மனங்கவிய. 16. To slope, to slant, as a roof, &c., சரிய. தாழ்ந்ததுதங்கம்உயர்ந்ததுபித்தளை. Humility is esteemed as gold, proud manners are disdained as the bad stinking of brass. தாழ, inf. used adverbially. Down, below, beneath, low. வெயில்தாழவா. Come when the heat is abated, when the sun is low. தாழவிழ, inf. To fall down. தாழவிட, inf. To drop. தாழப்போக, inf. T descend. தாழாநட்பு, s. Unfailing or undiminished love, friendship, &c. (p.) தாழாமலிருக்க, inf. To be without humility; to be impatient. தாழாமை, s. Pride, haughtiness. தாழ்குழல், s. Pendent female locks. 2. A female. (p.) தாழ்சடை, s. Long, matted, dishevelled locks of an ascetic. தாழ்ந்தமாதிரி, s. An inferior kind. 2. Low conduct. தாழ்ந்தகுணம், s. A lowly temper, calm temper. தாழ்ந்தசாதி, s. A low caste. தாழ்ந்தபலன், s. Inferior reward, slight advantage, scanty profit. தாழ்ந்தபூமி, s. Low land. 2. Poor land, impoverished soil. தாழ்ந்தவயசு, s. Declining age. தாழ்ந்தவிலை, s. A low price. தாழ்ந்துகொடுக்க, inf. To yield, to submit in order to effect an object, or through affability. தாழ்ந்துபோக, inf. To fail in competition or comparison, 2. To degenerate in morals, character, &c. தாழ்வயிறு, s. A hanging belly, சரிந் தவயிறு. 15)

tācērakam (p. 232) s. (a change of Sa. Dasera.) A camel or dromedary, ஒட்டகம். 27) *

tāri (p. 234) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. [a change of தரி.] To bear, to suffer, o endure, பொறுக்க. 43) *

tālāvviyam (p. 234) s. The palatal class of letters, அண்ணத்தால்பிறப்பன; [ex தாலு.] 64)