tirukl (p. 240) v. noun. The twist of a horn, &c., contortion, முறுகல். 2. Involution of a sentence, &c., சொற்சுழற்சி. 3. Ruggedness, roughness, முரணல். 4. Unevenness, crookedness of a row, or line. For the active forms of the verb, see திருகு, v. திருகலி, s. [prov.] A palmyra or cocoanut tree crooked near the top, நுனி வளைந்தபனைமுதலியன. திருகற்பல், s. Uneven teeth. திருகல்முறுகல், s. Crookedness, crumple, புரி. 2. Involution of a sentence, சொற் சுழற்சி. 3. Perverseness, தாறுமாறு. 4. Irregularity in the construction of syllables, சேர்த்திக்கையின்மை. (c.) திருகல்முறுகலானவழி. A winding road. 7)

tuvvu (p. 250) கிறேன், துவ்வினேன், வேன், துவ்வ, v. a. To take food, eat, புசிக்க. 2. To enjoy by means of the senses. ஐம்பொறியால் நுகர. 3. To suffer, enjoy the fruits of actions, experience, அனுபவிக்க. (See து, v.) --Note. This word is more properly து, it forming like a negative. துவ்வாதார்--துவ்வார், appel. n. The poor, the indigent, தரித்திரர். துவ்வல், v. noun. Eating, புசித்தல். 16)

tuvayam (p. 249) s. Two, doubleness, duality, இரண்டு. W. p. 431. TVAYA. துவயார்த்தம், s. (St.) Ambiguity, a double meaning, உபயார்த்தம். 56) *

tungkpttiri (p. 245) --துங்கபத்திரை, s. A river in the Mysore country, ஓர்நதி. W. p. 379. TUNGABHADRA. 11) *

tāṭṭikam (p. 233) --தாஷ்டிகம்--தாஷ்டீ கம், s. Strength, power, authority, பலம். 2. Insolence, pride, superciliousness, haughtiness, இறுமாப்பு. (Sa. Dha'shtika.) (c.) அவன்தாஷ்டிகமுடையவன், He is proud man. தாஷ்டிகமாய்ப்பேச, inf. To speak with courage. தாஷ்டிகவான், s. A powerful, influential man. 2. An eloquent person, வாய்ச் சாலகன். 7)

tīrāmai (p. 243) s. [prov.] A heinous crime, great injustice, கடுந்துரோகம். 2. False accusation, பொய்க்குற்றச்சாட்டு. 3. Malicious slander of a virtuous person, வன்மத் தாற்சொல்லுங்கோள். 4. See தீர், v. n. 27)

timiram (p. 238) s. Darkness, obscurity, gloom, இருள். 2. Hell, நரகம். (சது.) 3. Gutta serena, total blindness from an affection of the optic nerve, குருட்டாட்டம். W. p. 376. TIMIRA. திமிராரி, s. The sun as the foe to darkness, சூரியன்; [ex அரி, enemy.] (சது.) 88)

tṇ (p. 222) s. Coolness; that which is refreshing, குளிர்ச்சி. 2. adj. Cool. (p.) தண்கதிர்--தண்சுடர்--தண்ணவன், s. The moon; (lit.) the cool-rayed, சந்திரன். தண்ணீர், s. Cold or fresh water, குளிர்ந்தநீர். 2. [improp.] Water in general, நீர். 3. What is too much diluted, இளகுந்தன்மை.--commonly used தண்ணி. தண்ணீராக, inf. To become watery, to be too much diluted. தண்ணீராக்க, inf. To cause one to have pity. 2. To dissolve metals. 3. To dilute. மனதைத்தண்ணீராக்கிவிட்டான். He has gained his good will. தண்ணீருக்குவிட, inf. To let cattle drink. தண்ணீரெற்ற, inf. To throw out water, with the feet, hands, &c. தண்ணீர்கட்ட, inf. To admit water into garden beds and confine it. தண்ணீர்காட்ட, inf. To water beasts. 2. To deceive, to tantalize; from the story of a buffoon who obeyed the command literally, and showed water to his master's horse, but did not suffer him to drink. தண்ணீர்காண, inf. To appear or gush out, as water in a newly dug well. தண்ணீர்குடித்தபாடம்--தண்ணீர்ப்பா டம், s. An expression used to denote intimate acquaintance. 2. A lesson well learnt. 3. A science well mastered. (c.) தண்ணீர்க்கண்டம், s. Accident by water. See கண்டம். தண்ணீர்கலசம்-தண்ணீர்க்குடம், s. A water-pot. தண்ணீர்க்காரன், s. (fem. தண்ணீர்க்காரி. vul. தண்ணீர்க்காரிச்சி.) A man who draws or brings water. தண்ணீர்க்கால், s. A water-course, a channel for water. தண்ணீர்தெளிக்க, inf. To sprinkle water for the purification of sheep, for sacrifice. 2. (fig.) To give one over to his own way. நான்அவனைத்தண்ணீர்தெளித்துவிட்டுவிட்டேன். I have left him to himself. தண்ணீர்த்தவனம்--தண்ணீர்விடாய், s. Thirst. தண்ணீர்த்துறை, s. The entrance to a tank, river, &c., where men or cattle go for water. தண்ணீர்பட்டபாடு, v. noun. Like water; i. e. profuse, plentiful, free. (c.) தண்ணீர்ப்பந்தல்--தண்ணீர்ச்சாலை, s. A shed where water, butter-milk, lemonade, &c., are furnished. தண்ணீர்ப்பிடி--தண்ணீர்ப்பிடிப்பு, v. noun. Being watery as food or fruits. 2. Containing water, as pustules. 3. Being suffused with watery humors, as the body. 4. The limit of the water in a tank. See சீர்ப்பிடி. தண்ணீர்ச்சாரை, s. A kind of ratsnake living in tanks, as நீர்ச்சாரை. தண்ணீர்ப்பகை, s. Hurtfulness of some kinds of water. (Rare.) தண்ணீர்ப்பாம்பு, s. A water snake, whose bite is not venomous. தண்ணீர்மாற, s. [prov.] To lead water into garden-beds, to trees, &c. (c.) தண்ணீர்வார்க்க, s. To give water to travellers from a water shed. 2. To pour water for a low caste person to drink, who is not allowed to touch the cup. தலைக்குத்தண்ணீர்வார்த்தல். Bathing a girl with appropriate ceremonies, on her becoming marriageable; done by aged matrons, not widows, who are not allowed to be present. தண்ணீரொத்துக்கொள்ள, inf. To agree with one's constitution, as water. (c.) தண்ணீரோத--தண்ணீர்மந்திரிக்க, inf. To consecrate, or enchant water to be given to a woman in labor, &c., to dispel the effects of the evil eye, &c. தண்ணீர்விட்டான், appel. n. A kind of plant, a linear leaved shrub, Asparagus racemosus. (Willd.) தண்ணீர்விட்டான்கிழங்கு, s. The root of the above, containing cool water. 50) *

tstik (p. 221) s. (Pers.) Summons or order to appear; a pass, சன்னது. 52)

tikir (p. 237) s. A cord used in the ceremonies, of a sacrifice. திகிரடிக்க, inf. To shake that cord as a signal to the sacrificer. 2. As திகி லெடுக்க. 13)