tiṭṭumuṭṭu (p. 238) v. noun. [prov.] (com. திக்குமுக்கு.) Choking, suffocation, obstructions of the chest, difficulty of breathing, நெஞ்சடை. 2. A disease in children attended with bloating, of the belly, ஓர் நோய். 3. See திட்டு, v. 27)

trkūli (p. 221) s. [prov.] (probably from Sa. Tasa, to dress.) Hire paid for ploughing, உழவுகூலி. (c.) 27)

tukil (p. 244) s. [vul. துயில்.] Cloth, clothes, dress, சீலை. 2. A banner as a badge of honor, விருதுக்கொடி. (சது.) துகிற்கொடி, s. Flag, as துகில். துகிலின்பீசம், s. The seed of the cotton shrub. (R.) செந்துகில், s. Ochre-colored vestments. பொற்றுகில், s. Gold cloth, as பீதாம் பரம். 35)

tī (p. 242) s. Fire, நெருப்பு. 2. Elementary principle of fire and heat, caloric, பஞ்ச பூதத்தொன்று. 3. Hell, நரகம். (சது.) 4. As தீக்கணம்--Note. A three-fold class of elementary fire is given in சதுரகராதி. 1. உயிரி லுள்ளதீ. principle of fire in the sentient soul, and animal body, being a source of warmth, and energy or principle of fire in the stomach, assisting digestion, causing appetite and hunger. It is seated in the peritoneum, 3. சினத்திலெழுந்தீ, fiery principle developing itself in anger. Instead of the first, other authorities give காமத்தீ, the heat or fire of venereal appetite.-Note 2. A three-fold class of sacred fire, வேதாக்கினி, is also given. 1. காருகபத்தியம், the sacrificial fire of the Brahmanical houesholder, received from his ancestors. and kept alive. 2. தட்சிணாக்கினியம், a fire kindles from the standing fire on the southern side of the house, &c. 3. ஆக வனீயம், consecrated fire, taken from the standing fire, for sacrificial purposes. தீக்கஞ்சி, s. A kind of camphor. See தீபக்கொடிச்சி. தீக்கடன், s. (sometimes தீக்கருமம்.) The duties of the son of heir to one deceased, such as cremation and other funeral rites performed with fire. தீக்கடைகோல், s. Sticks for producing fire by friction. See கடைகோல். தீக்கதிக்கும்பச்சை, s. A precious stone, as நாகப்பச்சை. தீக்கதிர், s. A smith's poker, உலையா ணிக்கோல். (R.) தீக்கரண்டி, s. A little cup or bowl for taking up fire, தீயெடுக்குங்கருவி. தீக்கல், s. Flint, தீத்தட்டிக்கல். தீக்காய, inf. (com. குளிர்காய.) To warm one's self at the fire. தீக்குடுக்கை, s. See குடுக்கை. தீக்குதிக்க, inf. To leap into a pit of fire for self-destruction, as தீக்குளிக்க. தீக்குருவி, s. The Ostrich. See தழல் விழுங்கி. தீக்குவெறுங்குகை, s. Soap, சவுக்காரம். (R.) தீக்குழி, s. A pit with coals of fire on which persons walk. தீக்குழிபாய, inf. As தீக்குளிக்க. 2. To pass through burning coals, as a ceremony. தீக்குளிக்க, inf. To plunge into fire, for self-destruction. See குளி, v. தீக்கூர்மை, s. Rock-salt, இந்துப்பு. 2. Salt extracted from sesamum, as திலாசாரம். (R.) திக்கையோன், s. Siva, as holding fire in his hand. 2. See தீக்கை. தீக்கொளுத்த, inf. To kinde a fire &c., to set fire to any thing. தீ தீச்சட்டி, s. A vessel of coals, for warming one's self, or heating any thing; a chafing dish, கும்பிடுசட்டி. 2. A vessel for fire carried on one's head in performance of a vow. தீத்தட்டிக்கல், s. [prov.] (sometimes தீத்தட்டி.) A flint. தீத்தாங்கி, appel. n.. A fire-fender, தீம றைக்கும்பலகை. தீத்திரள், s. The deluge of fire, வடவா முகாக்கினி. தீத்தீண்டல், v. noun. s. A marriage ceremony, ஒருசடங்கு. தீத்தெய்வம், s. The god of fire. தீநா, s. [in seamen's language.] A lighted torch, held up in a vessel, or on shore, as a signal, அடையாளப்பந்தம். தீப்பறக்க, inf. To flash as fire, to be red hot. (c.) தீப்பற்ற, inf. To kindle, as fire. தீப்பொறி, s. A spark of fire. தீப்போட, inf. To set fire to any thing. தீமுறுகல், s. A kind of prepared arsenic, ஓர்பாஷாணம். தீயிறைக்க, inf. To belch fire. 2. To persecute with wrath. தீயெச்சம், s. See எச்சம். தீவட்டி--தீவத்தி, s. [prop. தீவர்த்தி.] A torch, a flambeau. (c.) தீவட்டிக்காரன், s. Torch-bearer. தீவட்டிக்கொள்ளை, s. Plundering one's house, as robbers with torches. தீவட்டிபிடிக்க, inf. To carry a torch. தீவலஞ்செய்தல், v. noun. Worshipping fire, as in the marriage ceremonies, by passing around it to the right, அக் கினிப்பிரதட்சணஞ்செய்தல். தீவளர்க்க, inf. To kindle or argument a fire, more especially the sacred fire as one of the duties of the Brahmanical house-holder, or a fire for a widow to plunge into. தீவளர்ப்போர், appel. n. Brahmans. தீவறை, s. [prov.] A hole dug in the ground for a fire, குழியடுப்பு. தீவிழ, inf. To be consumed by fire, as form heaven; used in cursing, or lively description. தீவிளங்கும்வயிரம், s. Ambergris, மீன ம்பர். (R.) தீவேட்க, inf. To perform a sacrifice. யாகஞ்செய்ய. 2. To marry a wife, கலியா ணஞ்செய்ய; [ex வேட்க, to sacrifice, &c.] தீவேள்வி, s. A wedding, கலியாணம். (சது.) தீக்காலி, s. A hag, a mischievous woman. See துடைகாலி. 3)

tkṭeẕutikṭṭ (p. 219) inf. To tie on, as an amulet, an engraved metal plate, &c. 3)

tngku (p. 221) கிறேன், தங்கினேன், வேன், தங்க, v. n. To stay, to sojourn, to lodge, to halt, to wait, to stand still, வைக. 2. To rest, to be seated, to have a place, residence, &c., ஓய்ந்திருக்க. 3. To cease to flow, as the menses; to be obstructed in its course, as water; to be stopped, as a floating thing or a car; to be fixed as substance between the teeth; to adhere, or inhere, தடைபட. 4. To hesitate in speaking, தாமதிக்க. 5. To be reserved or kept back, to remain due, இருப்பாயிருக்க. 6. To rely or depend on, to be dependent, சார்ந்திருக்க. 7. To continue as property or prosperity; to be retained in the mind, நிலைபெற்றிருக்க. (c.) அவன்கையிலேபணந்தங்காது. Money will not stay in his hand. வயிற்றிலேயொன்றுந்தங்குகிறதில்லை. Nothing remains in his bowels. தங்கித்தங்கிவாசிக்க, inf. To read with hesitation, difficulty, stopping, &c. தங்கிநின்றமழை, s. [prov.] Rain after cessation and drought. தங்கிவிழ, inf. To be impeded in falling--as fruits, &c., and then to fall afterwards. தங்கு, v. noun. Staying, stopping, தங் குதல். தங்குகடலுக்குப்போக--தங்குதோணிக் குப்போக, inf. [prov. vul.] To go on a fishing trip for a few days. தங்குதடை, s. Hesitation, impediment, (c.) தங்குதண்ணீர், s. Water lodged in hollows after rain, &c. 2. Water collected in a well. 3. Irrigation of a field or garden, after a lapse of the proper time. 4. Water lodged on foliage, roofs, &c, and then dropping. கூரைத்தண்ணீர். 5. Water impeded for a time and then flowing with force, on the removal of the obstruction. தங்குதண்ணீரிறைக்க, inf. [prov.] To irrigate after some delay. தங்குதரி--தங்குதரிப்பு, v. noun. Stopping, halting; impediment, a pleonastic form. See தரி. தங்குதுறை, s. [prov.] A port at which a vessel touches. தங்குவலை, s. [prov.] A net cast into the sea, and left for some hours, to catch fish. 25)

tumi (p. 247) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To be cut off, severed, sundered, வெட்டுண்ண. 2. To be dispelled, as ignorance, மடமையற. (p.) 40)

tpu (p. 223) கிறேன், தபினேன், வேன், தப, v. n. To perish, கெட. 2. To die, சாக. (p.) தபுதல், v. noun. Perishing, coming to an end, கெடுதல். 2. Dying, சாதல். (சது.) 66)

tamam (p. 223) s. Darkness, gloom, இருள். 2. Mental darkness, as obscuring the soul, and hiding duty from view. (See தாமசம்.) 3. Illusion, மாயை. 4. Restraining the senses, புறக்கரணதண்டம். 5. The ascending node. (See இராகு.) 6. A word added to the positive to form a superlative, as மந் தம், gentleness; மந்ததமம், most gently. தமப்பிரபை, s. The first of the seven hells, ஏழுநரகத்தொன்று. 89) *

tuḷir (p. 251) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. [com. துளுக்க.] To bud, sprout, shoot, put forth leaves, vegetate, தளிர்க்க. 2. (fig.) To begin to thrive as a person, செழிக்க. (c.) இவன்துளித்திருக்கிறான். He is flourishing. துளிர்ப்பு, v. noun. Budding, sprouting. 3)