turttu (p. 248) கிறேன், த்தினேன், வேன், துரத்த, v. a. To drive or chase away, scare off beasts, birds, &c., beat away flies, &c., செலுத்த. 2. to dismiss, reject, expel a servant, &c., தள்ளிவிட. 3. To run after in order to catch, as a thief, or game, தொடர 4. To dispel, remove, அகற்ற. (c.) துரத்திப்பிடிக்க, inf. To run after and catch one. துரத்திவிட, inf. To chase or fray away. 15) *

tkātā (p. 219) --தகாதி, s. (Hind.) A dispute, law suit, வழக்கு. (c.) 32)

tuṟ (p. 251) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To leave, relinguish, desert, reject, discard, கைவிட. 2. To renounce matrimony, and secular things, for an ascetic life, இல்லறந்துறக்க. 3. To neglect, dispense with, omit, avoid, தவிர்க்க. (p.) தாய்சொற்றுறந்தால்வாசகமில்லை. There is no excuse for slighting a mother's word, (Avv.) அதைத்துறந்து, v. participle. Leaving this, besides this. துறந்துள்ள, inf. To renounce one's relations. துறந்தார்-துறந்தோர், s. (plu.) Ascetics, recluses, those that have renounced the world for an ascetic life, sannyasis, நீத் தோர். துறப்பு--துறவு, v. noun. Relinquishment, rejection, விடுகை. 2. Renunciation of matrimony and social life, for a life of austerities, of wandering and dependence an charitable gifts for support; or retirement to the desert, சன் னியாசம். 3. The principles of abstraction, or renunciation of secularities, as seated and operative in the mind of the devout ascetic, leading to corresponding actions. துறவர்--துறவோர், s. (plu.) Munis, asceties, recluses, முனிவர். துறவறம், s. Celibacy of the recluse, or of the strict devotee, in the வானப்பி ரஸ்தம். state--oppos. to இல்லறம். (See ஆச்சிரமம்.) 2. See அறம். துறவி, appel. n. An ascetic, a recluse, சன்னியாசி. துறவுநிலை, s. The standing, degree, profession or state of the ascetic. துறவுபூண, inf. To become an ascetic. துறவொழுக்கம், s. The proper course and rules of ascetic life. 14) *

ttai (p. 223) கிறேன், ந்தேன், வேன், ததைய, v. n. To be very close, thick, crowded, straitened, நெருங்க. (Little used.) ததைதல்--ததைவு, v. noun. Being narrow, மிடைதல். 2. Being close together, வெளிப்படாதிருத்தல். 3. Being crowded, நெருங்கல். (சது.) (p.) 29)

tplai (p. 223) s. (Tel. தவஎல.) A brass pot. See தவலை. 60) *

tuṉpam (p. 251) s. [See W. p. 38. TUMPA.] Affliction, sorrow, distress, trouble, வருத்தம் --oppos. to இன்பம். 2. Suffering, pain, உபத் திரவம். 3. Misfortune, calamity, adverse circumstances, straits, penury, கிலேசம். 4. [prov.] Disease, ailment, நோய். துன்பக்காரன், s. A sick man. துன்பஞ்செய்ய, inf. To hurt, distress. injure, put to pain, inflict, suffering. 2. Tu cause disease, misfortune, calamity-as wind, water, fire, &c. துன்பப்பட, inf. To be afflicted either in mind or body, to suffer misfortune, adversity, &c. 2. To be vexed, troubled, persecuted. துன்பப்படுத்த, inf. To cause trouble, to vex, as done by a superior; to harass. to keep hard at work, to persecute. 37) *

tūkkṇm (p. 252) s. A pendent, &c., as துக்கு. 1 and 2. தூக்கணாங்குருவி, s. See தூக்கு. (c.) 6)

tstik (p. 221) s. (Pers.) Summons or order to appear; a pass, சன்னது. 52)

tūrmam (p. 255) s. The தேட்கொடுக்கி plant, Heliotropium. L. 10) *

tuṟumu (p. 251) கிறேன், துறுமினேன், வேன், துறும, v. n. To be thick, close, crowded, நெருங்க. 2. To be or become round, திரள. 3. v. a. To make round, திரட்ட. (p.) துறுமல், v. noun. Being close, making round, &c., as the verb. 24)