tcirm (p. 221) s. Tubularity, hollowness, உட் டுளை. (சது.) 37) *

tīmpu (p. 243) s. Wickedness, vileness, vice, பொல்லாங்கு. 2. Baseness, vulgarity, கீழ் மை. (p.) தீம்பன், s. (plu. தீம்பர், fem. sing. தீம்பி.) The base, the wicked. 18)

tṇkku (p. 222) s. A tree, தணக்கமரம், Gyrocarpus lacquine. (c.) 2. Another kind of tree--as நுணா, Morinda umbellata. (சது.) 42)

tvucelm (p. 228) s. The முருங்கை tree. (R.) 21)

tirmm (p. 239) s. Vemilion, சாதிலிங்கம். (R.) 9) *

tīr (p. 243) கிறது, ந்தது, தீரும், தீர, v. n. To end, terminate, he consummated, completed, முடிய. 2. To cease as pain or disease; terminate as a curse or its effects, நீங்க. 3. To be determined, decided, settled, as a law-suit or quarrel; to be passed as a sentence, தீர்மானமாக. 4. To be performed or completed as a duty; to be perfected, finished, நிறைவேற. 5. To leave, quit, cease, pass way, ஓய. 6. To be long, remote, to extend, நீள. 7. To be exhausted, used up, consumed, அற. 8. To expire as the allotted punishment for past deeds by the suffering and enjoyment of the soul, to be expiated as sin; to end as transmigration by absorption in the deity, ஊழொழிய. 9. v. a. (கிறேன், ந்தேன், வேன், தீர.) To polish or grind gems, clean gems, சா ணைதீர. 1. To fire off a cannon or musket, வெடிதீர. 11. To dye, stain, tinge, imbue with color, சாயந்தீர. 12. To finish, as the interlude between the stanzas in singing, playing, dancing, beating time, &c., தாளந் தீர. 13. To levy duty, assess a tax, &c. சுங்கந்தீர. 14. To solve a problem or make any mathematical calculation, கணக் குத்தீர. (c.) 15. (R.) To draw out in a line, as பார்தீர, to draw out troops in ranks. எனக்குவரத்தீராது. I cannot come. அவர்கள் பலவந்தம்செய்ததனால் தீராதென்று கொடு டுக்கவேண்டியிருந்தது. By their pressing (he said) it will not cease; it is necessary to give--Note தீராது, in such cases has a peculiar meaning. தாளந்தீர்ந்தான். He finished a tune. அதற்குவர்ணந்தீர்ந்தான். He painted it. இவன்தீர்ந்தசாமி. He is a brave fellow; (lit.) a brave god. (In irony.) தீர்கடை, s. The last end of a thing, termination, conclusion, முடிவு. 2. Absoluteness, entireness, முழுமை. தீர்ந்தகணக்கு. A settled account. தீர்ந்தகள்ளன், s. A finished rogue, a thorough villain, desperate thief. தீர்ந்தசரக்கு, s. (neg. தீராதசரக்கு.) Goods on which duty is paid. 2. Goods bargained for. தீர்ந்தபட்சம், s. The final settlement of accounts, disputes, &c. தீர்ந்தவன், s. A skilful, experienced man; an adept. (Commonly in a bad sense.) தீர்ந்தவேலை, s. A finished work. பட்டைதீர, inf. To give sides to a gem, to a piece of timber, or to a stone, in cutting or polishing. சாயந்தீர்கிறவன், s. A dyer. நவைதீருமாகமம், s. The faultless Agamas. (p.) தீர, inf. [used adv.] Altogether, entirely, perfectly, absolutely, thoroughly, completely, முழுவதும். தீரப்படித்தவனொருவனுமில்லை. There is none perfect in his studies. தீரமறக்க, inf. To forget entirely, altogether. தீராமை, v. noun. (neg.) That which cannot be obviated. தீராநோய்--தீராவியாதி, s. An incurable disease. தீராப்பழி, s. An unpardonable injury. 2. Implacable enmity. தீராவழக்கு, s. A law-suit or dispute which cannot be settled easily. தீராவழக்குக்குத்தெய்வமேசாட்சி. God only understands an intricate law-suit. தீர்வு, v. noun. Settlement, close, finish, termination. 29) *

timmṉ (p. 238) s. (Tel. ிம்மு.) A species of male monkey, ஓராண்குரங்கு. 2. A word of contempt, applied to a person, இகழுஞ் சொல்.--This word always goes with பொம் மன், as -பொம்மனுந்திம்மனும்வந்தார்கள், such and such a one came. திம்மக்குரங்கு, s. As திம்மன். 103)

tīptam (p. 243) --தீத்தம், s. Splendor, பிர காசம். W. p. 411. DEEPTA. 2. One of the twenty-eight Agamas. See சிவாகமம், 28. 14)

taṟcamayam (p. 231) s. See under தற், Sa. 7) *

tiṭṭeṉl (p. 238) v. noun. Indicating a kind of sound, ஒலிக்குறிப்பு. (R.) 28) *