tṭai (p. 222) s. Hinderance, obstacle, impediment, interruption, விக்கினம். 2. Objection, விரோதம். 3. Mail, coat of mail, கவசம். 4. A check, whatever restrains or keeps things in their place, or prevents them from running off--as a linch pin, a catch. &c., பிடிப்பு. 5. A bar or bolt of a door or gate, a guard, watch, &c., அடைப்பு. 6. A weight to balance the vessel containing what is to be weighed, தடையம். (c.) தடைகட்ட, inf. To restrain, check, &c., by magical incantations--as a cobra. 2. To put the தடை weight in the scale. தடைசெய்ய, inf. To stop, to hinder, to restrain. 2. To confine, to arrest. தடைசொல்ல, inf. To object to, to protest against. தடைதீர்க்க--தடைநீக்க, inf. To clear away obstacles. தடைபட, inf. To be hindered, to be detained or retarded. தடைபண்ண--தடைபடுத்த, inf. To interpose obstacles, to hinder. 2. To arrest, to confine. 3. To stop, to exclude, as a porter. 4. To interdict possession --as a owner. தடைபோட, inf. To put a catch, a pin, a bolt, &c., to prevent a thing from falling. தடைமோதிரம், s. A narrow ring worn on the finger, as a defence to a larger. தடையற--தடையில்லாமல், [adverbially.] Freely, without hinderance, without objection, at liberty. தடையறுக்க, inf. To dissolve magic spells on fish, &c., by counter charms, &c., 2. To obviate or remove difficulties. தடையுண்ண, inf. To be hindered. தடைவிடுவிக்க, inf. To remove a check or restraint by magic spells. 21)

tāraṇam (p. 234) s. Holding, keeping. W. p. 443. DHARAN'A. 2. Stability, firmness, steadiness, constancy, உறுதி. 3. Enduring, lasting, remaining, நிலை. 4. Wearing, investing, bearing, holding, sustaining, upholding, தரித்தல். (See தரணம்.) 5. One of the eight qualities of a yogi, ஓர்யோகம். See தாரணை. 29) *

tirāmiṭam (p. 239) s. Tamil, as திரமிடம். 27)

tyngku (p. 224) கிறேன், தயங்கினேன், வேன், க, v. n. To glitter, to corruscate, to shine, ஒளிசெய்ய. 2. To waver, to shake, to be flexible, weak--as unable to bear a weight, அசைய. 3. To feel forsaken, destitute, melancholy, dejected, கலங்க. 4. To be perplexed, to be agitated, in mind or body, நடுங்க. (c.) தயங்கல், v. noun. As தயக்கம். 17)

tūmpu (p. 254) s. Tubularity, உட்டுளை. 2. A channel, gutter, sewer, சலதாரை. 3. Head of a channel for irrigation, ஏரிமதகு. (c.) 4. Bambu, மூங்கில். 5. A narrow of difficult road, defile, அருநெறி. 6. Way, road, வழி. 7. Gateway, doorway, வாயில். 8. A measure of capacity, the marcal, மரக்கால். (சது.) 9. Lead, ஈயம். 20)

tī (p. 242) s. Fire, நெருப்பு. 2. Elementary principle of fire and heat, caloric, பஞ்ச பூதத்தொன்று. 3. Hell, நரகம். (சது.) 4. As தீக்கணம்--Note. A three-fold class of elementary fire is given in சதுரகராதி. 1. உயிரி லுள்ளதீ. principle of fire in the sentient soul, and animal body, being a source of warmth, and energy or principle of fire in the stomach, assisting digestion, causing appetite and hunger. It is seated in the peritoneum, 3. சினத்திலெழுந்தீ, fiery principle developing itself in anger. Instead of the first, other authorities give காமத்தீ, the heat or fire of venereal appetite.-Note 2. A three-fold class of sacred fire, வேதாக்கினி, is also given. 1. காருகபத்தியம், the sacrificial fire of the Brahmanical houesholder, received from his ancestors. and kept alive. 2. தட்சிணாக்கினியம், a fire kindles from the standing fire on the southern side of the house, &c. 3. ஆக வனீயம், consecrated fire, taken from the standing fire, for sacrificial purposes. தீக்கஞ்சி, s. A kind of camphor. See தீபக்கொடிச்சி. தீக்கடன், s. (sometimes தீக்கருமம்.) The duties of the son of heir to one deceased, such as cremation and other funeral rites performed with fire. தீக்கடைகோல், s. Sticks for producing fire by friction. See கடைகோல். தீக்கதிக்கும்பச்சை, s. A precious stone, as நாகப்பச்சை. தீக்கதிர், s. A smith's poker, உலையா ணிக்கோல். (R.) தீக்கரண்டி, s. A little cup or bowl for taking up fire, தீயெடுக்குங்கருவி. தீக்கல், s. Flint, தீத்தட்டிக்கல். தீக்காய, inf. (com. குளிர்காய.) To warm one's self at the fire. தீக்குடுக்கை, s. See குடுக்கை. தீக்குதிக்க, inf. To leap into a pit of fire for self-destruction, as தீக்குளிக்க. தீக்குருவி, s. The Ostrich. See தழல் விழுங்கி. தீக்குவெறுங்குகை, s. Soap, சவுக்காரம். (R.) தீக்குழி, s. A pit with coals of fire on which persons walk. தீக்குழிபாய, inf. As தீக்குளிக்க. 2. To pass through burning coals, as a ceremony. தீக்குளிக்க, inf. To plunge into fire, for self-destruction. See குளி, v. தீக்கூர்மை, s. Rock-salt, இந்துப்பு. 2. Salt extracted from sesamum, as திலாசாரம். (R.) திக்கையோன், s. Siva, as holding fire in his hand. 2. See தீக்கை. தீக்கொளுத்த, inf. To kinde a fire &c., to set fire to any thing. தீ தீச்சட்டி, s. A vessel of coals, for warming one's self, or heating any thing; a chafing dish, கும்பிடுசட்டி. 2. A vessel for fire carried on one's head in performance of a vow. தீத்தட்டிக்கல், s. [prov.] (sometimes தீத்தட்டி.) A flint. தீத்தாங்கி, appel. n.. A fire-fender, தீம றைக்கும்பலகை. தீத்திரள், s. The deluge of fire, வடவா முகாக்கினி. தீத்தீண்டல், v. noun. s. A marriage ceremony, ஒருசடங்கு. தீத்தெய்வம், s. The god of fire. தீநா, s. [in seamen's language.] A lighted torch, held up in a vessel, or on shore, as a signal, அடையாளப்பந்தம். தீப்பறக்க, inf. To flash as fire, to be red hot. (c.) தீப்பற்ற, inf. To kindle, as fire. தீப்பொறி, s. A spark of fire. தீப்போட, inf. To set fire to any thing. தீமுறுகல், s. A kind of prepared arsenic, ஓர்பாஷாணம். தீயிறைக்க, inf. To belch fire. 2. To persecute with wrath. தீயெச்சம், s. See எச்சம். தீவட்டி--தீவத்தி, s. [prop. தீவர்த்தி.] A torch, a flambeau. (c.) தீவட்டிக்காரன், s. Torch-bearer. தீவட்டிக்கொள்ளை, s. Plundering one's house, as robbers with torches. தீவட்டிபிடிக்க, inf. To carry a torch. தீவலஞ்செய்தல், v. noun. Worshipping fire, as in the marriage ceremonies, by passing around it to the right, அக் கினிப்பிரதட்சணஞ்செய்தல். தீவளர்க்க, inf. To kindle or argument a fire, more especially the sacred fire as one of the duties of the Brahmanical house-holder, or a fire for a widow to plunge into. தீவளர்ப்போர், appel. n. Brahmans. தீவறை, s. [prov.] A hole dug in the ground for a fire, குழியடுப்பு. தீவிழ, inf. To be consumed by fire, as form heaven; used in cursing, or lively description. தீவிளங்கும்வயிரம், s. Ambergris, மீன ம்பர். (R.) தீவேட்க, inf. To perform a sacrifice. யாகஞ்செய்ய. 2. To marry a wife, கலியா ணஞ்செய்ய; [ex வேட்க, to sacrifice, &c.] தீவேள்வி, s. A wedding, கலியாணம். (சது.) தீக்காலி, s. A hag, a mischievous woman. See துடைகாலி. 3)

tuṇṭrikkm (p. 246) --துண்டிரிக்கம், s. (Tel. துடரிகமு.) Oppression, குரூரம். 2. Quarrelsomeness, தொந்தரவு. துண்டரிக்கக்காரன், s. A stiff-necked. quarrelsome person. துண்டரிக்கம்பண்ண, inf. To be obstinate, quarrelsome. 2. To oppress. 14)

tattiyōtaṉam (p. 223) s. See under ததி. 42)

tntai (p. 223) s. An own father, பிதா. 2. A patron, benefactor, protector, தகப்பன். (p.) தந்தையர், 5. Five fathers: 1. பிறப் பித்தோன், the father. 2. கற்பித்தோன், tutor, preceptor. 3. மணமுடிப்பித்தோன், the friend who accomplishes one's marriage. 4. அன்னந்தந்தோன், the supporter or foster father. 5. ஆபத்துக்குதவினோன், one who has helped in an exigency. தந்தையைக்கொல்லி, appel. n. A parricide. தந்தைவழிச்சுற்றம், s. Relation on the father's side; the father's line. ஆதித்தந்தைதாய், s. (Christian usage.) The first parents, Adam and Eve. எந்தை. My father. (p.) நுந்தை. Your father. (p.) முந்தை. A forefather. (p.) 56) *

tiṟppṇm (p. 241) s. [prop. துரப்பணம்.] A kind of gimblet, a drill, an auger, தமரூசி. 51)