tuṭrcci (p. 245) v. noun. [prop. தொடர்ச்சி.] Continuation. 37)

tattuvam (p. 223) s. W. p. 363. TATVA. The real or essential nature of things (corporeal and spiritual), குணம். 2. The soul of the universe. 3. The soul of man as part of the preceding. 4. Truth, reality, substance, உண்மை. 5. Elementary principles; property, qualities; constituent principles; in nature; operations, whether of deity or of creatures, including elements, bodily and mental organs, faculties; matter, &c., பிருதுவிமுதலியகருவிகள். 6. Physiology, natural philosophy, works treating on physics, தத்துவநூல். 7. Power, authority, அதி காரம். 8. Bodily vigour, strength, சத்தவர். 9. Sexual energy or appetite--differing according to age, constitution, &c., இந்திரி யசத்தி. (c.) 1. [prov.] Letters of administration, &c. (See தத்துவக்கடுதாசி.) 11. Characteristics of persons as regards their bodily powers, color, formation, physiognomy, sexual appetite, &c., on the principles of erotics, குறிப்பு. தத்துவம், 96. The ninety-six qualities, or properties of things; 1. பூதம். 5, the five elements. 2. பொறி, 5, five organs of sense. 3. புலன், 5, five objects of sense. 4. கன்மேந்திரியம், 5, the five organs of action. 5. ஞானேந்திரியம். 5, the five organs of perception. 6. அந்தக்கரணம் or அந்தரிந்திரியம், 4, the four intellectual faculties. 7. அறிவு. 1, intelligence, intellect, one. 8. நாடி, 1, the ten arteries, &c. 9. வாயு, 1, the ten vital airs. 1. ஆசயம், 5, the five receptacles for the humors, &c. 11. கோசம், 5, the five sheaths or investitures of the soul. 12. ஆதாரம், 6, the six fundamental station of the soul. 13. மண்டலம், 3, the three regions in the body in which the sun, moon and fire, have their respective influences. 14. மலம், 3, the three principles of moral evil, as causes of actions, enjoyments and sufferings. 15. தோஷம், 3, the three humors of the body. 16. ஏஷணை, 3, the three chief desires. 17. குணம், 3, the three natural principles. 18. விகாரம், 8, the eight predominant passions. 19. வினை, 2, the two accumulations of moral actions. 2. அவத்தை, 5, the five states or stations of the soul. Authors differ in these divisions. According to the சதுரகராதி. they are as follows: பூதம், 5, five elements. 2. புலன், 5, five organs of sense. 3. ஞானேந்திரியம், 5, five organs of perceptions. 4. கருமேந் திரியம், 5, five organs of action. 5. கரணம், 4, four intellectual faculties. These twenty-four are called ஆன்மதத்துவம் or powers of the soul. 6. நாடி, 1, arteries, nerves. ten 7. அவத்தை, 5 states or stations of the soul, five. 8. மலம், 3, principles of moral evil, as sources of actions, enjoyments and sufferings, &c., three 9. குணம், 3, qualities in nature, three. 1. மண்டலம், 3, regions in which the sun, moon and fire have their respective influence, three. 11. பிணி, 3, humors of the body, three. 12. விகாரம், 8, predominant passions, eight. 13. ஆதாரம், 6, receptacles or stations of the soul, six. 14. தாது, 7, constituent or elementary parts of the body, seven. 15. வாயு, 1, vital airs, ten. 16. கோசம், 5, sheaths or investitures of the soul, five. 17. வாயில், 9, passages, avenues and inlets of the body, nine. For particulars of the above, see the respective terms in their places. தத்துவமறிந்தவன்தவசி. A genuine ascetic is one that knows all physical principles. தத்துவக்கடுதாசி, s. [prov.] Letter of administration. 2. Power of attorney. 3. Warrant. 4. Writ or authority of proxy. (Juffna usage.) தத்துவக்கட்டளை, s. Hindu physiology. தத்துவசாஸ்திரம், s. The philosophy of nature--as a science; physics, physiology, metaphysics, ontology. தத்துவசுத்தி, s. Purifying the faculties, members, organs, &c., by the use of water and incantations. தத்துவஞானம், s. Knowledge of the principles by which the soul is enthralled, and kept from union with the deity. தத்துவஞானி, s. A truly wise man, one acquainted with the ninety-six தத்துவம், and their various modifications. தத்துவதரிசனம், s. Knowledge of the mental, physical and other powers of nature. தத்துவதிரையம், s. A metaphysical trial; God, spirit, matter. (See திரிபதார்த் தம்.) 2. The three classes of faculties or powers. 1st. ஆத்துமசத்துவம். 2d. சிவ தத்துவம். 3d வித்தியாதத்துவம். தத்துவநூல், s. Works treating on physics. தத்துவபேதம், s. Difference of one power or faculty form another. தத்துவபிரகாசம்--தத்துவவிளக்கம், s. Works on metaphysics, physiology, &c. தத்துவவாதம், s. A system of religion that regards nature as god. தத்துவவாதி, s. A professor of the தத்துவவாதம், system. தத்துவன், s. Siva, as lord of all powers, சிவன். 2. Argha of the Jainas, அருகன். தத்துவாகமம், s. A book of physics, chiefly anatomical, அங்காதிபாதம். தத்துவாதி--தத்துவாதிகள், s. A class or division of the brahman caste, பிரா மணரிலொருவகுப்பு, They are commonly called தத்துவாரிப்பிராமணர். தத்துவாதீதன், s. God, as not dependent on powers and faculties, கடவுள்; [ex அதீதம்.] வாலதத்துவம், s. [prov. commonly பா லியதத்துவம்.] Juvenility. இளந்தாரித்தத்துவம், s. Vigor of youth. உடற்கூறானதத்துவம், s. The constituent parts and physical construction of the body. 45)

tayāḷam (p. 224) s. Grace, favor, goodness, compassion, benevolence, கிருபை. (Sa. Dayalutva.) (c.) தயாளத்துவம், s. As தயாளம். தயாளபுருஷன், s. A benevolent man. தயாளன், s. (fem. தயாளி.) A compassionate person. 20) *

tū (p. 252) . A letter compounded of த் and ஊ. 2)

tuṉṟu (p. 251) கிறேன், துன்றினேன், வேன், துன்ற, v. n. To get near, approximate, துன்ன. 2. To be close, thick, crowded together, நிறைய. (p.) மலர்துன்றுகூந்தலாள். The fair one, adorned with thick-set garlands. 41)

tārā (p. 234) v. (negative.) They do not give, ஓர்வினைமுற்று, 2. [as a participle.] Not giving, ஓர்பெயரெச்சம், as தாராக்கொற்றன், Kottan who does not give. 3. (verbal participle.) A none giving person, or thing, வினையெச்சம், as தாராவொழிந்தது, he is gone without giving any thing. 36) *

tuḷir (p. 251) s. Bud, sprout, germ, young leaf, lender foliage, தளிர். (c.) துளிர்விட, inf. To bud. நாக்குத்துளிர், s. Tip of the tongue. 2)

tuṇr (p. 245) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To form as buds, முகைக்க. (சது.) துணர்த்தமௌவல். The clustered jasmine. 66)

tāli (p. 234) s. The marriage badge tied on the neck of the bride, by the bridegroom, at the time of the wedding; and worn like a wedding ring, and an suspicious ornament, மாங்கல்லியம். (c.) தாலிப்பிச்சைக்கேட்க. The ask the boon of the wedding badge; i. e. for a wife, to plead for the life of her husband. தாலியறுப்பாய். Thou wilt lose thy wedding badge. (a curse.) தாலியைக்கட்டுவாய், Thou wilt fasten on another wedding badge be i. e. thou wilt lose thy wife. [prov.] அவளுடையதாலியிருப்புத்தாலியாயிருக்கவேண்டும். May her wedding badge be iron; i. e. enduring, may her husband live long. தாலிகட்டு, v. noun. Investing the bride with the wedding badge, on day of marriage. தாலிகட்டுமூர்த்தம். The auspicious hour for putting on the marriage badge. தாலிக்கயிறு, s. A twisted thread for the தாலி. தாலிக்குபொன்னுருக்க, inf. To melt gold for the wedding badge on an auspicious day. தாலிக்கோவை, s. A string of beads to which the marriage badge is attached. தாலிச்சரடு, s. [[prov.] தாலிக்கொடி.] A braided gold wire for the marriage badge. (c.) தாலிபெருக்கிக்கட்டுதல், v. noun. Appending beads with the marriage badge, accompanied with certain ceremonies-regarded as auspicious. தாலிப்பொருத்தம், s. [in astrol.] Such an agreement in the configuration of the heavenly bodies, in the horoscope of the two persons to be united, as is deemed propitious for the marriage; and the investiture of the bride with the தாலி. --Note. If the தாலிபொருத்தம் be unpropitious, the parties do not come together; the wedding is deferred. It is one of the தசப்பொருத்தம். தாலியறுக்க, inf. To tear off the wedding token at the husband's death. தாலியறுத்தவள், appel. n. A widow. one who has torn off the marriage badge. தாலியுரு, s. [loc.] Beads of different forms attached to the marriage badge. பொட்டுத்தாலி, s. A marriage badge made of a flat piece of metal. 65) *

tāẕttu (p. 235) கிறேன், தாழ்த்தினேன், வேன், தாழ்த்த, v. a. To bring low, to lower, to let down, to deepen, தாழச்செய்ய. 2. To inter, sink, submerge, immerse; to set, to plant, புதைக்க. 3. To reduce, diminish, குறைக்க. 4. To subject, to bring to one's wishes, கீழ்ப்படுத்த. (c.) 5. To spend or while away time, பொழுதுபோக்க. 6. To degrade, to subordinate, அடக்க. (p.) தாழ்த்திவைக்க, inf. To lower one, in rank, &c. ஓசையைத்தாழ்த்த, inf. To lower the pitch, or key note, in singing. தலையைத்தாழ்த்த, inf. To hang the head, through reverence, shame or bashfulness. மனதைத்தாழ்த்த, inf. To cultivate humility. (Rare.) விலையைத்தாழ்த்த, inf. To lower the price. 19)