tvānilai (p. 228) s. A firm condition, வழு வாநிலை; [ex தவு, v.] (p.). 8)

tvi (p. 228) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To be distressed for want of water, food, &c., to sigh, pant or languish for, தாபம டைய. 2. To be in great anxiety for, to feel concerned about, உபத்திரவப்பட. 3. To be in distress, jeopardy, danger, வரந்த; [exதவனம்.] (c.) கன்றைத்தேடிப்பசுதவிக்கிறது. The cow is in distress seeking its calf. தவித்துக்கொண்டுதிரிய, inf. To walk about in a melancholy way. தவிப்பு, v. noun. Anxiety, distress for a thing, great longing for, sighing for, languishing for, வருத்தம். தவிப்புத்தீர்க்க, inf. To satisfy one's hunger, thirst, &c. 11)

tavaḷitam (p. 227) s. (a change of தவளம்.) Whiteness, வெண்மை. 26)

tīyḷi (p. 243) s. Immature fruit, காய். (சது.) --In நிகண்டு, தீவிளி. 23)

tḷir (p. 229) s. Sprout, shoot, bud, an eye on twigs, இளந்தழை. (c.) தளிரடி, s. Tender feet. 2. A female. பெண். (p.) தளிரியல், s. A damsel. (p.) தளிர்விட, inf. To sprout, to put forth buds. 47)

tīvi (p. 244) s. A tiger, புலி. (சது.) 10) *

tpcīl (p. 223) --தப்சீல்வார், s. (Arab.) Detail, account of particulars, சுருக்கவிவரம். 69)

tṭu (p. 222) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To hinder, to stop, to prohibit, to interrupt, தடைசெய்ய. 2. To ward off, to avert, to prevent, விலக்க. 3. To check, to baffle, to rebuff, தட்ட. 4. To curb, to limit, to restrain, to restrict, அடக்க. 7. To oppose, to contradict, to interdict; to rebut, to repel, எதிர்க்க. 8. To frustrate, to thwart, குலைக்க. 9. To adjure, to hinter by oath, ஆணையிட. 1. To resist, to withstand, மறுக்க. 11. To forbid, as an ill omen, தவிர்க்க. 12. To dissuade, மறிக்க. 13. To hinder by magic, as the catching of birds, fishes, &c., or hitting a mark, மந்திரத்தாற் றடுக்க. 14. To detain, தாமதப்படுத்த. 15. To staunch blood, &c., இரத்தந்தடுக்க. (c.) தடுத்துமேலுமிவ்வுருவமாயினும்பெறல்சற்றல். To put off, and then obtain this body again is not easy. (வயிரா.) கால்தடுக்கிவிழுந்தான். He tripped and fell. தடுக்கல், v. noun. A stumbling block; an impediment. தடுக்கிநிற்க, inf. To stop in a course. தடுத்தாட்கொள்ள, inf. To hinder in a bad course and reclaim; to reform; commonly used in prayer. தடுத்தாள, inf. To check a soul in its evil tendencies, as, to transmigration, &c., and bring it to bliss; to overrule, as divine grace, for the benefit of the soul. தடுத்துச்சொல்ல, inf. To contradict, to retort, to refuse. தடுத்துப்போட, inf. To hinder, to resist. 2. To make a partition wall. தடுத்துவைக்க, inf. To put off, to postpone; to interdict. தடுபடை, s. A defensive weapon. (p.) 16)

tuyiṟṟu (p. 248) கிறேன், துயிற்றினேன், வேன், துயிற்ற, v. a To put one to sleep, நித்திரை செய்விக்க. (p.) 8)

tkkl (p. 220) s. [prop. தக்கை, which see.] 24) *