tūkkm (p. 252) s. Drowsiness, sleeping-sleep. நித்திரை. 2. Dullness from inclination to sleep, deadness, flatness, அயர்வு. 3. Languor, lassitude, dullness, want of energy, spiritlessness, சோம்பு. 4. Leaning the head, nodding through drowsiness, தலையசைப்பு. 5. Drooping of plants, &c., வாட்டம். 6. Cessation of wind, fever, &c., தணிவு. 7. Lowness of price, stagnation, விலையிறக்கம். 8. A downcast, dejected countenance, முகச்சோர்வு. (c.) 9. Hanging or pendent jewels, ஆபர ணதொங்கல். 1. Hanging of curtains; scollop in the border lace of a tippet; ornamental metal hangings, சல்லி. 11. A bone, சல்லியம். 12. A kind of ear-ornament, காதணி. தூக்கம்வருகிறது. I feel sleepy. தூக்கம்கலைந்துபோயிற்று. I am disturbed in sleep. இராத்திரியெனக்குத்தூக்கங்கெட்டது. Last night my sleep was disturbed. அவனுக்கிப்பொழுதுதான்தூக்கந்தெளிந்தது. He has just awaked from sleep. தூக்கக்கலக்கம்--தூக்கமயக்கம், s. Sleepiness. (c.) தூக்கங்கொள்ள, inf. To give opportunity to sleep--as a disease in time of convalescence. 2. To faint or become dull --as a person in the height of disease. காற்றுத்தூக்கங்கொள்ளுகின்றது. The wind is dying away. தூக்கம்பிடிக்க, inf. To be drowsy, to be afflicted with sleepiness. தூக்கம்விட, inf. To put up hangings, curtains, festoons, &c., to make ornamental hanging work in metal, masonry, carving, &c., 2. To rouse from sleep, swooning, &c., to revive. 7)

taṇṭākāram (p. 222) s. See under தண்டு. 63)

tūmalam (p. 254) s. Purple, a dark red, கருமை கலந்தசிவப்பு. W. p. 446. D'HUMALA. 12)

tāṇṭavam (p. 233) s. Dance, கூத்து. 2. Dancing with violent gesticulations, applied to the frantic dance of Siva and his votaries, சிவன்கூத்து. W. p. 371. TANDAVA. 3. [mystically.] The operations of the deity in sentient beings, supplying them with bodies, and acting through those in all their movements, திருக்கூத்து. தாண்டவமாட--தாண்டவம்பண்ண, inf. To dance, as Siva, or to carry on divine operations. தாண்டவராயன்--தாண்டவன், s. An appellation of Siva, சிவன். 18) *

tṭṭu (p. 222) v. noun. Knock, tap, stroke, pat, rap, தட்டுகை. 2. Breaking, knocking, patting, தட்டல். 3. Scarcity, straits, extremity, குறை. 4. Drawing near, கிட்டுகை. 5. Warding off, averting, நீக்கல். 6. Evasion, prevarication, புரட்டு. 7. A dexterous performance or man&oe;uvre, உபாயம். 8. Stalk of grain, பயிர்த்தாள். 9. Striking against, collision, முட்டுதல். 1. Frustration, thwarting, விலக்கு. 11. Opposition, check, impediment, தடை. 12. Getting money by deception, swindling, பித்தலாட்டம். 13. (fig.) A cunning remark, a repartee, an insinuation, சூத்திரப்பேச்சு. 14. Patting, மெய்ப்பரிசத் திலொன்று. 15. Publishing by striking a gong, &c., தாளம்போடல்.--Note. In many of these meanings the word is used in cant. (c.) அவனுக்குநல்லதட்டு. He had a good profit. சாப்பாட்டுக்குஇப்போதுஅதிகதட்டு. Now a days, I am much straitened for food. ஒருதட்டுத்தட்டிவிட்டான். He has warded it off, acquitted himself well, given a gentle blow. ஒருதட்டுத்தட்டியிருக்கிறார். He has said something to frustrate the matter, or thrown in a word, &c. [prov.] தட்டிலும்வீச்சிலுங்காரியம்பார்க்க. To make a display and shift the expense on others. தட்டிலேவயிறுவளர்க்க. To support one's self at another's expense. தட்டுக்காரன், s. A rogue, a cunning fellow. 2. An evader, a prevaricator. தட்டுத்தட்ட, inf. To give a tap. 2. To evade. 3. To thwart or frustrate. 4. To act dexterously. தட்டுத்தடவல், v. noun. As தட்டல்த டவல், which see. தட்டாயிருக்க, inf. To be destitute, to be in straits. செலவுக்குத்தட்டாயிருக்கிறது. We are in want of the means of subsistence. தட்டுக்கொட்டு, v. noun. [prov.] Exterior show without accomplishing one's wish. 2. A bauble, gew-gaw. 3. Living by stratagem, &c. தட்டுத்தடக்கு, v. noun. Hesitation, impediment. தட்டுத்தடக்கில்லாமல்வாசிக்கிறான். He reads fluently. தட்டுத்தாவரம், s. [prov.] Resort, resource, refuge, புகலிடம். தட்டுப்பட, inf. To be hit, to be struck--commonly accidentally. 2. To be tapped or beaten as a drum, cymbal, &c. 3. To lack, to be wanting--as stores, money, rain, &c. 4. To be felt by contact. 5. To be stopped in progress, as a vehicle, a performer, &c., To be understood. அவன் என்கண்ணுக்குத்தட்டுப்படவில்லை. I have not seen him any where. இப்போதுதான்எனக்குத்தட்டுப்பட்டது. Now I understand it. தட்டுண்டுபோக, inf. To be beaten off, scattered. 2. To be all threshed out--as rape-seed. 3. To be thwarted, to fail, as an expected good. 4. To be upset, overturned. 5. To exchange commodities clandestinely, and fraudulently. தட்டுக்கெட, inf. To be greatly alarmed, to stand aghast. 2. To be in extremity, in destitution. 3. To suffer loss. தட்டுக்கெட்டுத்தடுமாறிப்போனான். He was greatly surprized. தட்டுக்கெட்டசமாசாரம், s. A complicated business. தட்டுக்கேடு, v. noun. Extremity, want, destitution. 2. Loss. 3. Perplexity, surprize. 4. Defeat, discomfiture, ruin. தட்டுமாறி, appel. noun. A swindler. 37)

tuccavaṉaṉ (p. 245) s. Indra as attacking the giant Chavana, இந்திரன். W. p. 417. DUSCHYAVANA. 19) *

tāẕai (p. 235) s. A wild plant found on sea shores, the sweet scented or screw pine, தாழைமரம், Pandanas oderatissima L. (c.) 2. Cocoa-nut tree, தென்னமரம்--Note. In combination ை may be dropped. தாழங்காய், s. The fruit of the தாழை. கடற்கரையிற்றாழங்காய்கீழ்த்தூங்கியென்னமேல்து ங்கியென்ன. Of what importance is it whether the green fruit of the wild pine, on the sea shore, hang high or low? தாழங்காயெண்ணெய், s. A medicinal oil made of the தாழை fruit. தாழங்குடை, s. An umbrella made of the தாழை leaf. (c.) தாழங்குலை, s. The fruit cluster. தாழமடல், s. The petals of the தாழை. தாழம்பழம், s. The ripe fruit of the தாழை. தாழம்பூ, s. The fragrant flower of the plant. (c.) தாழைமுலை, s. The root growing downward from its branches. தாழையோலை--தாழமோலை, s. Leaf of the தாழை. கடற்றாழை, s. A weed in the sea. கற்றாழை, s. Indian aloe; Aloe Indica. (Royle.) கற்றாழஞ்சோறு, s. The pith of the leaf. சோற்றுக்கற்றாழை, s. Another kind containing a fleshy substance resembling boiled rice. செந்தாழை, s. The red kind. தழுதாழை, s. A shrub in hedges, Clerodendrum phlomodies, L. பேய்த்தாழை, s. The wild aloe. வெண்டாழை, s. The white variety. 13)

titḷm (p. 238) s. The mango tree, மாமரம். 59) *

tīrikkai (p. 243) s. (Tel.) Leisure time, ஒழிந்தவேளை. (R.) 28)

tummu (p. 247) கிறேன், தும்மினேன், வேன், தும்ம, v. n. To sneeze. 2. To arise, revive, உயிர்க்க. 3. v. a. To emit, let go, leave, விட. (c.) தும்மல்--தும்மு, v. noun. Sneezing. தும்முதல். தும்மல்வருகிறது. Sneezing comes. தும்மற்காதல், s. A prognotic from sneezing. தும்மற்சாத்திரம், s. The art of divination by sneezing. 60)