trumm (p. 225) --தர்மம்--தன்மம், s. Justice, right, equity, law, நீதி. 2. Virtue, moral and religious merit according to the Shastras, ஒழுக்கம். 3. Charity, any charitable or meritorious act from which future good is expected --as alms-giving; building or endowing temples, contributing to the support of life, human or brute, or the maintenance of religion, or religious establishments. (See அறம்) (c.) 4. Peculiar or prescribed duty, occupation, &c., according to the different ranks and classes in society--as giving alms, &c., by the house-holder; administering justice, by kings; piety and performing rites by brahmans; courage, bravery in the solider; shaving in the barber, சாதிக்குரிய கருமம். 5. Nature, instinct, characteristic, property or action in animals--as humming in bees, barking in dogs, இயல்பு. 6. Inherent and peculiar qualities in plants, as fragrance in flowers; flavors in fruits, குணம். W. p. 439. DHARMMA.--Note. The negative of the above is அதர்மம், injustice, &c. தருமந்தலைகாக்கும். Uprightness will preserve the head; i. e. the life. தருமகர்த்தா, s. Wardens of a heathen temple. 2. Arbitrators, judges, jurymen. தருமகாரியம், s. A charitable act, subject, affair, &c. 2. (fig.) Marriage by charity. தருமகேத்திரம்--தருமக்ஷேத்திரம், s. A place near Delhi, where the Kurus and Pandavas fought. See குருசேத்திரம். தருமக்கட்டை, s. An orphan, supported by strangers, அநாதப்பிள்ளை. (c.) 2. A rubbing post for cattle, ஆவுரிஞ்சுதறி. தருமக்கிழவர், s. Traders of three kinds, the வைசியர் caste; (lit.) guardians of justice. See வைசியர், 3. தருமக்கொடை, s. A donation for a charitable purpose. தருமக்கொள்ளி, appel. n. One who lights a funeral pile in charity. தருமக்கோள்--தருமசாடி, s. Indirect information as to any secret crime. தருமங்களைப்போதிக்க, inf. To teach religious duties. தருமசங்கடம், s. [in casuistry.] Difficulty of distinguishing between two duties, காரியமுட்டுப்பாடு. தருமசங்கிதை, s. Some specific book of the law, ஒர்தருமநூல். தருமசத்திரம், s. A rest-house for travellers. தருமசபை, s. Council of arbitrators. தருமசமுஸ்காரம், s. Burying, or burning the deceased poor, அறவைப்பிணஞ்சுடு தல். தருமசாட்சி, s. King's evidence, witnesses cited by the king. தருமசாதனப்பட்டையம்--தருமசாத னம், s. A deed of endowment inscribed on copper. See சாதனம். தருமசாது, s. A very mild, patient and benevolent person, தருமிஷ்டி. தருமசாத்திரம், s. Code of laws, especially the Smriti; rules of justice; ethics, moral philosophy; jurisprudence, ஸ்மிருதி. See கலைஞானம். தருமசாலி, s. A person famed for charity; [ex சாலி.] தருமசாலை, s. An almonry, or place, where any, or all, of the thirty-two charitable acts are performed. தருமசிந்தை--தருமசிந்தனம், s. A charitable or virtuous disposition, motive, intention, object, &c. தருமசிவாசாரி, s. A name of the gurus of the mercantile caste. தருமசீலன், s. (fem. தருமசீலி.) A charitable person piously disposed. தருமசூட்சுமம், s. A nice and difficult point in pleading. தருமஞ்செய்ய, inf. To do charitable and virtuous acts. தருமதானம், s. Beneficence, charitable gifts. தருமதேவதை, s. The goddess of virtue born from the right breast of Brahma, அம்பாலிகை. 2. The vehicle of Siva in the form of a bull, நந்தி. 3. (fig.) A good woman, உத்தமி.--Note. The goddess is described as placing four feet on the earth in the golden age; three in the next, or silver age; two in the brazen; and only one in the iron age. தருமநடை, s. Moral, religious, virtuous conduct; observing prescribed duties according to one's caste. தருமநாள், s. The third lunar asterism --as பரணி. தருமநியாயம்--தருமநீதி, s. Impartial discussion as given in the code of laws. (c.) தருமநூல், s. Works on law, ethics and jurisprudence, called Smriti; eighteen are in repute (though the சதுரகராதி makes nineteen), named for the most part after their authors. 1. மனு. 2. அத் திரி. 3. ஔரிதம். 4. விட்டுணு. 5. யாஞ்ஞவற் கியம். 6. உசனம். 7. ஆங்கீரசம். 8. யமம். 9. ஆபஸ்தம்பம். 1. சம்வர்த்தம். 11. காத்தி யாயனம். 12. பிரகஸ்பதி. 13. பராசரம். 14. வியாசம். 15. சங்கலிதம். 16. தக்கம். 17. கௌதமம். 18. சாதான்மம். 19. வசிட்டம். Of these, மனு is peculiar to the first age of the world, கிரேதாயுகம்; கௌதமம், to the second, திரேதாயுகம்; சங்கலிதம், to the third, துவாபாயுகம், as well as common to them all; and பராசரம் to the கலியுகம். தருமபத்தினி, s. A virtuous wife, கற் புள்ளமனைவி. தருமபுத்திரன், s. As தருமநந்தனன். See under தருமன். தருமபுருஷன், s. A charitable and pious man. தருமப்பள்ளி, s. A charity school. தருமப்பிணம், s. A corpse buried by public charity. தருமப்பிரபு, s. A man eminent for equity and benevolence. தருமப்பிள்ளை, s. One brought up by public charity, as a mountebank to exhibit before the tribe in which he was reared. (Used at the South. In Madras, நோக்கர்.) தருமப்பெட்டி, s. A charity box. தருமப்போர், s. Combat between two champions of equal powers, with the same kind of weapons, and taking no improper advantage. தருமவட்டி, s. Lawful interest. (c.) தருமவாடி, s. An enclosure from which alms are given. தருமவாட்டி--தருமவதி, s. A charitable female. தருமவாளி--தருமவான்--தருமவந்தன், s. A charitable and pious man. (c.) தருமாசனத்தார், s. Judges. தருமாசனம், s. Seat of Justice. 2. prov. also தருமாசனபூமி.] An endowment of land to a temple. (c.) தருமாதருமம், s. Justice and injustice, virtue and vice, அறமும்மறமும். (c.) தருமாத்துமா, s. As தருமி. தருமி, s. A virtuous man or woman. 2. (திருவிளை.) A celebrated brahman. தருமிஷ்டன்--தருமிஷ்டி, s. A charitable, righteous person. தருமிஷ்டர், s. (Hon.) As தருமிஷ்டன். 2. (R. C. usage.) (plu.) The fathers of the church, patriarchs. 57) *

tu (p. 244) . Termination of interrogatives, impersonal pronouns, and appellatives, in the singular, வினாமுதலிய வற்றோடிணைந்த அஃறிணை ஒருமை விகுதி, as எது, which thing, இது, this thing, கரியது, that which is black. 2. Termination of the verb, in the first person singular, தன்மை ஒருமை வினை விகுதி, as யான் வருது, I will come. 3. A termination of verbs in the neuter, gender, third person, singular number, அஃறிணையொருமைப் படர்க் கை வினைவிகுதி, as மாடுவந்தது, the cow came. 14)

tṉi (p. 231) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், தனிக்க, v. n. To be alone, single solitary, தனியா யிருக்க. 2. To be detached from company, ஒன்றியாக. 3. To have no mate, fellow, equal or match, ஒட்டாதிருக்க. 4. To be deserted, forsaken, helpless--as by the departure, or death of friends, அந்தரிக்க. (c.) தனிக்க, inf. [adverbially.] Alone, apart, &c., as தனிப்பெற. தனித்தஇடம், s. A solitary place. தனித்தகுடி, s. A solitary family. 2. A destitute, forlorn or helpless family. தனித்தாள், s. (a contraction of தனி த்த and ஆள்.) A single person, as a bachelor, widow, &c. 2. A helpless, forlorn, destitute person; also தனியாள். தனித்திருக்க, inf. (as தனிக்க.) To be alone; to be single, unmarried; to be alone, as a recluse. தனித்துக்கொள்ள, inf. [vul. prop. த னித்திருக்க.] To be left, forsaken, detached, to be alone--by banishment or otherwise--to be helpless, forlorn. தனித்துப்பேச, inf. To speak privately to any one. தனித்துப்போக, inf. To go alone, to go by one's self. 32)

tuvri (p. 249) s. The saffron color of a Sanniyasi's dress, காவிநிறம். 58)

tampirāṉ (p. 224) s. God the Supreme Being. (See எம்பிரான், and உம்பிரான்.) 2. A title of royalty in Travancore, பொன்னந்தம்பிரான். 3. A kind of monk, devoted to celibacy, in token of which he wears red garments and clotted hair; is generally learned and qualified to perform the Siva-pujah. There are several colleges of the order in different places, துறவி. 4. [prov.] An overseer of the monks, as கட்டளைத்தம்பிரான். which see; [ex தம்.] (c.) தலைதப்பினதுதம்பிரான்புண்ணியம். By the grace of God, your head escaped. தம்பிரான்கடாட்சம், s. The grace of God. 2. The favor of தம்பிரான். பெரியதம்பிரான், s. A chief among the Saiva ascetics. 2. A form of Siva sometimes represented by a monstrous image of burnt clay or plaster, worshipped by washermen and others. 10)

tiruttm (p. 240) s. Exactness, precision, trueness, as of a square, &c., செம்மை. 2. Distinctness of pronunciation, articulation, &c., சொற்றெளிவு. 3. Order, regularity, ஒழு ங்கு. 4. Evenness, smoothness, செப்பம். 5. Repair, correction, amendment, improvement, திருத்துகை. (c.) திருத்தக்காரன், s. One who pronounces well. 2. A correct, upright, moral person, யதார்த்தன். திருத்தமான எழுத்து, s. Correct, beautiful writing. திருத்தமானபேச்சு, s. Correct speaking, speaking to the point, being neither redundant nor deficient. திருத்தமானவேலை, s. Finished or elaborated work. திருத்தம்பண்ண, inf. To repair, mend, correct, put in order. 22) *

tṟukṇ (p. 230) --தறுகண்மை, s. Cruelty, savageness, fierceness, a warlike disposition, குரூரம். 2. Valor, bravery, ferocity, வீரம். (c.) தறுகணாளன்--தறுகண்ணன், s. A fierce, warlike person. 2. A soldier, hero. 4)

tummu (p. 247) s. A gnat, கொசுகு. (சது.) 2. See தும்மு, v. 59)

tācōkam (p. 232) s. Profession of homage, by the Vaishnavas, as your servant, அடி யேன். 28)

tāḷi (p. 235) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To season and flavor curries with ghee, spices, &c., they being fried and mashed in a separate pan, the other ingredients in another, and the whole mixed white frying, and then covered, தாளிதஞ்செய்ய. 2. To season some medicines, with ghee, oil, &c., சுவைப்படுத்த. (c.) 3. To macerate lime, சுண்ணாம்பைக்குழையச்செய்ய. அவனைவைத்துத்தாளித்துவிட்டுவிடுவேன். I will put him down, subdue him, &c. நீற்றைத்தாளித்துக்குழை. Mash the lime and macerate it well. வெறுஞ்சட்டிதாளிக்கிறான். He seasons an empty sauce-pan; i. e. he boasts himself. தாளிதம்--தாளிப்பு, s. Seasoning curries, &c. 2. Boasting one's self. தாளிதம்பண்ண, inf. To season curries in a peculiar manner. தாளித்தகறி, s. Curry seasoned, and well mashed while cooking. தாளித்தசுண்ணாம்பு, s. Slaked lime for chewing, or for plaster. தாளித்தநீறு, s. Slaked lime for plastering. தாளித்தநெய், s. [prov.] Ghee mixed with spices and boiled to preserve it. தாளித்தமருந்து, s. Medicines seasoned with ghee, oil, &c. கடுகுதாளிக்க--கறிதாளிக்க, inf. To season curry with mustard, &c. சட்டிதாளிக்க, inf. To season a chatty by frying ghee and spices in it. (c.)