tutti (p. 247) s. An eatable, any thing proper to be eaten, உண்டற்குரியன; [ex து, v.] 2. The ornamented spots on the neck of the cobra, பாம்பின்படப்பொறி. 3. Yellow, or tawny spreading spots on the skin. (See தேமல்.) 4. A plant, a species of mallow, ஓர்செடி, Indian marshmallow, Sida Mauritiana. (Ains. v. 1, p. 25.)--Note. There are different kinds, as எலிசசெவித்துத்தி. Evolvus emarginatus; ஐயிதழ்த்துத்தி, of five petals; ஒட்டுத்துத்தி, Urena sinuata; ஓரிலைத்து த்தி, கண்டுதுத்தி, Sida acuminata; காட்டுத்துத்தி. Sida hirta; கொடித்துத்தி, Sida mountana, சிறு துத்தி; செந்துத்தி, Hibiscus abtusifol, Willd; நாமத்துத்தி, Sida cristata; நிலத்துத்தி, Sida cordifolia; பணிகாரத்துத்தி, பெருந்துத்தி. Sida Asistica; பொட்டகத்துத்தி, Hibiscus Abelmoschus; also இரட்டகத்துத்தி; வயற்துத்தி, and வட்டத்துத்தி. துத்திப்பூக்கிரந்தி, s. An eruption. See கிரந்தி. 17) *

tuvakku (p. 249) s. Skin, தோல்; also written தொக்கு. (Sa Tvak.) 2. Body, உடல். துவக்கூசி, s. [prov.] Shoemaker's awl, செருப்புத்தைக்கும் ஊசியிலொன்று. 37)

tkkuttṭvl (p. 221) v. noun. [prov.] Obstruction in reading, want of fluency, பேச் சுத்தடக்குதல். (c.) 10)

tuppu (p. 247) s. Provision, food, உணவு. 2. Experience, enjoyment, &c., அனுபவம். (See து, v.) 3. Ghee, clarified butter, நெய். 4. Drink, beverage, பானம். 5. Copiousness, abundance, மிகுதி. 6. Vigor, strength, valor, வலி. 7. Aid, assistance, help, சகா யம். 8. Means, துணைக்காரணம். 9. Weapons in general, ஆயுதப்பொது. 1. Cleanness, purity, சுத்தம். 11. Intellect, intelligence, அறிவு. 12. Red, சிவப்பு. Red wax, gumlac, அரக்கு. 14. Red coral, பவளம். 15. Beauty, excellence, பொலிவு. 16. Hatred, பகை. 17. Ability, dexterity, expertness, address, சாமர்த்தியம். 18. Investigation, search, ஆரா ய்ச்சி. 19. Guilt, mistake, குற்றம். 2. A means, an instrument, துணைக்கருவி. (சது.) 21. [prov.] Rust, as துக்கு. (c.) துப்புக்கெட்டநடத்தை, s. Uncomely or indecent conduct, uncleanness. துப்புக்கெட்டவன்--துப்பற்றவன், appel. n. A person of no address, one who does nothing expertly, an unhandy person. 2. An indecent person. துப்புத்துருவிசாரிக்க--துப்புத்துருப்பி டிக்க, inf. To spy into, inquire all about one, &c. துப்புப்பார்க்க, inf. To trace one's footsteps, track a thief. (Beschi.) 33)

tppu (p. 223) கிறேன், தப்பினேன், வேன், தப்ப, v. n. To miss a mark; to fail, பிசக. 2. To err, mistake, turn aside or wander from a course, a line or path; to blunder, தவற. 3. To miscarry, to be frustrated, disappointed, எண்ணங்குலைய. 4. To deviate from rectitude, fail in duty, வழுவ. 5. To go wrong--as a tune, recitation, or calculation, பிறழ. 6. To escape injury, desert, elope, விலக. 7. To escape, slip out, or away, to get free, get safe away, desert, elope, விலக. 7. To escape injury, to be saved, rescued, delivered, preserved, அபா யத்தினீங்க. (c.) அவன்தலையுடையக்கொஞ்சந்தப்பிற்று. He just escaped a broken head. தப்பிவிட, inf. To let escape, to cause, to release.2. To blunder, to make a mistake in calculation. தப்பவைக்க, inf. To release, to cause to escape. தப்பாமல், adv. Without fail, inevitably. தப்புவிக்க, inf. To rescue, extricate, liberate, deliver, save from injury or danger, தப்பச்செய்ய. கைதப்பிச்செய்ய, inf. To make a slip of the hand. வாயதப்பிச்சொல்ல, inf. To make a mistake in speaking. நிலைதப்பினவன், appel. n. One who has lost his standing in religion or morals. 77)

tāruṇṇiyam (p. 234) s. Youth, juvenility, இளம்பருவம். See தருணம். (Sa. Ta'run'ya.) 52) *

tuṉpu (p. 251) s. Affliction, suffering, distress, calamity, &c., as துன்பம். (p.) துன்புற, inf. To suffer, be distressed, வருந்த. துன்புறுத்த, inf. To cause suffering. See உறுத்து. துன்புறுவோன், appel. n. An afflicted man, சீமூதன். 38) *

trpputārṉ (p. 225) s. See தரவ்வுதாரன். 17) *

tṟ (p. 230) . A particle for தன்; the ன் is changed as தற். Sa. தற்காக்க, inf. To preserve, to protect, chiefly as the deity or other superior. இரட்சிக்க. 2. To take care of one's self, to be cautious of dangers, to maintain fidelity to a husband, தன்னைக்காக்க. தற்காவல், s. Self-protection, selfcaution. தற்கிழமை, s. [in gram.] The thing possessed, or closely connected with the possession--oppos. to பிறிதின்கிழமை See கிழமை. தற்குணம், s. Peculiar nature or quality. தற்குறி--தற்குறிப்பு, s. The mark of one unable to write, to serve as his signature. (c.) தற்குறிபோட, inf. To make such a mark. தற்குறிப்பேற்றம், s. One of the thirtyfive rhetorical figures, a fanciful kind of metaphor--as the trees, flourishing after a rain, extend, as it were, their arms to return fruits to the clouds. ஓரலங்காரம். தற்குறைவு, s. Deficiency in a stock or quantity without any apparent cause. தற்கொலை, s. Suicide. (c.) தற்சாட்சி, s. Self-evidence, மனச்சாட் சி. 2. The universal soul. or deity inspiriing all creatures, பரமாத்துமா. தற்சிவம், s. Absolute deity, the selfexistent, ஈச்சுரன். தற்சினேகம், s. Self-love, தன்னைநேசிக் கும்நேசம். தற்சொரூபங்காட்ட, inf. To exhibit himself in his true nature as the deity; i. e. not in human or other form. 2. To display one's power, capacity, true characteristics, சுயதன்மைகாட்ட. தற்சொரூபம், s. One's own peculiar nature or form of existence, சுயரூபம்; used chiefly of the deity. தற்சுட்டு, s. self-reference, தன்னைச் சுட்டுகை. தற்சுந்தரம், s. Self-possession, inherent attribute as peculiar to the deity. தற்சுதந்தரஅறிவு, s. Intuitive knowledge. தற்செயல், s. Providential, without any apparent cause, contingent, தெய்வச் செயல். 2. An accident. (c.) தற்செய்ய, v. n. inf. [prov.] To produce its own natural effects, to prosper by providence, இயல. 2. To be advantageous, favorable, profitable, to issue successfully, பலிக்க. வியாபாரம்அவனுக்குத்தற்செய்யவில்லை. Trade does not prosper with him. தற்செல்வம், s. Strength, power, force, வலி. (சது.) 2. One's own property. தற்பாடி, appel. n. A lark, வானம் பாடி. (R.) தற்புகழ்ச்சி, s. Self-praise, self-applause, self-complacency. தற்புணர்ச்சி, v. noun. Self-pollution, onanism, சுயபுணர்ச்சி. தற்பொழிவு, v. noun. Self-interest. தற்போதம், s. Self-knowledge, knowledge of the soul and deity, தன்னையுங் கடவுளையும் அறியுமறிவு. 2. Intuitive knowledge, inherent and eternal knowledge as possessed by the deity. தன்னறிவு.

tiycm (p. 238) s. A medicinal tree--as மர மஞ்சள். 107)