tavaḷitam (p. 227) s. (a change of தவளம்.) Whiteness, வெண்மை. 26)

tattam (p. 223) s. Gift, present, donation, grant--as land, &c., with due formality, in presence of witnesses human or divine, ஈகை.--Note. The sun is often appealed to as witness, and water is poured, by the bestower of a grant or gift, on betelleaf and gold in the right hand of the receiver. 2. Adoption, சுவிகாரம். (Sans. Datta) (c.) எள்ளுந்தண்ணீரும்விட்டுத்தத்தம்பண்ணிவிட்டேன். I gave the gift with water mixed with sesamum seed; (implying permanence.) தத்தங்கொடுக்க, inf. To give in adoption. தத்தபுத்திரன், s. An adopted son. தத்தம்பண்ண, inf. To make a grant, donations, &c. தத்தம்பண்ணிக்கொடுக்க, inf. To give with proper formality. தத்தம்பண்ணிவிட, inf. To devote a piece of land, a cow, &c., to a temple or a brahman. தத்தம்வாங்கிக்கொள்ள, inf. To adopt. தாராதத்தம், s. (St.) Giving a girl in marriage by placing betel-leaf, paddy, and gold in her hand, and pouring water on these, the god of fire being invoked as a witness. He is supposed in stand on the top of the flame on the occasion; [ex தாரா, wife.]. மனோதத்தம், s. Purpose formed in the mind to make a grant. 2. A vow to a deity who is called to witness. (p.) வாக்குத்தத்தம், s. A promise, gift of the mouth. (c.) 35)

taṉmam (p. 231) s. Justice, equity, நீதி. 2. Virtue, merit, நன்மை. 3. Charity, அறம். See தருமம். தன்மப்பயிர், s. A great benefactor; (lit.) a plant producing charity. தன்மராசா, s. A name of Yud'histh'ra. 2. (R.) A tree, பாலைமரம், Mimusops, L. தன்மன், s. Yama, இயமன். See தரு மன். 54)

truvi (p. 225) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To cause to give or produce, தரச் செய்ய. 61)

taṭcaṇam (p. 222) --தக்ஷிணம், s. South, southward, தெற்கு. 2. Right, right hand. வலப்பக்கம். (Sa. Dakshin'a.) (See தக்கணம்.) 3. The same moment. See க்ஷணம். தட்சணகௌளி, s. A lizard to the south of one, the chirping of which is auspicious. தட்சணாக்கினி-தக்கணாக்கினி, s. The fire kindled by the brahmans in the sacrifice towards the south; called also வேதாக்கினி. தட்சணாஸ்தம், s. (St.) The right side; [ex அஸ்தம்.] தட்சணாமூர்த்தம், s. The posture of Siva teaching the four sons of Brahma, seated with his face to the south, under the shade of a banyan, குருமூர்த்தம். தட்சணாமூர்த்தி, s. A name of Siva, சிவன். 2. Agastya, as dwelling in mount Pothiyam at the south, அகஸ்தி யன். (சித்தர்பாடல்.) தட்சணாயனாந்தம், s. The southern solstice. 25) *

tāṭakai (p. 232) s. [in mythol.] A Rakshasa female, a savage, ஓரரக்கி. 2. (fig.) A bold, immodest woman, மானங்கெட்டவள். தாடகைத்தனம், s. Immodesty in a female. (c.) தாடகைவதைப்படலம், s. A chapter in Ramayanam. 30) *

tūngkmuṭṭu (p. 252) --தூங்கமுஷ்டு, s. The root of the கோரை, grass, Cyperus juncifolius, L. 13)

tār (p. 234) s. Wreath, chain, garland, chaplet, மலை. 2. Flower, blossom, பூ. 3. Flowerbud, பூவரும்பு. 4. A string of bells for a horse, &c., கிண்கிணிமாலை. 5. Van of an army bearing the flag, கொடிப்படை. 6. Rank and file of an army, படைவகுப்பு. (சது.) 7. Weaver's quill, bobbin, or spool, as தாறு. 8. Army, troops, a regiment, சேனை. 55)

tantiram (p. 223) s. W. p. 365. TANTRA. Stratagem, device, subtlety, scheme, dissimulation, பித்தலாட்டம். 2. Means, contrivance, pretext, expedient, உபாயம். (c.) 3. Action of the hand in performing sacrifices, பூசையிற்செய்யுங்கைத்தொழில். 4. (for தந் திரி.) Wire or string of a lute, guitar, &c., யாழ்நரம்பு. 5. Treatise--scientific, literary or religious, நூல். 6. A set of religious works of the Siva sect, the Tantras, inculcating rites and ceremonies, ஆகமநூல். 7. Army, troops, detachments, forces, படை. தந்திரகலை--தந்திராகமம், s. One of the divisions of the Agamas, treating on rites, &c. (See மந்திரம் and உபதேசம்.) 2. Study of the Agamas, with attachment, confidence, and understanding. தந்திரகாரன், s. (com. தந்திரக்காரன்.) A cunning man, one scheming and wily. தந்திரக்கதை--தந்திரகதை, s. A cunningly devised story. தந்திரபாலன், s. General of an army. தந்திரபுத்தி, s. Dissimulation, scheming. தந்திரபேச்சு, s. Cunning or artful language. தந்திரர், s. (plu.) Gantharuvas, or celestial musicians, கந்தருவர். தந்திரவாதம், s. The art of disputation. தந்திரவாதி, s. An expert, dexterous person, a subtle man. தந்திரவித்தை, s. Cunning art. தந்திரவுத்தி, s. Approved methods of teaching on a subject embracing chiefly thirty-two particulars. See உத்தி. தந்திரன், s. A schemer, a plotter, a subtle, crafty, designing person. 51) *

tṭai (p. 222) s. Hinderance, obstacle, impediment, interruption, விக்கினம். 2. Objection, விரோதம். 3. Mail, coat of mail, கவசம். 4. A check, whatever restrains or keeps things in their place, or prevents them from running off--as a linch pin, a catch. &c., பிடிப்பு. 5. A bar or bolt of a door or gate, a guard, watch, &c., அடைப்பு. 6. A weight to balance the vessel containing what is to be weighed, தடையம். (c.) தடைகட்ட, inf. To restrain, check, &c., by magical incantations--as a cobra. 2. To put the தடை weight in the scale. தடைசெய்ய, inf. To stop, to hinder, to restrain. 2. To confine, to arrest. தடைசொல்ல, inf. To object to, to protest against. தடைதீர்க்க--தடைநீக்க, inf. To clear away obstacles. தடைபட, inf. To be hindered, to be detained or retarded. தடைபண்ண--தடைபடுத்த, inf. To interpose obstacles, to hinder. 2. To arrest, to confine. 3. To stop, to exclude, as a porter. 4. To interdict possession --as a owner. தடைபோட, inf. To put a catch, a pin, a bolt, &c., to prevent a thing from falling. தடைமோதிரம், s. A narrow ring worn on the finger, as a defence to a larger. தடையற--தடையில்லாமல், [adverbially.] Freely, without hinderance, without objection, at liberty. தடையறுக்க, inf. To dissolve magic spells on fish, &c., by counter charms, &c., 2. To obviate or remove difficulties. தடையுண்ண, inf. To be hindered. தடைவிடுவிக்க, inf. To remove a check or restraint by magic spells. 21)