tḷvāḷm (p. 229) s. [vul. for. தளவாடம்.] (R.) 42)

tuṇṇiṭ (p. 247) inf. v. n. To start, be struck with fear, திடுக்கிட. 4)

tḷḷāṭu (p. 229) கிறேன், தள்ளாடினேன், வேன், தள்ளாட, v. n. (a compound of தள் and ஆடு.) To stagger, to reel, as a drunkard, &c., தடுமாற. 2. To rock, to vacillate, to vibrate, as a tree in a storm, &c. அலைய. 3. To waver, to fluctuate, as the mind, அசைய. (c.) தள்ளாடித்தள்ளாடிநடக்கிறான். He walks about with faltering steps. தள்ளாட்டம், v. noun. Staggering, reeling, rocking, அசைவு. 2. Wavering, fluctuation, தடுமாற்றம். 61)

tūytu (p. 254) s. Purity. See தூய. 22)

turitam (p. 248) --துருதம், s. Haste, speed, quickness, swiftness, velocity, expedition, சீக்கிரம். W. p. 394. TVARITA. 2. The quickest movement, in music, or dancing, ஓர்தாளம். 3. Vice, wickedness, sin, turpitude, பாவம். (Sa. Durita.) 4. Destruction, ruin, annihilation, கேடு. 5. Agitation of mind, perturbation, confusion, கலக்கம். 6. Affliction, sorrow, distress, துன்பம். துரிதமடிக்க, inf. [prov.] To beat drums to the quickest movement. துரிதம்பண்ண, inf. To hasten, hurry, move or act with expedition. துரிதம்போட, inf. To dance with a quick step. 2. [prov.] To persist in an improper request. 26) *

tukkam (p. 245) s. Sorrow, distress, grief, sadness, regret, dejection, விசனம். 2. Pain, anguish especially of the mind, உபத்திரவம். (c.) W. p. 413. DUHKHA. 3. Hell, நரகம். 4. Defect, fault, natural or moral, குற்றம்.-Note. துக்கத்திரயம், three species of sorrow are mentioned, for which see தாபத்திரயம். துக்கஉடுப்பு, s. A morning dress. துக்ககன், s. One who is sad, one who is of a melancholy temper. (R.) துக்கக்காரன், s. A mourner. துக்கக்கோலம், s. A morning state. துக்கங்கொண்டாட--துக்கங்காக்க, inf. To mourn, express sorrow by exterior marks, to lament. துக்கசாகரம், s. A sea of grief. துக்கசாகரத்தில்முழுகினான். He is overwhelmed with grief. துக்கநிவாரணம்--துக்கநிவிர்த்தி, s. Comfort, removal of affliction. துக்கமாயிருக்க, inf. To be sorrowful. துக்கமுகம், s. A sorrowful, dejected, down-east countenance. துக்கராகம், s. A mournful tune. துக்கவீடு, s. A house of morning, a funeral house. 2)

turam (p. 248) s. A charge, a trust, burden, weightiness, பொறுப்பு. W. p. 445. DHUR'A. துரக்காரர்--துரந்தார், s. Those entrusted by others with important concerns. 19)

tūngku (p. 252) கிறேன், தூங்கினேன், வேன், தூங்க, v. n. To hang, to hang on, to be suspended, cling to, தொங்க. 2. To be drowsy, to slumber, to sleep, துயில. 3. To be sluggish, inactive, idle, dull, slow, heavy, மந்தமாயிருக்க. 4. To nod, hang the head from drowsiness, தலைசாய. 5. To droop, as a person, or animal, through sorrow, hunger, &c., சோர. 6. To droop, as a plant, be withered, வாட. 7. (fig.) To be fixed, as a fortress, wall, ஓர்நிலை யாய்நிற்க. 8. To tarry, delay, loiter, hang about, தாமதிக்க. 9. To be drowsy and move the body from side to side, as an elephant, அசைவாட, (c.) தூங்கினவன்கன்றுசேங்கன்று. The calf, of the sleeper is but a bull-calf (having been changed while he slept). தூங்கணி, s. A jewel formed of hanging globules of gold and precious stones, தொங்கணி. தூங்கிப்போக, inf. To droop as a person, beast, plant, &;amc., வியாபாரந்தூங்கிப்போயிற்று. Trade is low, on the decline, &c. தாழ்வாரந்தூங்கிப்போயிற்று. The verandah is too low. தூங்காமை, v. noun. (neg.) Vigilance, Watchfulness. தூங்காவிளக்கு, s. A lamp burning day and night. தூங்கிசைச்செப்பல், s. A kind of melody of the metre called வெண்பா. தூங்கிசைத்துள்ளல், s. A melody of the கலிப்பா metre. தூங்கிசையகவல், s. A melody of the ஆசிரியப்பா, metre. தூங்கிருள்நடுநாள், s. Midnight, thick or abiding darkness. தூங்கிவிழ, inf. To nod through drowsiness. (c.) தூங்குபாலம், s. A floating bridge; sometimes தூக்குபாலம். தூங்குமஞ்சம், s. A hanging cot or bed. தூங்குமூஞ்சி, appel. n. A stupid, sleepy fellow. (c.) தூங்கல், v. noun. Dancing, கூத்து, 2. Drowsiness, &c.; used in all the meanings of the verb.

tuyvu (p. 248) s. Misapprehension. See தூய். 5)

tampaṉam (p. 224) --ஸ்தம்பனம், s. (sometimes தம்பம்.) Stopping, restraining, hindering the power of fire; stopping a flow of water or blood; checking the ferocity of wild beasts; causing a person or spirit to stand immovably in a place; suppressing bodily faculties; depriving one of the power of speech, action, motion; suspending natural qualities, அசைவறநிறுத்துகை.-There are different kinds, as அக்கினித்தம்ப னம், கட்கத்தம்பனம், சலத்தம்பனம், சுக்கிலத்தம்ப னம், திஷ்டித்தம்பனம், பூதத்தம்பனம், வாயுத்தம்பனம், which see in their places, as given with ஸ்தம்பம் termination and in கலைஞானம். தம்பனகாரன்--தம்பனவித்தைக்காரன், s. A magician, a conjurer who exercises magic powers to stop or restrain as above. தம்பனக்குளிகை, s. A magical pill. See குளிகை. தம்பனவித்தை. That art of restraining by magic. கன்னத்தம்பனம், s. Stopping the discovery of hidden things. 5)