tuṭaippm (p. 245) s. Broom, brush, mop, வாருகோல்; [ex துடை, v.] (c.) துடைப்பக்கட்டை, s. An old and worn besom; also used in abuse. துடைப்பத்தாற்கூட்ட--பெருக்க-விள க்க, inf. to sweep. துடைப்பப்புல், s. A grass used for making brooms, Aristida setacea, L. 50)

tingkḷ (p. 237) s. Chandra, the moon, சந்தி ரன். 2. A month in general, மாதப்பொது. 3. (c.) Monday, சோமவாரம். 4. A lunar month, சாந்திரமாதம். திங்கள்மும்மாரிபெய்யும். It will rain thrice a month, used to designate fertile land. திங்கள்முதனாளில். On the first day of the month. (p.) திங்கட்கிழமை, s. Monday. திங்கட்கிழமையினன்றைக்கு. On Monday. திங்கட்குடையோன், s. Kama, whose umbrella is the moon, காமன். திங்கணாள், s. The fish lunar asterism, the fabled birth-day of the moon, மிருக சீரிடம். 33)

tṉkkārr (p. 231) s.[prov.] A caste whose ancestors are said to have been elephant keepers. ஓர்சாதியார். 16) *

tāruṇṇiyam (p. 234) s. Youth, juvenility, இளம்பருவம். See தருணம். (Sa. Ta'run'ya.) 52) *

tāpam (p. 233) s. Heat, ardor, fever, burning, உட்டணம். 2. Sorrow, distress, anguish, துன்பம். W. p. 371. TAPA. 3. A jungle, forest, காடு. கோபதாபம், s. Heat of anger. See கோபம். பச்சாதாபம், s. (R. Catholic usage.) Contrition, repentance. மனஸ்தாபம்--மனத்தாபம், s. Grief. sorrow of heart, regret, remorse, compunction. விரகதாபம், s. Violence of sensual appetite, lust. See விரகம். தாபசுரம், s. A burning fever. See சுரம். தாபத்திரயம், s. (also துக்கத்திரயம்.) The three kinds of distress, according to their sources: 1. தெயவீகம், affliction from the divine hand. 2. ஆன்மீகம். affliction from creatures. 3. பௌதீகம், afflictions caused by the elements. தாபமாயிருக்க, inf. To be full of desire. 2. To suffer inconvenience, or pain, from heat. 43) *

tūrvai (p. 255) s. Rubbish, soil, potsherds, &c., accumulating in a well, கிணற்றடைதூர். (c.) 2. Loosened earth from digging. hoeing ploughing, &c., மிருதுவானநிலம். 3. Dry sticks, straws, sweepings chips, &c., செத்தை. 4. [prov.] Ground adjacent to a well, as being commonly good, mellow soil, கிணற்றைச்சார்ந்தநிலம். தூர்வைக்காரன், s. The sole proprietor of the soil about a well. தூர்வைப்படுத்த--தூர்வைபண்ண, தூர் வையாக்க, inf. To dig up earth, to plough. தூர்வையானமண், s. Loose earth. தூர்வையெடுக்க, inf. To clear out rubbish from a well. (c.) 14) *

tmām (p. 223) s. (Arab.) The whole, entireness, completeness, முழுவதும். (c.) 109) *

tumpaṉ (p. 247) s. (fem. தும்பி or தும்பிச்சி.) A wicked person, தீயவன்; [ex Sa. Tumpha, to hurt.] Compare சும்பன். [prov.] 48)

tmrukm (p. 223) s. A little drum, உடுக்கை. (p.) 97)

tṭṭu (p. 222) v. noun. Knock, tap, stroke, pat, rap, தட்டுகை. 2. Breaking, knocking, patting, தட்டல். 3. Scarcity, straits, extremity, குறை. 4. Drawing near, கிட்டுகை. 5. Warding off, averting, நீக்கல். 6. Evasion, prevarication, புரட்டு. 7. A dexterous performance or man&oe;uvre, உபாயம். 8. Stalk of grain, பயிர்த்தாள். 9. Striking against, collision, முட்டுதல். 1. Frustration, thwarting, விலக்கு. 11. Opposition, check, impediment, தடை. 12. Getting money by deception, swindling, பித்தலாட்டம். 13. (fig.) A cunning remark, a repartee, an insinuation, சூத்திரப்பேச்சு. 14. Patting, மெய்ப்பரிசத் திலொன்று. 15. Publishing by striking a gong, &c., தாளம்போடல்.--Note. In many of these meanings the word is used in cant. (c.) அவனுக்குநல்லதட்டு. He had a good profit. சாப்பாட்டுக்குஇப்போதுஅதிகதட்டு. Now a days, I am much straitened for food. ஒருதட்டுத்தட்டிவிட்டான். He has warded it off, acquitted himself well, given a gentle blow. ஒருதட்டுத்தட்டியிருக்கிறார். He has said something to frustrate the matter, or thrown in a word, &c. [prov.] தட்டிலும்வீச்சிலுங்காரியம்பார்க்க. To make a display and shift the expense on others. தட்டிலேவயிறுவளர்க்க. To support one's self at another's expense. தட்டுக்காரன், s. A rogue, a cunning fellow. 2. An evader, a prevaricator. தட்டுத்தட்ட, inf. To give a tap. 2. To evade. 3. To thwart or frustrate. 4. To act dexterously. தட்டுத்தடவல், v. noun. As தட்டல்த டவல், which see. தட்டாயிருக்க, inf. To be destitute, to be in straits. செலவுக்குத்தட்டாயிருக்கிறது. We are in want of the means of subsistence. தட்டுக்கொட்டு, v. noun. [prov.] Exterior show without accomplishing one's wish. 2. A bauble, gew-gaw. 3. Living by stratagem, &c. தட்டுத்தடக்கு, v. noun. Hesitation, impediment. தட்டுத்தடக்கில்லாமல்வாசிக்கிறான். He reads fluently. தட்டுத்தாவரம், s. [prov.] Resort, resource, refuge, புகலிடம். தட்டுப்பட, inf. To be hit, to be struck--commonly accidentally. 2. To be tapped or beaten as a drum, cymbal, &c. 3. To lack, to be wanting--as stores, money, rain, &c. 4. To be felt by contact. 5. To be stopped in progress, as a vehicle, a performer, &c., To be understood. அவன் என்கண்ணுக்குத்தட்டுப்படவில்லை. I have not seen him any where. இப்போதுதான்எனக்குத்தட்டுப்பட்டது. Now I understand it. தட்டுண்டுபோக, inf. To be beaten off, scattered. 2. To be all threshed out--as rape-seed. 3. To be thwarted, to fail, as an expected good. 4. To be upset, overturned. 5. To exchange commodities clandestinely, and fraudulently. தட்டுக்கெட, inf. To be greatly alarmed, to stand aghast. 2. To be in extremity, in destitution. 3. To suffer loss. தட்டுக்கெட்டுத்தடுமாறிப்போனான். He was greatly surprized. தட்டுக்கெட்டசமாசாரம், s. A complicated business. தட்டுக்கேடு, v. noun. Extremity, want, destitution. 2. Loss. 3. Perplexity, surprize. 4. Defeat, discomfiture, ruin. தட்டுமாறி, appel. noun. A swindler. 37)