timiri (p. 238) s. See திமிர். 89)

tivā (p. 241) s. Day-time, as distinguished from night--as திவம், பகல். திவாகரம், s. An ancient poetic lexicon, still in use, ஓர்நூல். திவாகரன், s. The author of this book, திவாகரஞ்செய்தவன். 2. The sun, being of the day, சூரியன். திவாகீர்த்தி, s. A barber, அம்பட்டன். 2. One of an impure caste, சண்டாளன். திவாந்தம், s. An owl, that which is blind by day, கூகை. திவாமானம், s. Day-time, length of the day from sunrise to sunset. திவார்த்தம், s. Half of the day-time, பக லிற்பாதி. 2. Noon or mid-day, மத்தியானம். திவாராத்திரம்--திவாராத்திரி, s. Day and night, இரவும்பகலும். திவேச்சுரன், s. One of the twelve suns, so called, துவாதசாதித்தரிலொருவன். 41) *

tuṟai (p. 251) s. Any passage to, into, or across water--as the entrance to a tank, pond or river, a ford or ferry; a watering place for cattle; a place for bathing or for washing clothes, நீர்த்துறை. 2. A sea-port, harbor, road-stead, இறங்குதுறை. 3. Way, path, thoroughfare, passage for men or beasts, வழி. 4. Frequented place, a place of meeting, a rendezvous, சபைகூடுமிடம். 5. Place, location, situation, space, position, as ஆயத்துறை, வண்ணாரத்துறை, இடம். 6. A resource, resort, shelter, place of refuge, ஒதுங்குமிடம். (c.) 7. River, ஆறு. 8. One of the three-fold subdivisions of any of the four classes of verse, கலித்துறை. (See பாவினம்.) 9. A branch, scope or extent of science, நூற்றுறை. 1. Any theme in love poetry, அகப்பொருட்டுறை. (p.) துறைகாட்ட, inf. To show a method. துறைகாண, inf. To find a port, haven, harbor. 2. To find a way, means or method to do or complete a thing. துறைகண்டவன்விடுவானா. Will one who has discovered the way (to his master's treasure), forsake it? துறைகாரர், s. [prov.] Agents, accountants. and other servants of a temple. துறைக்காவல், s. [prov.] Watch or guard; a guard-ship. துறைத்தோணி, s. A ferry boat. துறைநியாயம், s. Laws of love poetry. துறைநெருங்கிவர, inf. To direct the course to a port. துறைபிடிக்க, inf. To touch at a port; to gain the haven, &c. 2. To find out means, expedients, உபாயந்தேட. துறைபேர, inf. To leave port. துறைபோக, inf. To acquire a thorough knowledge of a science, &c. 2. To attain one's end. துறைபேச்சு, s. Vernacular or vulgar language, சொந்தப்பேச்சு. (R.) பறையைப் பள்ளிக்குவைத்தாலுந் துறைப்பேச்சுப் போமா?. Will a low man forget his vulgor language, even when placed at school? துறைமாற, inf. To mistake the proper course. துறைமுகம், s. The entrance to a port, haven or harbor. (c.) 2. A passage or thoroughfare. துறைமுகக்குத்தகை, s. [prov.] Rent of a ferry. துறையடுக்கப்பிடிக்க, inf. [prov.] To sail toward a port, to anchor in or near the harbor. துறையறிந்துநிற்க, inf. To find a suitable place, and proper persons; to become settled. 2. To know the proper course as to one's religion, caste, profession, &c., and adhere to it. துறைவல்லோர், s. (plu.) The learned, கற்றோர். (சது.) துறைவன், s. A chief of a maritime district, நெய்தனிலத்தலைவன். (சது.) 26) *

tiṭumeṉl (p. 238) v. noun. Sounding as of a drum, ஒலிக்குறிப்பு. (c.) 13) *

tilatam (p. 241) s. (a change of திலகம்.) The sectarian spot on the forehead, பொட்டு. 2. An ornament for the forehead, நெற் றித்திலகம். 3. Another forehead-jewel, கட்டி. (c.) தொட்டுத்திலதம்போட்டுக்கொண்டார்கள். They greatly admired it, and every one got a little. திலதமிட--திலதம்போட, inf. To put a spot on the forehead. 21) *

tḷukku (p. 229) கிறேன், தளுக்கினேன், வேன், தளுக்க, v. n. (Tel.) To smear, to rub in oil. &c., with the open hand. softly, அப்ப. 2. To scour, to polish furniture or smooth an earthen-floor. துலக்க. 3. To be bright; to glitter, to shine, பிரகாசிக்க. 51)

truṇāceri (p. 225) s. Tenasserim, the name of a place on the coast of Pegu, ஓர்ஸ்தலம். 50)

taṉṉiyam (p. 231) --ஸ்தன்னியம், s. Milk, முலைப்பால்; [ex தனம், woman's breast.] 65) *

tāmpu (p. 234) --தாம்புக்கயிறு, s. (a change of தாமம்.) A rope for drawing water, கயிறு. 2. A rope to tie oxen with, தரமணிக் கயிறு. (c.) 14) *

tuṭkkm (p. 245) s. [prop. தொடக்கம்.] Beginning, entering on an enterprise, &c. 27)