tivlai (p. 241) s. A small drop, watery particle or globule, சிதறுந்துளி. 2. Rain-drop. மழைத்துளி. 3. Ran, மழை. 37)

tkṭṭritārm (p. 219) --தகட்டுத்தாளகம், s. Leaf-orpiment, or arsenic in flakes. 4)

tīmai (p. 243) s. Evil, wickedness, vice, sin, turpitude, depravity, பொல்லாங்கு. 2. Mischief, injury, harm, hurt, கேடு. (c.) தீமைசெய்ய, inf. To practice vice, to be vicious. 2. To do evil, injury, mischief. 16)

tiyāṉi (p. 238) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To meditate, to contemplate, சிந்் திக்க. 2. To give fixed and undivided attention to a subject, or object, ஒன்றையே நினைக்க. 3. To perform the contemplative part of the daily worship, செபஞ்செய்ய. 4. (among Rom. Catholics.) To pray, placing the mass book on the head of a person supposed to be possessed of an evil spirit. தியானிப்பு, v. noun. Contemplation, undivided and fixed attention. 115) *

tārā (p. 234) v. (negative.) They do not give, ஓர்வினைமுற்று, 2. [as a participle.] Not giving, ஓர்பெயரெச்சம், as தாராக்கொற்றன், Kottan who does not give. 3. (verbal participle.) A none giving person, or thing, வினையெச்சம், as தாராவொழிந்தது, he is gone without giving any thing. 36) *

tāppṇivār (p. 233) s. A girth for a saddle, கல்லணைக்கச்சை. 2. (fig.) A scourge, கசை. (Used in the south.) 51)

tṉ (p. 231) (oblique of தான். His, hers, its. தனது. (sing. gen. of தான்.) His, hers, its. தன்காரியம், s. One's pursuits, self-interest. தன்காரியப்புலி. One who cares only for himself, a self-interested person. தன்காலம், s. Its own appropriate season, time of a person's power, or prosperity; or the period when a thing prevails, as rain in the monsoon, தன் னுடையகாலம். தன்குலம்வெட்டி, appel. n. Destroyer of his own family, தனதுவமிசத்தைக்கெடுக் கிறவன். 2. (fig. as a riddle.) The handle of an axe, கோடரிக்காம்பு. தன்கொண்டி, s. Self-will, one's pleasure, without consulting subordinates. தன்படுவன், s. [prov.] Natural formation, as of salt, in distinction from artificial, விளையுப்பு. தன்பாடு, v. noun. Attending to one's own business, going on in one's own way. . He is going on quietly, without interfering with others. தன்பால், s. (com. தனிப்பால்.) Pure milk. 2. See பால். தன்பிடி, s. One's opinion, religious or other. 2. Religious confidence. தன்பொருட்டனுமானம், s. [in log.] Inference from experience or observation applied to one's benefit, as opposed to பிறர்பொருட்டனுமானம். தன்பொறுப்பு, v. noun. Personal responsibility. தன்மயம், s. His own nature, தற்சுபா வம். (P.) தன்மனம், s. Uncontrolled, at liberty. 2. Self-will--as தன்கொண்டி. தன்மூப்பு, v. noun. Youthful arrogance, forwardness, self-will, இறுமாப்பு. 2. His own master, தன்னிஷ்டம். தன்மூப்பானவன்--தன்மூப்பாய்நடக் கிறவன், appel. n. An assuming, arrogant youth; an upstart. 2. One who acts on his own responsibility. தன்மூப்புச்செலுத்த--தன்மூப்புப்பண் ண, inf. To act on one's own responsibility. தன்மேம்பாடு, v. noun. One's abilities, greatness, influence, தன்பெருமை. தன்மேம்பாட்டுரை, s. [a figure in rhetoric.] Declaration of one's greatness, abilities &c., ஓரலங்காரம், அஃது தற்பு கழ்ச்சி. தன்வசம், s. In one's power. (c.) தன்வசப்படுத்த, inf. To take under charge, to appropriate a thing to one's own use. தன்வயத்தனாதல், v. noun. Independence or self-existence--one of the eight attributes of God, கடவுளெண்கு ணத்தொன்று. (p.) தன்வழி, s. One's parentage, or ancestry, one's relations, தன்மரபோர். தன்வழிப்படுத்த, inf. To bring to one's party, interest or religion; to proselyte. 2. To connect another family with one's own, by marriage. தன்விருத்தி, s. One's own employment. 2. One's daily occupation. தன்வினை, s. One's innate depravity, தன்னிருதயத்தின்கேடு. 2. Evil actions as resulting in future sufferings, ஊழ்வினை. 3. [in gram.] The intransitive or neuter verb, as பிறவினை is active. தன்வினைதன்னைச்சுடும். One's own devices prove his ruin. தன்வேதனை, s. Self-experience, selfperception, self-knowledge, சுயபரீட்சை. (p.) தன்வேதனைக்காட்சி, s. Perception by experience, &c. See காட்சி. தன்னடக்கம், s. Modesty, in regard to learning, wealth, &c. 2. Self-restraint, self-denial. 3. Self-possession, self-command. 4. Self-abasement. தன்னயம், s. Self-interest, one's own benefit, profit, self-indulgence. 2. Selfishness. தன்னரசு, s. Want of just administration of government, a state of anarchy. தன்னரசுநாடு, s. A country whose government is democratic or republican. தன்னரண்காத்தல், v. noun. One of the eight kinds of victory. See வெற்றி. தன்னவன், s. One nearly related or of the same party. தன்னறிவு, s. Consciousness, self-knowledge, சுயவறிவு. 2. Sobriety, recollection, self-possession, தன்னினைவு. 3. One's own knowledge, தனக்குரியவுணர்ச்சி. தன்னாணை, s. An oath upon one's self, person, life or soul. தன்னாரவாரம், s. One's own pleasure, free choice, preference. தன்னாலேதான்கெட, inf. To be ruined by one's own folly. தன்னிச்சை--தன்னிஷ்டம், s. Free will, one's own choice, எதேச்சை. 2. Self-will, independence, தன்கொண்டி. 3. Freedom, liberation from slavery, ஆளப் படாமை. தன்னிரைமீட்டல், v. noun. One of the eight kinds of victory. See வெற்றி. தன்னிலை, s. One's proper standing, nature, or state, சுபாவநிலை. 2. Equilibrium of the proper state of the numerous parts of the system, சமனாய்நிற்கை. தன்னிறமாக்கி, appel. n. A kind of hornet or wasp hat changes a grub to its own likeness. தன்னிறம், s. The color of red ochre, கற்காவி. தன்னீங்கல், v. noun. Liberty. 2. Independence, தன்னிஷ்டம். 3. Unconnectedness, சேராமை. தன்னுடையவன், appel. n. A client, a friend, a relation. தன்னெடுப்பு, v. noun. [prov.] Arrogance, self-importance, அத்தை. 2. Determined perseverance in a thing undertaken for credit's sake, தன்முயற்சி. தன்னைக்கட்ட, inf. [vul. தன்னக்கட்ட.] To be just sufficient for one's support. 2. v. a. To defend one's self by incantations, while going in the dark, in danger of wild beasts, &c. See கட்டு, v. செலவுக்குத்தன்னைக்கட்டும். It will be just sufficient for his expenses. தன்னைக்கட்டிநடக்கிறவன், appel. n. A frugal person, one who keeps within his income. தன்னைத்தாழ்த்த, inf. To humble or to abase one's self. தன்னைப்புகழ்தல், v. noun. Praising one's self. தன்னைப்புகழ்தலுந்தகும்புலவோர்க்கே. It becomes a poet to praise himself. தன்னையறிதல், v. noun. A girl becoming marriageable, பருவம்வாய்புறல். 2. Knowing one's self; i. e. knowing the power of the soul--as the ascetic, ஆ ன்மநிலையையுணர்தல். தன்னையறியாதசன்னதமில்லை. There is no want of self-possession; spoken of one supposed to be possessed by an evil spirit, yet retaining his conning. தன்னையறிந்தவன்தலைவனைஅறிவான். He who knows himself will know God. தன்னைமறந்தவன், appel. n. A selfrenouncing person, as an ascetic or a ஞானி. தன்னைமறுத்தல், v. noun. Self-denial. தன்னைவாட்டுதல்--தன்னையொறுத்தல், v. noun. Mortifying one's self. தன்னைவியக்க, inf. To admire one's self. தன்னொழுக்கம், s. Conduct suitable to one's age, rank, caste, religion, தன்னிலைக் குத்தக்கநடை. 51)

turukkl (p. 248) s. A kind of red stone, Laterite, செம்புறைக்கல். See கல். 35) *

taṟ (p. 230) [prop. தத்.] A Sanscrit prefix in Tamil, the த் being changed to ற் before க், ச், ப். தற்காலம், s. The exact precise time of an action or occurrence, the expected time, the given time being, நிகழ்காலம். 3. Coincidence in time, அக்காலம். 4. [astron.] A given time for which calculation is made.--Note. This word is often used synonymously with தற்காலசுத்தபுடம், which see. தற்காலகிரகநிலை, s. Planetary positions at a given time. 2. The horoscope at the moment of birth. (A term used in nativities.) தற்காலசுத்தபுடம், s. The true longitude or position of a planet at a fixed time. தற்காலமத்திமம், s. The mean longitude at a given time. தற்காலவிலை, s. The price at the time. தற்காலவிலைப்படிதருவேன். I will give as the price may be at the time. தற்காலிக்க, inf. [in astron.] To determine longitude, &c., for a given time, to make a reduction in the elements of calculation of the time given or sought. தற்சணம்--தச்சணம்--தட்சணம்--த க்ஷணம், s. The very moment, not a moment intervening, உடனே. 2. The present moment, அந்தக்ஷணம். தற்சம்ம, s. Words from the Sanscrit used in Tamil, or any of the other cognate languages, without change--as கமலம், the letters of which are the same in Sanscrit and Tamil, but சக்தி in Tamil, is சக்தி in Sanscrit. (சது.) தற்சமயம், s. The particular juncture, the exact moment required, அச்சமயம். 2. The best opportunity, a special season or juncture, உற்றசமயம். தற்பதம், s. Deity, கடவுள். (சது.) தற்பரம்--தற்பரன், s. Absolute deity independent of agencies, assumed energies or operations; i. e. deity quiescent or the male principle in the deity, கடவுள். 2. Siva, சிவன். தற்பரை, s. The Sakti, or female principle of deity, சத்தி. 2. [in astron.] The thirtieth part of the twinkling of an eye, ஒருமாத்திரையில்முப்பதிலொன்று. தற்பவம், s. Words of Sanscrit origin which have undergone a change in their derivatives, வடமொழியிற்றிரிந்தசொல். 16)

tulngku (p. 249) கிறது, துலங்கினது, ம், துலங்க, v. a. To shine, corruscate, glitter, radiate; to be bright, splendid, பிரகாசிக்க. 2. To be polished, burnished, furbished, துவக் கப்பட, 3. To be illustrious, conspicuous, தோன்ற. 4. To be clear, perspicuous, evident, distinct, தெளிய. 5. To be excellent, to be splendid, சிறக்க, (c.) நீதுலங்கவேமாட்டாய். You will never prosper. (a curse.) துலங்கியெரிய, inf. To burn brightly, clearly. 15) *