tirḷu (p. 239) --திரள், கிறது, திரண்டது, ம், திரள, v. n. To become round, to conglobulate, உருண்டையாக. 2. To collect, to assemble, to congregate, கூட. 3. To accumulate, as குவிய. 4. To coalesce, to combine with, சேர. 5. To become dense, to grow thick, இறுக. 6. To form as a tumor, pustule, &c., to swell or bulge out, to protuberate, வீங்க. 7. To mature as fruits; to grow to full size, as beasts, fruits, roots, &c., பருக்க. (c.) 8. [improp. for தெருளு.] To arrive at puberty as a girl, இருதுவாக. பால்திரண்டுவிட்டது. Pustules (of the smallpox) have formed. திரண்டஅரம், s. A rasp, or file round on one side and flat on the other. திரண்டஅலகு, s. A plane with a roundish edge for the first planing. திரண்டசனம், s. A great concourse of people. திரண்டகல், s. A cylindric stone-roller, உலம். (R.) திரண்டகூடு, s. [prov.] Frame of a gouging plane, இழைப்புளிக்கூடு. திரண்டபால், s. Curdled milk. திரண்டவடிவு, s. Globular shape. கடுகுதிரள, inf. To form as a concretion on boiling oil. கட்டிதிரள, inf. To form or swell as a tumor. மணிதிரள, inf. To mature as grain. See மணி. மாதிரள, inf. To grow clotted, as flour in making gruel, &c. See மா. வெண்ணெய்திரள, inf. To form as butter in churning. See வெண்ணெய். திரளல், v. noun. Being round. 19)

tavaḷitam (p. 227) s. (a change of தவளம்.) Whiteness, வெண்மை. 26)

trumm (p. 225) --தர்மம்--தன்மம், s. Justice, right, equity, law, நீதி. 2. Virtue, moral and religious merit according to the Shastras, ஒழுக்கம். 3. Charity, any charitable or meritorious act from which future good is expected --as alms-giving; building or endowing temples, contributing to the support of life, human or brute, or the maintenance of religion, or religious establishments. (See அறம்) (c.) 4. Peculiar or prescribed duty, occupation, &c., according to the different ranks and classes in society--as giving alms, &c., by the house-holder; administering justice, by kings; piety and performing rites by brahmans; courage, bravery in the solider; shaving in the barber, சாதிக்குரிய கருமம். 5. Nature, instinct, characteristic, property or action in animals--as humming in bees, barking in dogs, இயல்பு. 6. Inherent and peculiar qualities in plants, as fragrance in flowers; flavors in fruits, குணம். W. p. 439. DHARMMA.--Note. The negative of the above is அதர்மம், injustice, &c. தருமந்தலைகாக்கும். Uprightness will preserve the head; i. e. the life. தருமகர்த்தா, s. Wardens of a heathen temple. 2. Arbitrators, judges, jurymen. தருமகாரியம், s. A charitable act, subject, affair, &c. 2. (fig.) Marriage by charity. தருமகேத்திரம்--தருமக்ஷேத்திரம், s. A place near Delhi, where the Kurus and Pandavas fought. See குருசேத்திரம். தருமக்கட்டை, s. An orphan, supported by strangers, அநாதப்பிள்ளை. (c.) 2. A rubbing post for cattle, ஆவுரிஞ்சுதறி. தருமக்கிழவர், s. Traders of three kinds, the வைசியர் caste; (lit.) guardians of justice. See வைசியர், 3. தருமக்கொடை, s. A donation for a charitable purpose. தருமக்கொள்ளி, appel. n. One who lights a funeral pile in charity. தருமக்கோள்--தருமசாடி, s. Indirect information as to any secret crime. தருமங்களைப்போதிக்க, inf. To teach religious duties. தருமசங்கடம், s. [in casuistry.] Difficulty of distinguishing between two duties, காரியமுட்டுப்பாடு. தருமசங்கிதை, s. Some specific book of the law, ஒர்தருமநூல். தருமசத்திரம், s. A rest-house for travellers. தருமசபை, s. Council of arbitrators. தருமசமுஸ்காரம், s. Burying, or burning the deceased poor, அறவைப்பிணஞ்சுடு தல். தருமசாட்சி, s. King's evidence, witnesses cited by the king. தருமசாதனப்பட்டையம்--தருமசாத னம், s. A deed of endowment inscribed on copper. See சாதனம். தருமசாது, s. A very mild, patient and benevolent person, தருமிஷ்டி. தருமசாத்திரம், s. Code of laws, especially the Smriti; rules of justice; ethics, moral philosophy; jurisprudence, ஸ்மிருதி. See கலைஞானம். தருமசாலி, s. A person famed for charity; [ex சாலி.] தருமசாலை, s. An almonry, or place, where any, or all, of the thirty-two charitable acts are performed. தருமசிந்தை--தருமசிந்தனம், s. A charitable or virtuous disposition, motive, intention, object, &c. தருமசிவாசாரி, s. A name of the gurus of the mercantile caste. தருமசீலன், s. (fem. தருமசீலி.) A charitable person piously disposed. தருமசூட்சுமம், s. A nice and difficult point in pleading. தருமஞ்செய்ய, inf. To do charitable and virtuous acts. தருமதானம், s. Beneficence, charitable gifts. தருமதேவதை, s. The goddess of virtue born from the right breast of Brahma, அம்பாலிகை. 2. The vehicle of Siva in the form of a bull, நந்தி. 3. (fig.) A good woman, உத்தமி.--Note. The goddess is described as placing four feet on the earth in the golden age; three in the next, or silver age; two in the brazen; and only one in the iron age. தருமநடை, s. Moral, religious, virtuous conduct; observing prescribed duties according to one's caste. தருமநாள், s. The third lunar asterism --as பரணி. தருமநியாயம்--தருமநீதி, s. Impartial discussion as given in the code of laws. (c.) தருமநூல், s. Works on law, ethics and jurisprudence, called Smriti; eighteen are in repute (though the சதுரகராதி makes nineteen), named for the most part after their authors. 1. மனு. 2. அத் திரி. 3. ஔரிதம். 4. விட்டுணு. 5. யாஞ்ஞவற் கியம். 6. உசனம். 7. ஆங்கீரசம். 8. யமம். 9. ஆபஸ்தம்பம். 1. சம்வர்த்தம். 11. காத்தி யாயனம். 12. பிரகஸ்பதி. 13. பராசரம். 14. வியாசம். 15. சங்கலிதம். 16. தக்கம். 17. கௌதமம். 18. சாதான்மம். 19. வசிட்டம். Of these, மனு is peculiar to the first age of the world, கிரேதாயுகம்; கௌதமம், to the second, திரேதாயுகம்; சங்கலிதம், to the third, துவாபாயுகம், as well as common to them all; and பராசரம் to the கலியுகம். தருமபத்தினி, s. A virtuous wife, கற் புள்ளமனைவி. தருமபுத்திரன், s. As தருமநந்தனன். See under தருமன். தருமபுருஷன், s. A charitable and pious man. தருமப்பள்ளி, s. A charity school. தருமப்பிணம், s. A corpse buried by public charity. தருமப்பிரபு, s. A man eminent for equity and benevolence. தருமப்பிள்ளை, s. One brought up by public charity, as a mountebank to exhibit before the tribe in which he was reared. (Used at the South. In Madras, நோக்கர்.) தருமப்பெட்டி, s. A charity box. தருமப்போர், s. Combat between two champions of equal powers, with the same kind of weapons, and taking no improper advantage. தருமவட்டி, s. Lawful interest. (c.) தருமவாடி, s. An enclosure from which alms are given. தருமவாட்டி--தருமவதி, s. A charitable female. தருமவாளி--தருமவான்--தருமவந்தன், s. A charitable and pious man. (c.) தருமாசனத்தார், s. Judges. தருமாசனம், s. Seat of Justice. 2. prov. also தருமாசனபூமி.] An endowment of land to a temple. (c.) தருமாதருமம், s. Justice and injustice, virtue and vice, அறமும்மறமும். (c.) தருமாத்துமா, s. As தருமி. தருமி, s. A virtuous man or woman. 2. (திருவிளை.) A celebrated brahman. தருமிஷ்டன்--தருமிஷ்டி, s. A charitable, righteous person. தருமிஷ்டர், s. (Hon.) As தருமிஷ்டன். 2. (R. C. usage.) (plu.) The fathers of the church, patriarchs. 57) *

turumpu (p. 248) s. A straw, rush, splinder, silver, திரணம். 2. (in card play.) The trump (c.) 3. [loc.] A token of divorce, துரும்புபோலேபோனான். He is greatly emaciated. துரும்பைத்தூணாக்குகிறான். He exaggerates the fault; (lit.) he makes a pillar of straw. துரும்பன், s. [prov.] A man of the lowest caste, formerly required to wear a rattling ola to give notice of his approach, and to hide himself on meeting a person of good caste; he is the washerman of other low castes, ஈனன். துரும்பாட்டம், s. Meagerness, thinness, like a rush; [ex ஆட்டம், likeness.] 2. v. noun. Playing with the trump in cards. 3. A play of girls in sand, with a splinter. துரும்புகொடுக்க, inf. To give a straw to a wife in token of divorce. (Beschi.) துரும்புவாங்க, inf. To take the straw; i. e. accept the divorce. 53) *

tīviram (p. 244) s. Speed, celerity, haste, expedition, சீக்கிரம். 2. Fury, rage, great anger, பெருங்கோபம். 3. Intensity, severity, கொடுமை. 4. Pungency, corrosiveness. sharpness; being biting, or piercing as the smell of hartshorn, &c., உறைப்பு. 5. (சது.) Ray of the sun, சூரியகிரணம். 6. Hell நரகம். தீவிரக்காரன், s. A person in a hurry. து. A syllabic letter compounded of த், and உ. 13)

tālampapāṣāṇam (p. 234) s. A kind of natural arsenic. 61)

tuvraimlli (p. 249) s. (Tel. prop. தோரைமல் லி.) A kind of amethyst, புஷ்பராகத்தரிப்பு. 61)

tīyl (p. 243) v. noun. See தீ, v. 22)

tuṉṉu (p. 251) கிறேன், துன்னினேன், வேன், துன் ன, v. n. To approach, approximate, adhere to, attach one's self to, கிட்ட. 2. To be closed, thick, crowded, நெருங்க. 3. To be stuffed, pressed in, crammed full, செருகப் பட. 4. To stick out, be protuberant, distended, swollen, பிதுங்க, வீங்க. 5. v. a. To sew, stitch, தைக்க. நீர்குடித்துகிடைச்சி துன்னிப்போயிற்று. The piece of cork is swollen with the water which it has absorbed. துன்னியார்--துன்னுநர், s. (plu.) Adharents, friends, relations, சினேகர். (சது.) துன்னூசி, s. A needle, தையனூசி. 2. See ஊசி. துன்னல், v. noun. Being near, கிட்டல். 2. Being close together, நெருங்கல். (சது.) 3. Sewing, தைத்தல். துன்னலர்--துன்னாதார்--துன்னார், s. Foes, enemies, பகைவர்.

tvkkḷai (p. 227) --தவக்கை--தப்பளை, s. [vul.] A frog, தவளை. 4)