tiraviṭam (p. 239) --திராவிடம், s. Southern India including, in its largest sense, five provinces, and their respective languages. 1. திரவிடம், the Tamil country or Dravida proper. 2. ஆந்திரம், Telingu or Telugu. 3. கன்னடம். Canarese. 4. மகாராட் டிரம், Maharatta. 5. கூர்ச்சரம். Gujeratta (சது.) W. p. 429. DRAVID'A.--Note. திரவிடம் is applied to the people and language of each of those provinces, but especially to the Tamil. Some follow a different arrangement which includes the Malayalam and Cingalese. In Wilson's dictionary, Dravida is defined to be the country from Madras to Cape Comorin, a definition too limited, according to usage in the Peninsula. திராவிடபாஷைகள், s. Dravidian languages. (Colloq.) 16) *

tūrvai (p. 255) s. Rubbish, soil, potsherds, &c., accumulating in a well, கிணற்றடைதூர். (c.) 2. Loosened earth from digging. hoeing ploughing, &c., மிருதுவானநிலம். 3. Dry sticks, straws, sweepings chips, &c., செத்தை. 4. [prov.] Ground adjacent to a well, as being commonly good, mellow soil, கிணற்றைச்சார்ந்தநிலம். தூர்வைக்காரன், s. The sole proprietor of the soil about a well. தூர்வைப்படுத்த--தூர்வைபண்ண, தூர் வையாக்க, inf. To dig up earth, to plough. தூர்வையானமண், s. Loose earth. தூர்வையெடுக்க, inf. To clear out rubbish from a well. (c.) 14) *

tāyāti (p. 234) s. (plu. தாயாதிகள்.) A kinsman, paternal relative. 2. (for தாயம்.) Hereditary property, உரிமை. (c.) தாயாதிபகிர, inf. To divide an estate. தாயாதிவழக்கு, s. Dispute about hereditary property. தாயாதித்தனம், s. Deception, fraud among relations in regard to hereditary property, காயுந்தன்மை. தாயாதித்தனம்பண்ண, inf. To deceive one another; especially relatives. 19)

tīvakam (p. 244) s. Lighted lamp, flame, luminousness, தீபிகை. 2. [in rhet.] A word once used and then understood in the other parts of a sentence; embracing several varieties, but especially three, 1. முதனிலைத்தீவகம், a word used in the beginning of a sentence and understood in other parts; 2. இடைநிலைத்தீவகம், a word so used in the middle of a sentence; 3. கடை நிலைத்தீவகம், a word thus used at the end of a sentence. See தீபகம். 2)

tuṭi (p. 245) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To quiver, shake, throb, flutter, palpitate, flounder as a fish thrown ashore, அசைய. 2. To be rude, mischievous, giddy, roguish, குதிக்க. 3. To be anxious through suspense; to be eager, to be in great agitation, தத்தளிக்க. 4. To shine, glitter, corruscate, lighten, மின்ன. 5. (fig.) To suffer by the gnawings of hunger, பசியினால்வருந்த. (c.) துடித்துப்பதைத்துவந்தான். He came in extreme anxiety, and agitation. பெற்றகுடல்துடிக்கிறது. The mother yearns over her child; (lit.) her bowels yearn. அரணைவால்துடிக்கின்றது. The tail of the lizard (cut off) leaps. பிள்ளைதுடிக்கிறது. The child is fidgety, rude, &c. கண்துடிக்க, inf. To quiver or throb as the eye, supposed to be indicative of good or ill, to the person or his relations.--Note. If the right eye or other right part of a man throb, it is deemed a good sign, but of a woman it is bad and vice versa. மனந்துடிக்க, inf. To be agitated, as the mind, through anxiety, anger, disappointments. துடி, v. noun. Quivering, palpitating, dancing, &c. துடிசாத்திரம்--துடிநூல், s. The art of determining events by the quivering of different parts of the body, also works treating on the art, ஓர்நிமித்தநூல். துடிதுடிக்க, inf. To quiver, throb, flutter, பதைபதைக்க. 2. To be rude, fidgety, mischievous, கடுகடுக்க. (c.) துடித்தல்--துடிப்பு--துடிதுடிப்பு. v. noun. Quivering, throbbing, fluttering, பதைபதைப்பு. 2. Rudeness, mischief, கடு கடுப்பு. 3. Great anxiety. சரீரந்துடித்தல், v. noun. Quivering of the body, supposed to occur of itself in case of the sickness of a relative, also at the sight of one suffering, or through anger. துடியானவன், appel. n. A strong, robust man, பலாஷ்டிகன். 41)

tikẕ (p. 237) --திகழு, கிறேன், ந்தேன், வேன், திகழ், v. n. To shine--as diamonds; to glimmer--as stars, சொலிக்க. 2. To be brilliant, to emit rays, கிரணம்வீச. 3. To appear, to be visible, bright, தோற்றமாக. 4. To be enlightened, illuminated, &c., physically or morally, தெளிவாக. (p.) திகழல்--திகழ்ச்சி--திகழ்தல்--திகழ்வு, v. noun. Glimmer, appearance, visibility, brilliancy, பிரகாசம். 9)

tukḷ (p. 244) s. Dust, a particle of dust, புழுதி. 2. (p.) Fruit, moral defect, flaw in character, conduct, &c., குற்றம். 3. Pollen, farina of flowers, பூந்தாது. (சது.) துகடீர்பெருஞ்செல்வம். Riches not acquired by unfair means. (நாலடி.) துகள்பறக்க, inf. To fly as dust. (c.) 22)

tāram (p. 234) s. Wife, as தாரா, மனைவி, 2. Married state, commonly in reference to a previous marriage, applicable to either party, விவாகம். (c.) 3. A rare thing, the best of its kind, அரும்பண்டம். 4. Yellow orpiment, yellow sulphuret of arsenic, அரிதாரம். 5. The tongue, நா. 6. Silver, வெள்ளி. 7. Mercury, quicksilver, பாதரசம். 8. Vermillion, சாதிலிங்கம். 9. The mystic monosyllable O'm, as தாரகம், பிரணவம். 1. [in music.] The nasal sound, மூக்காற்பிறக்குமிசை. 11. [in music.] The treble, வல்லிசை. 12. The highest of the seven strings of the green snake, பச்சைப்பாம்பின் நஞ்சு. 15. A tree of Swerga, as தேவதாரம். தாரமுங்குருவுந்தலையில்விதிப்படி. The wife, and the guru of religion, are according to the destiny of heaven. [prov.] தாரத்துக்குட்பட, inf. To enter into the marriage state. தாரமிழந்தவன், appel. n. A widower. பலதாரக்காரன், s. A man who has married several time. பிந்தினதாரம், s. Latter wife or marriage. முந்தினதாரம்--முதற்றாரம், s. First wife or marriage. 34)

taṉmam (p. 231) s. Justice, equity, நீதி. 2. Virtue, merit, நன்மை. 3. Charity, அறம். See தருமம். தன்மப்பயிர், s. A great benefactor; (lit.) a plant producing charity. தன்மராசா, s. A name of Yud'histh'ra. 2. (R.) A tree, பாலைமரம், Mimusops, L. தன்மன், s. Yama, இயமன். See தரு மன். 54)

tīptam (p. 243) --தீத்தம், s. Splendor, பிர காசம். W. p. 411. DEEPTA. 2. One of the twenty-eight Agamas. See சிவாகமம், 28. 14)