tūntuturuppiṭittl (p. 254) v. noun. [vul.] Tracing and pursuing, making close search, நுட்பஆராய்ச்சிசெய்தல். 3) *

tuñcṟ (p. 245) adv. [prov.] Absolutely, entirely, wholly, altogether, quite, perfectly, முழுமையும். 24)

trumm (p. 225) --தர்மம்--தன்மம், s. Justice, right, equity, law, நீதி. 2. Virtue, moral and religious merit according to the Shastras, ஒழுக்கம். 3. Charity, any charitable or meritorious act from which future good is expected --as alms-giving; building or endowing temples, contributing to the support of life, human or brute, or the maintenance of religion, or religious establishments. (See அறம்) (c.) 4. Peculiar or prescribed duty, occupation, &c., according to the different ranks and classes in society--as giving alms, &c., by the house-holder; administering justice, by kings; piety and performing rites by brahmans; courage, bravery in the solider; shaving in the barber, சாதிக்குரிய கருமம். 5. Nature, instinct, characteristic, property or action in animals--as humming in bees, barking in dogs, இயல்பு. 6. Inherent and peculiar qualities in plants, as fragrance in flowers; flavors in fruits, குணம். W. p. 439. DHARMMA.--Note. The negative of the above is அதர்மம், injustice, &c. தருமந்தலைகாக்கும். Uprightness will preserve the head; i. e. the life. தருமகர்த்தா, s. Wardens of a heathen temple. 2. Arbitrators, judges, jurymen. தருமகாரியம், s. A charitable act, subject, affair, &c. 2. (fig.) Marriage by charity. தருமகேத்திரம்--தருமக்ஷேத்திரம், s. A place near Delhi, where the Kurus and Pandavas fought. See குருசேத்திரம். தருமக்கட்டை, s. An orphan, supported by strangers, அநாதப்பிள்ளை. (c.) 2. A rubbing post for cattle, ஆவுரிஞ்சுதறி. தருமக்கிழவர், s. Traders of three kinds, the வைசியர் caste; (lit.) guardians of justice. See வைசியர், 3. தருமக்கொடை, s. A donation for a charitable purpose. தருமக்கொள்ளி, appel. n. One who lights a funeral pile in charity. தருமக்கோள்--தருமசாடி, s. Indirect information as to any secret crime. தருமங்களைப்போதிக்க, inf. To teach religious duties. தருமசங்கடம், s. [in casuistry.] Difficulty of distinguishing between two duties, காரியமுட்டுப்பாடு. தருமசங்கிதை, s. Some specific book of the law, ஒர்தருமநூல். தருமசத்திரம், s. A rest-house for travellers. தருமசபை, s. Council of arbitrators. தருமசமுஸ்காரம், s. Burying, or burning the deceased poor, அறவைப்பிணஞ்சுடு தல். தருமசாட்சி, s. King's evidence, witnesses cited by the king. தருமசாதனப்பட்டையம்--தருமசாத னம், s. A deed of endowment inscribed on copper. See சாதனம். தருமசாது, s. A very mild, patient and benevolent person, தருமிஷ்டி. தருமசாத்திரம், s. Code of laws, especially the Smriti; rules of justice; ethics, moral philosophy; jurisprudence, ஸ்மிருதி. See கலைஞானம். தருமசாலி, s. A person famed for charity; [ex சாலி.] தருமசாலை, s. An almonry, or place, where any, or all, of the thirty-two charitable acts are performed. தருமசிந்தை--தருமசிந்தனம், s. A charitable or virtuous disposition, motive, intention, object, &c. தருமசிவாசாரி, s. A name of the gurus of the mercantile caste. தருமசீலன், s. (fem. தருமசீலி.) A charitable person piously disposed. தருமசூட்சுமம், s. A nice and difficult point in pleading. தருமஞ்செய்ய, inf. To do charitable and virtuous acts. தருமதானம், s. Beneficence, charitable gifts. தருமதேவதை, s. The goddess of virtue born from the right breast of Brahma, அம்பாலிகை. 2. The vehicle of Siva in the form of a bull, நந்தி. 3. (fig.) A good woman, உத்தமி.--Note. The goddess is described as placing four feet on the earth in the golden age; three in the next, or silver age; two in the brazen; and only one in the iron age. தருமநடை, s. Moral, religious, virtuous conduct; observing prescribed duties according to one's caste. தருமநாள், s. The third lunar asterism --as பரணி. தருமநியாயம்--தருமநீதி, s. Impartial discussion as given in the code of laws. (c.) தருமநூல், s. Works on law, ethics and jurisprudence, called Smriti; eighteen are in repute (though the சதுரகராதி makes nineteen), named for the most part after their authors. 1. மனு. 2. அத் திரி. 3. ஔரிதம். 4. விட்டுணு. 5. யாஞ்ஞவற் கியம். 6. உசனம். 7. ஆங்கீரசம். 8. யமம். 9. ஆபஸ்தம்பம். 1. சம்வர்த்தம். 11. காத்தி யாயனம். 12. பிரகஸ்பதி. 13. பராசரம். 14. வியாசம். 15. சங்கலிதம். 16. தக்கம். 17. கௌதமம். 18. சாதான்மம். 19. வசிட்டம். Of these, மனு is peculiar to the first age of the world, கிரேதாயுகம்; கௌதமம், to the second, திரேதாயுகம்; சங்கலிதம், to the third, துவாபாயுகம், as well as common to them all; and பராசரம் to the கலியுகம். தருமபத்தினி, s. A virtuous wife, கற் புள்ளமனைவி. தருமபுத்திரன், s. As தருமநந்தனன். See under தருமன். தருமபுருஷன், s. A charitable and pious man. தருமப்பள்ளி, s. A charity school. தருமப்பிணம், s. A corpse buried by public charity. தருமப்பிரபு, s. A man eminent for equity and benevolence. தருமப்பிள்ளை, s. One brought up by public charity, as a mountebank to exhibit before the tribe in which he was reared. (Used at the South. In Madras, நோக்கர்.) தருமப்பெட்டி, s. A charity box. தருமப்போர், s. Combat between two champions of equal powers, with the same kind of weapons, and taking no improper advantage. தருமவட்டி, s. Lawful interest. (c.) தருமவாடி, s. An enclosure from which alms are given. தருமவாட்டி--தருமவதி, s. A charitable female. தருமவாளி--தருமவான்--தருமவந்தன், s. A charitable and pious man. (c.) தருமாசனத்தார், s. Judges. தருமாசனம், s. Seat of Justice. 2. prov. also தருமாசனபூமி.] An endowment of land to a temple. (c.) தருமாதருமம், s. Justice and injustice, virtue and vice, அறமும்மறமும். (c.) தருமாத்துமா, s. As தருமி. தருமி, s. A virtuous man or woman. 2. (திருவிளை.) A celebrated brahman. தருமிஷ்டன்--தருமிஷ்டி, s. A charitable, righteous person. தருமிஷ்டர், s. (Hon.) As தருமிஷ்டன். 2. (R. C. usage.) (plu.) The fathers of the church, patriarchs. 57) *

timiṟu (p. 238) கிறேன், திமிறினேன், வேன், திமிற, v. a. To wriggle one's self out of another's hands, பலாத்காரமாய்விலக. 2. (சது.) To grow, to increase, வளர. 3. v. a. and v. n. [improp. for திமிர்.] To be well rubbed in, as oil, &c., தேய்க்க. 4. [prov. for சிதற.] To be scattered, spilled, &Mp;c., as flour in pounding, சித்த. ஆள்இப்போதுதிமிறிப்போய்விட்டான். He has grown tall and plump. திருடன்கையைத்திமிறிக்கொண்டோடிப்போனான்..... The thief slipped from his hands, and ran away. திமிறிப்பேச, inf. To speak impertinently. திமிறியடிக்க, inf. [prov.] To twist one's self from another. 2. To be violent, as the quaking of ague. திமிறியெழும்ப, inf. To force one's self away from another coming to fight. 2. To become violent, as fever, lust, &c. 100)

tillai (p. 241) s. A tree, the milky juice of which from the bark, affords a gum, ஓர் மரம், Exc&oe;caria Agallocha, L. 2. The town of சிதம்பரம். 3. A grove of தில்லை, formerly growing there. தில்லைக்கோவிந்தர்--தில்லைக்கோவிந்தரா யர், s. Vishnu at Chillumbrum. தில்லைத்திருச்சித்திரகூடம், s. A fane of Vishnu at Chillumbrum. திலலைநாயகம், s. [prov.] A kind of rice, ஓர்நெல். (c.) தில்லைநாயகன். s. Siva as worshipped at சிதம்பரம், சிவன். தில்லைமூவாயிரவர். s. (pl.) The three thousand brahmans formerly at சிதம்பரம், all of the same tribe. தில்லையம்பலம். s. The chief of the five sacred halls in the temple at Chillumbrum, also the temple itself, சிற்றம் பலம். தில்லையம்பலவாணன். s. Siva, சிவன். தில்லையெண்ணெய், s. (sometimes தில்ல மெண்ணெய்.) The black oil or tar of the தில்லை. தில்லைவனம், s. The town of சிதம்பரம். 32) *

tiṭutiṭu (p. 238) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To make a reiterated noise, as hasty steps; to rumble, as a carriage, to thump constantly, தடதடக்க. 2. [prov.]. To beat, throb, palpitate, as the heart through fear, துடிக்க. (c.) திடுதிடெனல், v. noun. Succeeding each other rapidly as reiterated sounds, சீக் கிரக்குறிப்பு. 2. Moving with noise, rattling, rumbling--as several carriages; to sound in succession--as claps of thunder, ஈரடுக்கொலிக்குறிப்பு. 3. Running or going fast with quick reiterated steps--as a troop, விசையோடுசெல்லல். 4. Entering abruptly, intruding, சடிதியாய்வருதல். (c.) திடுதிடென்றோடுகிறான். He runs fast, with quickly reiterated steps. 2. He runs in without stopping at the door. 10)

tuṟu (p. 251) கிறேன், துற்றேன், வேன், துற, v. a. To eat, take food, உண்ண. (Sa Truda.) துறு--துற்றல், v. noun. Eating, taking food, உண்டல். 19)

timi (p. 238) s. A fabulous fish to enormous size, said to be one-hundred yojana, long, நூறுயோசனைநீளமுள்ளமீன். W. p. 376. TIMI. திமிங்கிலம், s. A whale, or imaginary fish said to be large enough to swallow the திமி; [ex கிலம், that which devours.] திமிங்கிலகிலம், s. Another fish supposed to be large enough to swallow a திமிங்கிலம். (Sa. Timingilagila.) திமிதிமி, s. A whale, திமிங்கிலம். 84)

tmaiyṉ (p. 223) s. (Hon. தமையனார்.) Elder brother, or elder male cousin, son of a paternal uncle or of a maternal aunt-In direct address, அண்ணா, the vocative of அண்ணன், is used. (c.) 120)

tāvṭi (p. 234) s. Journeying, journey, பிரயா ணம். 2. Battle, fight, skirmish, போர். ஆயிரமக்கள்தாவடிபோனார். Thousand men went on an incursion. தாவடித்தோணி, s. A boat going near the shore in cut out the vessels of an enemy. (Beschi.) 71) *