tṇṭmiẕ (p. 222) s. The harmonious, pleasant Tamil language, தண்ணியதமிழ்; [ex தண்.] (p.) 54) *

tṇṭai (p. 223) s. Tinkling ankle-rings, காலணியிலொன்று. (c.) 2. Ratan shields. பிரப்பங்கேடகம். (சது.) 3. [improp. for தண்டா.] Trouble, vexation, தொந்தரை. 4. Tail of some animals, வால். தண்டைமுறுக்கிக்கொண்டுவந்தான். He came with great spirit, as an animal lashing its tail. தண்டைக்காரன், s. A troublesome person. 2. (R.) An impostor. தண்டைபோட--தண்டையிட, inf. To put on ankle-rings. தண்டைமானம்--தண்டைமாரம், s. (com. தண்டமானம்.) Raising, coiling. waving of the tail--as beasts when mettlesome, angry, &c. தண்டைமானங்கொள்ளுகிறகுதிரை. A mettlesome horse. தண்டைமானங்கொள்ளுகிறபுலி. A tiger that lashes with its tail. 7)

turustu (p. 248) s. (Pers.) Repair, mending, பழுதுபார்த்தல். (c.) துருஸ்தாக்க--துருஸ்துசெய்ய--துருஸ் துபண்ண. inf. To repair, amend. 39) *

tīṇṭu (p. 243) கிறேன், தீண்டினேன், வேன், தீண் ட, v. a. To touch, feel, come in contact with, தொட. 2. To infect or infuse poison, by contact; to defile, contaminate by touching, தொற்ற. 3. To envenom, as a snake, by biting, விஷந்தீண்ட. 4. To deflour, ravish, கற்பழிக்க. 5. To grasp, take hold of, to appropriate, பற்ற. (c.) சர்ப்பந்தீண்டிஇறந்தான். He was bitten by a serpent and died. இருசுடரை இராகுகேதுதீண்டின. Ráhu and Kéthu seized the two lights of the sun and moon. ஆத்துமா அந்தக்கரணத்தைத் தீண்டிக்கொண்டறி யும். The soul understands by the comprehension of the mental faculties. கிராணந்தீண்டுதல், v. noun. The occurring (touching) of an eclipse. (c.) தீண்டாச்சாதி, s. Low caste that are not to be touched. தீண்டாநெருப்பு, s. An untouchable fire; i. e. matron of unapproachable chastity, பதிவிரதை. பிறர்தாரத்தைத்தீண்ட, inf. To defile another's wife. தீண்டுகை, v. noun. Touching, feeling. 3)

tuṭaivāci (p. 245) s. The plant, விஷமூங்கில். 51)

tirōtāyi (p. 241) s. See திரோதசத்தி. 15) *

tulavam (p. 249) s. (a contraction of தூலம், or Sa. Tulaka.) A cotton, பஞ்சு. (சது.) 17) *

tīṉ (p. 244) s. (com. தீனி.) Food, victuals, a meals, உணவு. தீன்பண்டம், s. Eatables, as தின்பண்டம். பெருந்தீனிக்காரன். s. A glutton. 34)

tuṭuppāṟṟi (p. 245) appel. n. A sea-fish, ஓர் மீன். (R.) 44)

tīr (p. 243) கிறது, ந்தது, தீரும், தீர, v. n. To end, terminate, he consummated, completed, முடிய. 2. To cease as pain or disease; terminate as a curse or its effects, நீங்க. 3. To be determined, decided, settled, as a law-suit or quarrel; to be passed as a sentence, தீர்மானமாக. 4. To be performed or completed as a duty; to be perfected, finished, நிறைவேற. 5. To leave, quit, cease, pass way, ஓய. 6. To be long, remote, to extend, நீள. 7. To be exhausted, used up, consumed, அற. 8. To expire as the allotted punishment for past deeds by the suffering and enjoyment of the soul, to be expiated as sin; to end as transmigration by absorption in the deity, ஊழொழிய. 9. v. a. (கிறேன், ந்தேன், வேன், தீர.) To polish or grind gems, clean gems, சா ணைதீர. 1. To fire off a cannon or musket, வெடிதீர. 11. To dye, stain, tinge, imbue with color, சாயந்தீர. 12. To finish, as the interlude between the stanzas in singing, playing, dancing, beating time, &c., தாளந் தீர. 13. To levy duty, assess a tax, &c. சுங்கந்தீர. 14. To solve a problem or make any mathematical calculation, கணக் குத்தீர. (c.) 15. (R.) To draw out in a line, as பார்தீர, to draw out troops in ranks. எனக்குவரத்தீராது. I cannot come. அவர்கள் பலவந்தம்செய்ததனால் தீராதென்று கொடு டுக்கவேண்டியிருந்தது. By their pressing (he said) it will not cease; it is necessary to give--Note தீராது, in such cases has a peculiar meaning. தாளந்தீர்ந்தான். He finished a tune. அதற்குவர்ணந்தீர்ந்தான். He painted it. இவன்தீர்ந்தசாமி. He is a brave fellow; (lit.) a brave god. (In irony.) தீர்கடை, s. The last end of a thing, termination, conclusion, முடிவு. 2. Absoluteness, entireness, முழுமை. தீர்ந்தகணக்கு. A settled account. தீர்ந்தகள்ளன், s. A finished rogue, a thorough villain, desperate thief. தீர்ந்தசரக்கு, s. (neg. தீராதசரக்கு.) Goods on which duty is paid. 2. Goods bargained for. தீர்ந்தபட்சம், s. The final settlement of accounts, disputes, &c. தீர்ந்தவன், s. A skilful, experienced man; an adept. (Commonly in a bad sense.) தீர்ந்தவேலை, s. A finished work. பட்டைதீர, inf. To give sides to a gem, to a piece of timber, or to a stone, in cutting or polishing. சாயந்தீர்கிறவன், s. A dyer. நவைதீருமாகமம், s. The faultless Agamas. (p.) தீர, inf. [used adv.] Altogether, entirely, perfectly, absolutely, thoroughly, completely, முழுவதும். தீரப்படித்தவனொருவனுமில்லை. There is none perfect in his studies. தீரமறக்க, inf. To forget entirely, altogether. தீராமை, v. noun. (neg.) That which cannot be obviated. தீராநோய்--தீராவியாதி, s. An incurable disease. தீராப்பழி, s. An unpardonable injury. 2. Implacable enmity. தீராவழக்கு, s. A law-suit or dispute which cannot be settled easily. தீராவழக்குக்குத்தெய்வமேசாட்சி. God only understands an intricate law-suit. தீர்வு, v. noun. Settlement, close, finish, termination. 29) *