talaṉ (p. 226) s. A place--as தலம். (p.) 6) *

tapōtaṉar (p. 223) s. See under தபம் for this and other similar compounds. 68)

tuṉṟu (p. 251) கிறேன், துன்றினேன், வேன், துன்ற, v. n. To get near, approximate, துன்ன. 2. To be close, thick, crowded together, நிறைய. (p.) மலர்துன்றுகூந்தலாள். The fair one, adorned with thick-set garlands. 41)

tiykkm (p. 238) --தியக்கு, v noun. Faintness, exhaustion, prostration, drooping from hunger or heat, சோர்வு. 2. Swoon, aberration of the senses, syncope, மயக்கம். 3. Bewilderment, illusion, delusion, கலக்கம். 4. Melancholy, dejection, pensiveness, சஞ்சலம். [ex தியங்கு.] (c.) தியக்கமயக்கமாய்க்கிடக்கிறான். He is confounded. தியக்கடி, v. noun. Faintness, drooping, exhaustion, தியக்கம். 105)

tikkuttikkeṉl (p. 237) v. noun. Throbbing or beating as of the heart, through fear, &c.,அச்சக்குறிப்பு. (c.) கடன்காரனைக்கண்டால்நெஞ்சுதிக்குத்திக்கென்றிடிக் கும். 30)

turāl (p. 248) s. A chip, a straw, a blade of grass, a trifle, செத்தை. 2. Affliction, distress, sorrow, துன்பம். (சது.) 23)

tiruttm (p. 240) s. Exactness, precision, trueness, as of a square, &c., செம்மை. 2. Distinctness of pronunciation, articulation, &c., சொற்றெளிவு. 3. Order, regularity, ஒழு ங்கு. 4. Evenness, smoothness, செப்பம். 5. Repair, correction, amendment, improvement, திருத்துகை. (c.) திருத்தக்காரன், s. One who pronounces well. 2. A correct, upright, moral person, யதார்த்தன். திருத்தமான எழுத்து, s. Correct, beautiful writing. திருத்தமானபேச்சு, s. Correct speaking, speaking to the point, being neither redundant nor deficient. திருத்தமானவேலை, s. Finished or elaborated work. திருத்தம்பண்ண, inf. To repair, mend, correct, put in order. 22) *

tmr (p. 223) s. A hole in a plank, slab, stone, &c., commonly bored, or cut, துளை. (c.) தமராணி, s. A gimlet, a spring-awl. (Old Dic.) தமரிட--தமர்போட, inf. To bore holes in boards, ola books, &c., to perforate, to drill. தமரூசி, s. A kind of spiral gimlet for boring the hole in an ola book, a drill, as திருகூசி. 2. As தமராணி. 100)

turuvm (p. 248) s. Immutability, steadiness, stability, அசையாமை. 2. The north polestar, துருவநட்சத்திரம். 3. The pole of any great circle of the sphere, particularly either of the celestial poles, பூச்சக்கரத்தின் முனை. 4. A measure in music. (See சத்ததா ளம்.) 5. Distance of a planet from the beginning of the siderial Zodiac, கிரகபுடம். 6. One of the twenty-seven astrological yogas, நித்தியயோகத்தொன்று. W. p. 448. D'HRUVA. 7. Longitude of aphelion or apogee. 8. Epoch longitude of a planet, especially in combination with மூலம், as மூலத்துருவம். 9. The fraction ot he week remaining at the commencement of the year, which is to be added to the numbers in சங்கிரமவாக்கியம் for the beginning of the months. 1. [improp. for துருக்கம்.] A hill fort. 11. [prov.] Dexterity in accomplishing a thing, a stratagem, device, உபாயம். துருவங்கட்ட, inf. To invent a method for finding out an eclipse, or other astronomical phenomenon, கிரகணமுதலிய னஅறிதருகருவியாக்க. 2. To form a rule for any mathematical calculation, &c., சூட் சுமவழியுண்டாக்க. 3. To construct a rule for forming mystical or magical circles, &c. 4. (fig.) To devise means or expedients, உபாயந்தேட. துருவாக்ஷரம்--துருவாட்சரம், s. [in Hindu astron.] The longitudinal distance of the sun, or a planet, from the first of Aries, at the end of synodic periods, as found in சோத்தியவாக்கியம். துருவன், s. [in mythol.] Dhruva the grandson of மனு and son of உத்தானபாதன். 2. The pole star, personified by the demigod Dhruva, துருவநட்சத்திரம். 3. One of the eight demigods, அஷ்டவசுக்கிளிலொ ருவன், W. p. 448. D'HRUVA. துருவச்சக்கரம், s. The wheel of துருவன், the pole star, with which he turns the heavens causing the diurnal motions, சிஞ்சுமாரசக்கரம். துருவமண்டலம்-துருவமதம், s. Region of Dhruva, regent of the pole star. துருவமாய்நடப்பிக்க, inf. To set firmly. (R.) 55) *

tiṇi (p. 238) s. Solidity, strength, firmness, திட்பம்; [ex திண், Strength.] (p.) திணிதோளன். A man with strong shoulders. 32)