tulkku (p. 249) கிறேன், துலக்கினேன், வேன், து லக்க, v. a. To polish, furbish, burnish, மினுக்க. 2. To cause to shine; to brighten, illumine, enlighten, பிரகாசிக்கப்பண்ண. 3. To explain, illustrate, clear up a thing, தெரியப்படுத்த. (c.) காரியத்தைத்துலக்க, inf. To explain a thing. துலக்கு, v. noun. Luster, gloss, polish, மினுக்கு. 13)

timai (p. 238) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To raise up, to heave up stones, &c., கிளப்ப. (சது.) 101)

tūtu (p. 253) s. Message, communication, errand, notice, tidings, செய்தி. 2. Embassage. embassy, commission, mission, தானாபதித்து வம். (Sa. Dûtya.) 3. (fig.) A negociator in love-intrigues, &c., messenger, ஒற்றன். 4. (fig.) Ambassador, envoy, தானாபதி. 5. A kind of poem representing a lady sending messages to her lover by her female companion, or by a bird, a beetle, &c., ஓர்பிரபந்தம்; [ex Sa. Du. to go.] (c.) தூதனுப்ப--தூதுவிட, inf. To send a message or messenger. தூதன், s. (fem. தூதி, தூதிகை, pl.தூதர், தூதர்கள்.) A messenger, a news-carrier, செய்தியறிவிப்போன். 2. An ambassador, nuncio, தானாபதி. 3. Agent, a spy, an emissary, ஒற்றன். 4. One who treats for another in love intrigues; சமாதானம் பேசுவோன். W. p. 418. DUTA. 5. The messenger who carries the news of a poisonous bite to the magician; by whose postures, gestures, words, &c., the fate of the bitten person is ascertained. 6. (Chirst, usage, with தேவ.) An angel. எமதூதன், s. A messenger of Yaman, the god of death, to carry away souls to his court. See எமன், இயமன். தூதனிலட்சணம், s. Posture, gestures. &c., of the messenger, with news of a snake bite. தூதன்சொல்லிலட்சணம், s. Words of the above messenger, of which the letters are counted to ascertain the patient's fate. தூதாள், s. (pl. தூதாட்கள்.) A messenger, a spy, as தூதன். தூதிற்பிரிவு, v. noun. (in love poetry.) Separation of husband from his wife to go on a message for the king. தூதுசொல்ல, inf. To deliver a message or errand. தூதுநடக்க--தூதுபோக, inf. To go on an errand, to act as a messenger. 25)

titti (p. 238) s. A kind of flute, or pipe, ஓர் துளைக்கருவி, (c.) 2. Sweetness, daintiness, தித்திப்பு. 3. [prov. திற்றி.] Light eatables, தின்னற்குரியன. 4. a sacrificial pit, வேள்விக் குண்டம். (சது.) 5. A palm tree, குரவம். தித்திப்பனங்கட்டி, s. The jaggery of the தித்தி. தித்திமுளை, s. [prov.] A double cake of தித்திப்பனங்கட்டி. 69)

tuvaitam (p. 250) s. [as துவிதம்.] Duality, duplication. W. p. 435. DVAITA. 12)

tiṇṇai (p. 238) s. A raised floor or verandah, either outside, or inside the house, ஒட்டுத் திண்ணை. 2. A seat of mortar work, or earth against the walls of a house for sleeping, &c., வேதிகை. (c.) திண்ணைக்குந்து, s. [prov.] The margin of the திண்ணை. 2. As குந்துதிண்ணை. திண்ணைக்குறடு, s. A kind of step outside a verandah, as a support. 54)

tāttu (p. 233) கிறேன், தாத்தினேன், வேன், தாத்த, v. a. [vul. for தாற்று.] To winnow, and sift--as grain, கொழிக்க. 2. To shift off bad articles for good, இழிந்ததையுயர்ந்ததற்கு மாற்ற. 3. [prov.] To conceal stolen bullocks in some place out of sight, ஒளித்து வைக்க. (c.) தாத்திப்போட்டான். He sifted the grain; also, he got rid of damaged goods. 36) *

tuvr (p. 249) s. Enmity, hatred , hostility, பகை. 2. Red, சிவப்பு. 3. Red coral, பவளம். 4. Fire-wood, விறகு. (சது.) 62) *

tavacu (p. 227) s. (also தபசு.) Religious austerities, penance, and self-mortification, to obtain power, or favor with some god. (See தவம்.) 2. Religious fasting in performance of vows, விரதம். (c.) W. p. 366. TAPAS. பிள்ளைக்குத்தவசிருக்கிறான். He is practising religious austerities to obtain offspring. தவசிலேநிற்க, inf. To stand for a long time in a posture of penance. 2. To adhere rigidly to religious austerities. 9)

tapam (p. 223) s. Austerity, penance, self-mortifications, bodily tortures, தவம். 2. The month of February, மாசிமாதம். (சது.) தபாக்கினி, s. Fires kindled for selfmortification. 2. (fig.) The heat or fervor of devotion, religious austerities, &c. தபோதனர், s. (plu.) Hermits, sages, as தவந்தர். தபோநிதி, s. One rich in religious merit gained by austerity; (used in panegyric.) தபோபலம், s. Fruits of religious austerities. தபோபுண்ணியம், s. High religious merit acquired by austerities. தபோபுத்திரன், s. A son obtained by austerities. தபோமகிமை, s. The high dignity, and glory of austerities. தபோமயம், s. Wholly of an ascetic nature of character. 2. A name of a forest rendered sacred by the performance of austerities. தபோவனம், s. A sacred forest, frequented by ascetics. தபோலோகம், s. One of the seven upper worlds, மேலேழுலோகத்தொன்று. 59)