trici (p. 225) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. (com. தெரிசிக்க.) To See, to behold, பார்க்க. 2. To visit, or obtain sight of an idol, a king or other great person, or a sacred place, தரிசனைசெய்ய. 3. To perceive with the spiritual faculty, to discover truth, comprehend divine things, especially the mysteries in the சித்தாந்தம், ஞானத்தையறிய. (தத்.) 33)

tāyam (p. 234) s. Appropriation; a portion, an inheritance, உரித்து. W. p. 45. DAYA. 2. Affinity, relationship (chiefly paternal), தந்தைவழிச்சுற்றம். 3. Cubical pieces in the play of dice; also the backgammon board, சூதாடுகருவி. 4. A fall of the dice, &c., also a good or lucky fall, நற்பந்தை யம்விழுகை. 5. A play with tamarind stones, &c., புளியங்கொட்டைத்தாயம். (c.) 6. Good opportunity, juncture, சமயவாய்ப்பு. 7. (com. தவதாயம்.) Affliction, distress, துன்பம். 8. A delay, a stop, தாக்காட்டு. (Beschi.) தாயக்கட்டை, s. [prov.] Dice, a cubical piece in the play of dice. தாயங்கிடைக்க, inf. To get a good opportunity. தாயத்தார், s. (plu.) Paternal kinsmen, heirs; those on whom it devolves (if there be no son) to perform funeral rites, தாயாதிகள். தாயத்துக்குவைக்க, inf. To place the dice according to the fall. தாயபாகம், s. A division of an estate. தாயமாட, inf. To play dice. 2. To be tardy, தாமதஞ்செய்ய. தாயம்போட, inf. To cast dice, to throw dice in draughts, or any similar game. தாயம்விழுதல், v. noun. The lucky falling of dice, &c. தாயவிதைப்பு, v. noun. [prov.] Seasonable sowing. 18) *

tyvu (p. 224) s. (a change of தயை.) Favor, clemency, kindness, benevolence, கிருபை. (c.) தயவுகூர, inf. To pour down grace, give copiously--as God. (p.) தயவுக்குக்காத்திருக்க, inf. To attend on a superior for some favor. தயவுசம்பாதிக்க, inf. To gain one's favor. தயவுபுரிய, inf. To confer a favor on one. (p.) தயவுவைக்க, inf. To be gracious. 18) *

tṟikai (p. 230) s. A kind of axe, கோடரி. 2. A chisel, உளி. (சது.) 3. A stake, post, கட்டுத்தறி. 4. Being cut down, தறிபடல்; [ex தறி.] 2)

tṇṭlai (p. 222) s. A grove, forest, சோலை. 2. Flower garden, பூந்தோட்டம். 3. The name of a town, ஓரூர்; [ex தண்.] (p.) 56)

tīr (p. 243) கிறது, ந்தது, தீரும், தீர, v. n. To end, terminate, he consummated, completed, முடிய. 2. To cease as pain or disease; terminate as a curse or its effects, நீங்க. 3. To be determined, decided, settled, as a law-suit or quarrel; to be passed as a sentence, தீர்மானமாக. 4. To be performed or completed as a duty; to be perfected, finished, நிறைவேற. 5. To leave, quit, cease, pass way, ஓய. 6. To be long, remote, to extend, நீள. 7. To be exhausted, used up, consumed, அற. 8. To expire as the allotted punishment for past deeds by the suffering and enjoyment of the soul, to be expiated as sin; to end as transmigration by absorption in the deity, ஊழொழிய. 9. v. a. (கிறேன், ந்தேன், வேன், தீர.) To polish or grind gems, clean gems, சா ணைதீர. 1. To fire off a cannon or musket, வெடிதீர. 11. To dye, stain, tinge, imbue with color, சாயந்தீர. 12. To finish, as the interlude between the stanzas in singing, playing, dancing, beating time, &c., தாளந் தீர. 13. To levy duty, assess a tax, &c. சுங்கந்தீர. 14. To solve a problem or make any mathematical calculation, கணக் குத்தீர. (c.) 15. (R.) To draw out in a line, as பார்தீர, to draw out troops in ranks. எனக்குவரத்தீராது. I cannot come. அவர்கள் பலவந்தம்செய்ததனால் தீராதென்று கொடு டுக்கவேண்டியிருந்தது. By their pressing (he said) it will not cease; it is necessary to give--Note தீராது, in such cases has a peculiar meaning. தாளந்தீர்ந்தான். He finished a tune. அதற்குவர்ணந்தீர்ந்தான். He painted it. இவன்தீர்ந்தசாமி. He is a brave fellow; (lit.) a brave god. (In irony.) தீர்கடை, s. The last end of a thing, termination, conclusion, முடிவு. 2. Absoluteness, entireness, முழுமை. தீர்ந்தகணக்கு. A settled account. தீர்ந்தகள்ளன், s. A finished rogue, a thorough villain, desperate thief. தீர்ந்தசரக்கு, s. (neg. தீராதசரக்கு.) Goods on which duty is paid. 2. Goods bargained for. தீர்ந்தபட்சம், s. The final settlement of accounts, disputes, &c. தீர்ந்தவன், s. A skilful, experienced man; an adept. (Commonly in a bad sense.) தீர்ந்தவேலை, s. A finished work. பட்டைதீர, inf. To give sides to a gem, to a piece of timber, or to a stone, in cutting or polishing. சாயந்தீர்கிறவன், s. A dyer. நவைதீருமாகமம், s. The faultless Agamas. (p.) தீர, inf. [used adv.] Altogether, entirely, perfectly, absolutely, thoroughly, completely, முழுவதும். தீரப்படித்தவனொருவனுமில்லை. There is none perfect in his studies. தீரமறக்க, inf. To forget entirely, altogether. தீராமை, v. noun. (neg.) That which cannot be obviated. தீராநோய்--தீராவியாதி, s. An incurable disease. தீராப்பழி, s. An unpardonable injury. 2. Implacable enmity. தீராவழக்கு, s. A law-suit or dispute which cannot be settled easily. தீராவழக்குக்குத்தெய்வமேசாட்சி. God only understands an intricate law-suit. தீர்வு, v. noun. Settlement, close, finish, termination. 29) *

tālu (p. 234) s. The palate, அண்ணம். W. p. 375. TALU. 2. The tongue, நா. 66)

trvvutārṉ (p. 225) --தரப்புதாரன், s. (Hind.) An inferior servant under a Tasildar. 22) *

tḷḷmāṟu (p. 229) கிறேன், தள்ளமாறினேன், வேன், தள்ளமாற, v. n. To reel, to stagger, (R.) 58)

tamaṉakaṉ (p. 223) s. A kind of jackal, mentioned in Panjatantram, ஓர்நரி. (பஞ்ச.) 103) *