toṭuvai (p. 262) s. [prov.] A thing joined ar appended to another, தொடுத்திருக்கிறது. 2. A tame elephant to which a wild one is fastened to tame it, புதியயானையைப்பயிற்றும் யானை. 3. [in burlesque.] An associate, a crony, பாங்கன். 4. A man and woman living in illicit intercourse, as தொடுசு. (Jaffna usage.) தொடுவைவள்ளம், s. A boat attached to a dhoney. 45)

tommṉai (p. 262) --தொம்மை, s. [prov. vul.] That which is very bulky, overcorpulent, மிகப்பருத்ததன்மை. 89)

tollai (p. 262) s. Trouble, difficulty, care, perplexity, intricacy, தொந்தரவு. (c.) 2. (p.) Antiquity, oldness, as தொல், பழமை. சமுசாரத்தொல்லைஅதிகம். Domestic cares are many. என்னண்டைநீவைத்தபணம்என்தொல்லையிலேவி ழுந்தது. My necessity forced me to use that money which you intrusted to me. நான்தொல்லைப்படுகிறேன்......I am much straitened. எனக்குப்பலதொல்லை. I have many things to attend to. தொல்லைப்படுத்த, inf. To trouble, to vex. தொல்லைப்பட, inf. To be troubled, vexed. 104)

toṉmai (p. 263) s. Oldness, antiquity, பழ மை. 2. Narration of ancient story, as one of the eight beauties in composition, செய் யுள்வனப்பிலொன்று; [ex தொல்.] (p.) தொன்மையோர், s. [plu.] The ancients. 25)

toẕuti (p. 262) s. Assembly, multitude, crowd, கூட்டம். Quatity, collection, திரட்சி. 3. Chirping, &c., of a flock of birds, பறவைக்கூட்டத்தொலி. (சது.) 4. (p.) As தொழுகிறாய், thou worshippest. 108)

toṇṭai (p. 262) s. Throat, gullet, esophagus, மிடறு. 2. A good voice, a singing voice, இனியகுரல். 3. Bewling, hooting; a loud cry, பெருங்குரல். (c.) 4. (Tel.) Elephant's trunk. யானைத்துதிக்கை. (See தொ ண்டலம்.) 5. The ஆதொண்டை shrub. 6. The கொவ்வை plant or fruit. தொண்டைகத்த--தொண்டைவைக்க-தொண்டையிட, inf. [prov.] To bawl. தொண்டைகம்ம, inf. To become hoarse, as குரல்கம்ம. தொண்டைகாட்ட, inf. To speak loud with assumed authority, or as a bold man, உரத்துப்பேச. தொண்டைக்கனைப்பு, s. Hoarseness. தொண்டைக்கதிர், s. The stage in growing corn when it is ready to shoot out ears. (c.) தொண்டைக்குழி, s. The upper opening of the wind pipe, the larynx. தொண்டைத்திறத்தல், v. noun. Becoming well oppened, as the throat of a singer, after singing for some time. See கண் டந்திறக்க, under திற, v. தொண்டைப்பிடி, v. noun. Seizing one by the throat. 2. Pressing one for a debt, &c. தொண்டைப்பிடிபிடிக்க, inf. To seize one by the throat. 2. To press, urge, or compel one. தொண்டைப்புகைச்சல், s. Itching or irritation of the throat. தொண்டைப்புற்று, s. A dangerous tumor in the throat. தொண்டையடைத்தல், v. noun. Obstructing the throat. 2. Becoming hoarse. தொண்டையிரைதல், v. noun. Sounding or being sonorous in the throat, spoken hyperbolically. தொண்டையிலேநிற்க, inf. To be lodged in the throat as in choking. தொண்டையிலேவிக்க, inf. To be chocked, to have an obstruction in the throat. தொண்டையைஅடைத்துக்கொள்ள, inf. To obstruct the throat. தொண்டையைநெரிக்க, inf. To strangle me. 65)

toẕu (p. 262) கிறேன், தேன், வேன், தொழ, v. a. To reverence, வணங்க. 2. To adore, to worship, to express reverence with raised hands, கும்பிட. (c.)--This word is appropriated by the Mussulmen for their stated worship six times a day. தொழுகண்ணி, s. A kind of plant, Hedysarum gyrans. ஓர்பூடு. (R.) தொழுகள்ளர், s. Hypocrites. See under கள்ளர். தொழுகுலம், s. The brahman caste, பிராணகுலம். (p.) தொழுகுலத்தோர், s. (plu.) Brahmans as a venerated class. தொழுதுகொள்ள, inf. [frequentative of தொழ. To worship frequently and for one's self. தொழுந்தகை, s. A royal, divine or holy person; one worthy to be worshipped or reverenced, வணங்கப்படுவோன். தொழல்--தொழுகை--தொழுதல், v. noun. Worshipping, adoration. 107)

tokkiṭm (p. 262) s. Pressing the body, in anointing before bathing. (O. Dic.) 15)

toṉutoṉu (p. 263) v. As தொனுப்பு, v. 22)

tontārttaṉai (p. 262) s. See தொந்தம். 75)