toṭu (p. 262) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To connect, to join, to communicate with, சேர்க்க. 2. To bind, to fasten, to tie; to link or tie together; to attach; to fix, to place, as the arrow in the bow; to discharge arrows, அம்புதொடுக்க. 4. [prov.] To exercise love, hatred, &c., to cherish, to foster, மனதில்வைக்க. 5. To set on foot, to commence, to enter on, தொடங்க. 6. To join slightly--as boards or threads; to do work superficially; to put on clothes negligently; to put on a garment or ornament, இலேசாய்த்தொடுக்க. 7. [in burtesque with விட.] To bring together a man and woman, commonly clandestinely, பொ ருத்த. 8. To put on or wear sandals, slippers or clogs, செருப்புத்தொடுக்க. 9. To carry on a licentious intrigue, பெண்ணோடுசம்பந் தஞ்செய்ய. (c.) 1. To frame, to form, உரு வாக்க. 11. To fabricate, to forge, to form, a false story, கட்டுக்கதைகட்ட. 12. To make verses, to compose poetry, பாத்தொடுக்க. 13. To bend, வளைக்க. அன்றுதொடுத்து. From, or ever since, that day. அவ்விடம்தொடுத்து. From that place. தொடுகயிறு, s. A rope used in ploughing. தொடுதோல், s. Sandals, slippers, as தொடுசெருப்பு. தொடுத்தபேச்சு, s. Connected speech, a sentence connected with the context. தொடுத்துக்கட்ட, inf. To fasten together, as beasts, &c., (c.) 2. To fabricate a story, கதைகட்ட. தொடுத்துவிட, inf. To fasten beasts together. 2. To unite persons irregularly in marriage. 3. To put out an apprentice, &c. தொடுத்துவைக்க, inf. To tie or fasten slightly. தொடுவழக்கு, s. An unjust claim, an unjust prosecution, அநியாயவழக்கு. (c.). தொடுவான்-தொடுவான்கயிறு, s. [prov.] A rope attached to a pole, with a swivel, in the threshing floor, to which the inner yoke of oxen is tied; the others being all tied ox to ox, பிணையடிமாட்டிலுள் ளணைக்கட்டுங்கயிறு. தொடுவிலங்கு, s. Fetters confining two persons to each other, இருவரைத்தளைக்கும் விலங்கு. சண்டைதொடுக்க, inf. To pick quarrels. வழக்குத்தொடுக்க, inf. To institute a law-suit. 2. To sue one on false grounds. தொடுப்பு, v. noun. A tie, bandage; fastening, joining, கட்டு. 2. Linking, joining by links. சங்கிலியிடுகை. 3. A loose joining, தளரக்கட்டுகை. 4. Illicit intercourse between the sexes, coupling persons in marriage, &c. clandestinely, தொடுசு. 5. Close intimacy, keeping company with, சேர்க்கை. 6. Pursuit, prosecution, தொடர்ச்சி. 7. Implements for ploughing, கலப்பைமுதலியன, (c.) 8. A fabrication, forgery, கட்டுக்கதை. 9. Slander, aspersion, வெறும்புறங்கூறல். 1. Sandals, பாதரட்சை. தொடுப்பெங்கே. Where is your paramour? தொடுப்புக்கத்தி, s. A sword with an iron guard to cover the arm up to the elbow, ஓர்ஆயுதம். (Old. Dic.) தொடுப்புக்காரன், s. [fem. தொடுப்புக் காரி.] A lecherous person. தொடுப்புண்டாயிருக்க, inf. To have illecit intercource. 42)

toṭlai (p. 262) s. A garland, மாலை; [ex தொடு, v.] 2. Females' play. மகளிர்விளையாட்டு. 3. Play in general, விளையாட்டு. (சது.) 34)

toṭaiyl (p. 262) s. Garlands tied together, தொடுத்தமாலை. 2. A flower garland. பூமாலை. 3. A garland thrown over the head of an idol or great person, வாசிகை. (சது.) [ex தொடு.] 47)

toṭṭu (p. 262) . A verbal particle expressing relation. See தொடு, v. 57)

tōkam (p. 263) s. [obsolete.] Smallness, minuteness, scantiness, a trifle, சிறுமை. (சது.) 11)

tottṉ (p. 262) s. (voc. தொத்தா.) A slave, அடிமையாள்; [ex தொத்து.] 70)

toṭittlaiviẕuttṇṭiṉār (p. 262) s. One of the forty-nine professors of the Madura college, whose encomiastic stanza on the Cural has preserved his name from oblivion, சங்கப்புலவரொருவர். 37)

tokkṭi (p. 262) --தொக்கடடி, s. [prov.] A kind of basket made of olas to protect fruit on the tree, ஓலைக்குடலை. 2. A small ola-basket for fruits, சிறுகூடை. 3. A small hut for watchers in a field, காவற்குடிசை. 12)

tottu (p. 262) கிறது, தொத்தினது, தொத்தும், தொத்த, v. n. To spread, as the vine, &c., படர. 2. To light on, adhere to, as burs, &c., ஒட்ட. 3. v. a. To catch one, as disease, to infect. நோய்தொடர, (c.) தோணியிலேதொத்தியக்கரைக்குப்போங்கள். Step on the boat, and get over to the other side. தொத்தவைக்க, inf. To infect, cause disease to spread, to bring--as vermin to a house or person. (c.) தொத்தித்தொடர்ந்துதிரிய, inf. To be a constant companion, a crony. தொத்திப்பிடிக்க, inf. To cling to. 2. To cleave to for support. 3. To have recourse to, or take refuge with one; to seek one's friendship obsequiously. 4. To bring to one, as a woman to a paramour. தொத்தியேற, inf. To cling to, and climb a tree without a noose; to mount a horse or carriage. 2. (fig.) To assume authority, domineer; (lit.) to climb on others. தொத்துகிரந்தி, s. An infectious venereal disease. தொத்துவியாதி--தொத்துவான், s. Infectious disease. 72) *

toyyil (p. 262) s. Ploughed land, உழுநி லம். 2. Coloring the body in streaks with unguents, சாந்தினாலுடலில்இடுங்கோலம். 3. A kind of kitchen-herb, as துயுலி. தொய்யிலெழுத, inf. [obsolete.] To streak the body, with unguents. தொய்யிலெழுத்து, s. Figures made on the breasts and arms of young persons. 95)