ncuvl (p. 267) s. [prov.] A stingly person, a miser, உலோபி. (c.) 2. A stunted or emaciated person, or beast, மெலிந்தது. 3. A person without energy, முயற்சியற்றவன். 17)

niyuttaṉ (p. 277) s. (St. நியுக்தன்.) One engrossed in any matter, மனங்கவிந்தவன். 82) *

niṣkaḷam (p. 276) --நிட்களம், s. Incorporiety, as the superior form of deity, உருவின் மை. (See சகளம்.) 2. Without parts, entire, துண்டின்மை. நிஷ்களர்--நிட்களர், s. [pl.] Deities without bodies; the four superior, as distinguished from the four inferior forms of deity, also from சதாசிவம், in which both are combined. 76) *

nakkaṉ (p. 266) s. A naked person, especially a mendicant, நிருவாணி. 2. Siva, சிவன். 3. Argha, அருகன். (சது.) 4. A fox, நரி. 23)

nāḷ (p. 275) s. [Gen. நாளின், acc. நாளை, poet. நாளினை.] A day of twenty-four hours, a natural day, from sun rise to sun rise, இராப்பகல்கொண்டபொழுது. 2. Time in general, காலம். 3. An auspicious day, பெரு நாள். 4. A lunar asterism. See நட்சத்தி ரம். (c.) 5. A lunar or astrological day; the period of the moon's passage through an asterism, சந்திரனாள். 6. The name of a metrical foot of the class. அசைச்சீர். 7. adj. New, as நாட்பூ--Note. In combination, the last letter is changed by rule. நாளொருவண்ணமும்பொழுதொருமேனியுமாய்வளர் ந்துவிட்டது. It has grown every day and every hour. நாள்வாய்பெறினும். Even in the early part of the day. (p.) இதுஅதுக்குநாளல்ல. This is not the proper time or season. நாடோறும், adv. [for நாள்தோறும்.] Daily. 2. Always. நாட்கடத்த--நாள்கடத்த, inf. To pass away time, நாள்கழிக்க. 2. To put off from day to day. நாட்கணக்கு, s. Daily accounts. 2. The term, or appointed end of one's life, வாழ்நாளின்முடிவு. நாட்கழிவு--நாள்கழிவு. v. noun. The passing of time. 2. Deduction of days in payment. நாட்காரியம், s. A thing of urgent necessity to be done on an auspicious day. நாட்கால், s. [prov.] The first post of the wedding shed, or of a new building, set up on an auspicious day, மணப்பந்த ருக்குமுதனாட்டுங்கால். நாட்குறிக்க, inf. To appoint a day. நாட்கூலி, s. Daily hire. நாட்கொள்ள, inf. To enter on work or business, especially on an auspicious day. நாட்செலவு, v. noun. Daily expenses. 2. Flight of time or passing of days. நாட்செல்ல--நாள்செல்ல, inf. To pass, as days or time. நாட்பட--நாள்பட, inf. As நாட்செல்ல. 2. To be long standing, as a chromic disease, நிலைநிற்க. 3. To become old, பழ மையாக. 4. To be long acted on by air, water, &c. நாட்படவந்தான். He came after many days. நாட்பட்டகாரியம். A thing out of date. 2. A thng of long standing. நாட்பட்டசரக்கு. Old wares or commodities. நாட்பட்டமரம். An old tree. நாட்பார்க்க--நாள்பார்க்க, inf. To find an auspicious day. நாட்பூ--நாண்மலர், s. A new-blown flower. (poetic.) நாட்பொருத்தம், s. Agreement of the lunar constellations in the horoscope of persons to be united in marriage. See தசப்பொருத்தம். 2. One of the ten things in the choice of the first word of a poem. See செய்யுட்பொருத்தம். 3. The class of lunar mansion connected with one's nacshatra, நாளினன்மை. நாளறுதி, s. Expiration of a term. 2. From time to time, gradually, நாள்வட்டம். நாளாக, inf. To pass away as time. அவன்வந்துவெகுநாளாயிற்று. It is a long time since he came. நாளாகமம், s. A chronicle, a book of annals. நாளாசிறுதிலே--நாளாவட்டத்திலே. See நாள்வட்டத்திலே. நாளிலே. By degrees. 2. Day by day. 3. In course of time. நாளுக்கு. For the day, on a day. 2. [prov.] On an auspicious day, நல் being understood. நாளுக்குநாள். From day to day. நாளைய, adj. Now-a-days, modern. இந்நாளைமனிதர். Moderns. நாளொன்றுக்கு. For each day. நாளொன்றுக்கொவ்வொருபணம். A fanam a day. நாளோலை, s. [prov.] An ola sent to friends giving notice of the auspicious hour for a marriage, மணவோலை. 2. The ceremony of beginning to cut olas on an auspicious day to cover a house. 3. See ஓலை. (Jaffna.) நாள்தள்ள--நாள்விட, inf. To pass one's days, to support one's self, commonly with difficulty. நாள்தொலைய-நாள்போக, inf. To expire as days. நாள்தோறும். Daily. நாள்வட்டத்திலே, [com. நாளாவட்டத்தி லே.] In course of time, at length, by degrees. நாள்வலிமை, s. The great influence of an auspicious birth-day. 2. The influence of one according to his horoscope. நாள்வேலை, s. Work by the day. 2. [prov.] Work begum on an auspicious day. பலநாட்செய்தி, s. A history of past events. மறுநாள், s. The next day. 41)

nīṭṭu (p. 277) கிறேன், நீட்டினேன், வேன், நீட்ட, v. a. To stretch a rope: to stretch out the hand; to extend, lengthen; to protrude the tongue, the head &c.; to reach forth, to draw out wire &c., நீடிக்கச்செய்ய. 2. To make wire by hammering, to beat, அடித்துநீட்ட. 3. [offixed to கை.] To give, to bestow, ஈய. 4. To prolong, delay, protract, procrastinate, defer, retard, தாமதப் படுத்த. இவள்வெகுநீட்டி. She carries her head high. நீட்டவுமாட்டார்முடக்கவுமாட்டார். He will neither stretch nor bend; i. e. he will neither lend nor borrow; is miserly. அதெல்லாம்என்னிடத்தில்நீட்டாதே. Do not boast much to me. நீட்டினகைமுடக்கக்கூடாது. One could not draw in a stretched hand (so thick is the crowd, &c.) நீட்டாள், s. An attending or waiting servant, வேலையாள். நீட்டல்--நீட்டு, v. noun. The act of extending, stretching, &c., as the verb. நீட்டலளவு--நீட்டலளவை--நீட்டள வை, s. Long measure, one of the four kinds of measure, நான்களவையிலொன்று. நீட்டலளவையாகுபெயர், s. [in gram.] One of the four kinds of அளவையாகுபெயர், according to which a measuring rod is put for the piece of land measured. நீட்டல்குறுக்கல், v. noun. [in gram.] Di&ae;resis and syn&ae;resis, separating and combining. Compare குறுக்கல். நீட்டல்மானம், s. Long measure, நீட் டலளவை. 249)

niyti (p. 277) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To appropriate, to assign parts of the body to the deity in incantations &c. See நியாசம், நிவேதி. 71)

nīvāram (p. 277) s. Rice growing wild without cultivation. See நீர்வாரம். W. p. 48. NIVARA. 2. A country, நாடு. (சது.) 275)

nmutu (p. 270) s. (Pers.) Proof, evidence, testimony, சாட்சி. 37)

niṟai (p. 277) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To fill, make full, நிறையச்செய்ய. 2. To replenish, supply abundantly, satisfy, saturate, மிகுதியாக்க. 3. To stuff, cram, திணிக்க. 4. To diffuse, cause to pervade, suffuse. (with the accusative, either of the thing filled or of that with which it is filled.) பாவச்செய்ய. நிறைத்தளக்க--நிறையஅளக்க, inf. To give full measure. 2. To supply what is wanting, to fill a measure. 197)