nttttṉār (p. 269) s. One of the learned professors of the Madura college, சங்கப்பு லவரில் ஒருவர். 15) *

nruviyuppu (p. 270) s. A salt, ஒருப்பு. 99)

nrai (p. 270) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To grow grey, to become pale or whitish, மயிர்வெளுக்க. 2. To fade as standing corn or vegetables from drought, &c., வெளிற. 3. To be faint or pale in color, நிறம்வெளுக்க. (c.) நான்நரைத்துப்போனேன்--எனக்குநரைத்துப்போ யிற்று. I am grown grey. உமக்கென்னவயதுக்குநரைத்ததோமயிருக்குநரைத்த தோ. Are you grey by age, or is your hair merely turned white? நரைத்தகிழவன், s. A grey old-man. நரைத்தவன், appel. n. A grey-headed man. நரைத்ததலை, s. A hoary head. நரைத்தபயிர், s. A faded crop. 103)

nīti (p. 277) s. Equity, righteousness, justness, justice, நியாயம். 2. Reasonableness, propriety, தகுதி. 3. Law, பிரமாணம். 4. Right conduct, morality, நன்னெறி. 5. Established custom, முறைமை. 6. Truth, உண்மை. W. p. 484. NEETI. (c.)--For the compounds compare with நியாயம். நீதிகெட்டவன், appel. n. An unjust man. நீதிகேடு, s. Injustice, immorality, unlawfulness, illegality. நீதிகேட்க--நீதிவிசாரிக்க--நீதிவிளங்க, inf. To hear or try cases for judgment. நீதிசாஸ்திரம், s. Law, polity, jurisprudence, &c., as நீதிநூல். நீதிசாரம், s. A work on morals in Sanscrit, ஓர்நீதிநூல். நீதிஸ்தலம், s. Court of justice, judgment seat. நீதித்தப்பு--நீதிவழு, s. Deviation from right, injustice. நீதித்தொழில், s. One's proper, or professional duty. நீதிநியாயம், s. Justice and reason. 2. Law, legislative enactments. 3. Practice in courts of law, rules of justice. நீதிநூல், s. Moral science, ethical writings, அறநூல். 2. Works treating on law, மனுநூல். நீதிநூலன், s. [sometimes நீதிநூலி.] An epithet of Argha, as giver of moral science, அருகன். (சது.) 2. A legislator, நியாயப்பிரமாணிகள். நீதிநெறி, s. Rules of morality. 2. Morality, moral conduct. நீதிநெறிவிளக்கம், s. A treatise on the rules of morality, ஓர்நீதிநூல். நீதிபரன், s. The Supreme Being, the just, கடவுள்; also நீதிபரம். 2. A just king, judge, &c., a just man, நீதியுள்ளஅரசன். நீதிமான், s. A just, righteous, or equitable man. நீதிமானாக்கப்படுதல், v. noun. [in Chris. usage.] Being justified, justification. நீதியதிபதி--நீதியாதிபதி, s.A judge. நீதியர், s. [pl.] The just, நீதியுடையோர். நீதியறிந்தோர், appel. n. [pl.] Ministers of state, மந்திரிகள். நீதியற்றபட்டணம், s. A town where injustice prevails. நீதியற்றபட்டணத்தில்நின்றுமழைபெய்யுமா...... Will rain upon an unjust town? நீதியொழுங்கு, s. Rules of justice, நீதி நெறி. நீதிராசா, s. [prov.] A judge. நீதிவிசாரிக்க, inf. As நீதிவிளங்க. நீதிவிளங்க, inf. To try a case, as நீதி கேட்க. 2. To be justified, appear just, குற்றமற்றுத்தோன்ற. 252) *

niyati (p. 277) s. Religious or moral duty, obligation, செய்கடன். 2. Custom, usage, law, ஏற்பாடு. 3. Destiny, fate, good or bad fortune, ஊழ். 4. Propriety, method, ordinance, முறைமை. 5. One of the thirty-six principles, தத்துவம், in the mystic philosophy. W. p. 47. NIYATI. நியதிச்சொல், s. An appropriate word. or term. நியதிப்பெயர், s. The appropriate word, name, or epithet. 70)

ncl (p. 266) s. [prop. நைதல்.] Sickness, disease, a chronic disease, வியாதி. (c.) நசலாளி--நசற்காரன், s. A person in ill health, நோயாளி. நசல்பிடிக்க, inf. To become ill. 36)

ncungku (p. 267) கிறேன், நசுங்கினேன், வேன், நசு ங்க, v. n. To be squeezed, pressed, crowded, பிதுங்க. 2. To be mashed, crushed, bruised, நசுக்கப்பட. 3. To be crumpled, folded, bent, as a cloth, letter, paper, &c., கசங்க. 4. To be suppresed, dropped as an affair, to fall through, to become hushed, to die away, as a rumor, காரியங்கெட. 5. To be reduced in circumstances, pride, &c., பெரு மைகுறைய. (c.) நசுங்கடிக்க, inf. [prop. நசுங்கஅடிக்க.] To crush, to burise, நொறுக்க. 2. To reduce, to discomfit, to beat to pieces, சதைக்க. நசுங்கச்சப்பி, appel. n. [prov.] A stingy person, a niggard, உலோபி. நசுங்கலன்--நசுங்கலான், s. One who speaks or acts with indecision, misgiving, hesitation. 2. As நசுக்குணி. மனம்நசுங்கப்பேச, inf. To speak so as to wound one's feelings. 14)

niyuttaṉ (p. 277) s. (St. நியுக்தன்.) One engrossed in any matter, மனங்கவிந்தவன். 82) *

nakkaṉattuvam (p. 266) --நக்கனம், s. Nakedness, nudity, நிருவாணம். See நக்கினம். நக்கனரூபம், s. A state of entire nudity, as of an ascetic, &c. 21) *

nruvāṇi (p. 270) s. [prov. for. நருக்காணி.] Stuntedness. 98)