nntu (p. 270) s. A chank, சங்கு. (See நத்து.) 2. A snail, நத்தை. (சது.) 11)

nukr (p. 277) கிறேன், ந்தேன், வேன், நுகர, v. a. To eat, feed, take food, தின்ன. 2. To swallow, விழுங்க. 3. To experience the fruits of actions, to enjoy or suffer, அனுப விக்க. (p.) இலைநுகர்விலங்கு. Herbivorous animals. நுகர்ச்சி--நுகர்வு, v. noun. Eating, feeding, உண்கை. 2. Fruition, enjoyment, அனுபோகம். 3. Experience of pleasure or pain, from former deeds, பிரார்த் தம். 288)

nruvlnoruvl (p. 270) s. [prov.] That which is coarsely broken, as grain; granulated, either in powder or in liquids, இரு வல்நருவல். 2. Being clotted, as stools; மலம்இறுகல். 97)

nikam (p. 276) s. (St.) Bightness, splendor, brilliance, பிரகாசம். 8) *

nṟunṟuttl (p. 271) --நறுநறெனல், v. noun. Grinding between the teeth as hard fibrous vegetables not well boiled, ஈரடுக் கொலிக்குறிப்பு. 59)

nīti (p. 277) s. Equity, righteousness, justness, justice, நியாயம். 2. Reasonableness, propriety, தகுதி. 3. Law, பிரமாணம். 4. Right conduct, morality, நன்னெறி. 5. Established custom, முறைமை. 6. Truth, உண்மை. W. p. 484. NEETI. (c.)--For the compounds compare with நியாயம். நீதிகெட்டவன், appel. n. An unjust man. நீதிகேடு, s. Injustice, immorality, unlawfulness, illegality. நீதிகேட்க--நீதிவிசாரிக்க--நீதிவிளங்க, inf. To hear or try cases for judgment. நீதிசாஸ்திரம், s. Law, polity, jurisprudence, &c., as நீதிநூல். நீதிசாரம், s. A work on morals in Sanscrit, ஓர்நீதிநூல். நீதிஸ்தலம், s. Court of justice, judgment seat. நீதித்தப்பு--நீதிவழு, s. Deviation from right, injustice. நீதித்தொழில், s. One's proper, or professional duty. நீதிநியாயம், s. Justice and reason. 2. Law, legislative enactments. 3. Practice in courts of law, rules of justice. நீதிநூல், s. Moral science, ethical writings, அறநூல். 2. Works treating on law, மனுநூல். நீதிநூலன், s. [sometimes நீதிநூலி.] An epithet of Argha, as giver of moral science, அருகன். (சது.) 2. A legislator, நியாயப்பிரமாணிகள். நீதிநெறி, s. Rules of morality. 2. Morality, moral conduct. நீதிநெறிவிளக்கம், s. A treatise on the rules of morality, ஓர்நீதிநூல். நீதிபரன், s. The Supreme Being, the just, கடவுள்; also நீதிபரம். 2. A just king, judge, &c., a just man, நீதியுள்ளஅரசன். நீதிமான், s. A just, righteous, or equitable man. நீதிமானாக்கப்படுதல், v. noun. [in Chris. usage.] Being justified, justification. நீதியதிபதி--நீதியாதிபதி, s.A judge. நீதியர், s. [pl.] The just, நீதியுடையோர். நீதியறிந்தோர், appel. n. [pl.] Ministers of state, மந்திரிகள். நீதியற்றபட்டணம், s. A town where injustice prevails. நீதியற்றபட்டணத்தில்நின்றுமழைபெய்யுமா...... Will rain upon an unjust town? நீதியொழுங்கு, s. Rules of justice, நீதி நெறி. நீதிராசா, s. [prov.] A judge. நீதிவிசாரிக்க, inf. As நீதிவிளங்க. நீதிவிளங்க, inf. To try a case, as நீதி கேட்க. 2. To be justified, appear just, குற்றமற்றுத்தோன்ற. 252) *

nkkuṇi (p. 266) s. [prov. vul.] A small kind of snake, ஓர்பாம்பு. 2. A little boy, சிறு பிள்ளை. 3. See நக்கு, v. 29)

nirutaṉ (p. 277) s. [fem. நிருதி.] One of a class of foes to the Devas, இராக்கதன். 114) *

navam (p. 271) adj. Nine, ninefold, ஒன்பது. W. p. 457. NAVAN. நவகணம், s. The nine classes of gods. நவகண்டம், s. The nine classes of gods. நவகோடிசித்தர், s. The ninety-millions of Siddhar நவகோணம், s. A nonagon. நவக்கிரகம், s. The nine planets of Hindu astronomy. See கிரகம். நவசத்தி, s. The nine female energies. See சத்தி நவசித்தர், s. The nine special Siddhars. See சித்தர். நவசிராத்தம், s. (St.) The first series of offerings made to brahmans on the first, third, fifth, seventh, ninth and eleventh days after a person's demise. நவதாரணை, s. The nine classes of things established by art. 2. The nine forms of worship by Saiva Yogis. See தாரணை. நவதாளம்--நவசந்திதாளம், s. The nine modes of durmming. See தாளம். நவதானியம், s. The nine kinds of grain oblations. See தானியம். நவத்துவாரம்--நவவாயில், s. The nine apertures of the body, கண், the two eyes; காது, the two ears; நாசி, two nostrils; வாய், the mouth; குதம், the anus; குய்யம், urinary orifice. (c.) நவநாகம், s. [in mythol.] The nine huge serpents including, ஆதிசேஷன். See நாகம். 2. Sison or Bishop's weed, ஓமம். நவநிதி, s. The nine gems or jewels. See நிதி. நவபுண்ணியம், s. The nine charitable actions performed to a sacred guest: 1. எதிர்கொளல், meeting him on his approach; 2. பணிதல், doing him homage; 3. ஆசனத்திருத்துதல், seating him; 4. தாள் கழுவுதல், washing his feet; 5. அருச்சித்தல், presenting flowers; 6. தூபங்கொடுத்தல், offering incense; 7. தீபங்காட்டல், waving lamps; 8. புகழ்தல், praising him; 9. அமுதமேந்தல், serving food, as an act of homage and provision. நவபேதம், s. The nine forms of transmutations of Siva according to the சித்தா ந்தம் system: 1. சிவம். 2. சத்தி. 3. நாதம். 4. விந்து. 5. சதாசிவம். 6. மகேசுரன். 7. உருத்திரன். 8. விஷ்ணு. 9. பிரமா. நவப்பிரேதம், s. Nine demons, whose protection is invoked by incantations towards the eight cardinal points, and one over head. நவமஸ்கந்தம்--நவமம், s. The ninth section was Bhagavat. நவமணி--நவரத்தினம், s. The nine gems. See இரத்தினம். நவமணிமாலை, s. A poem of nine verses in the அந்தாதி connexion, (lit.) the nine gemmed chain. See பிரபந்தம். நவமி, s. The ninth lunar day after the new or full moon. See திதி. W. p. 457. NAVAMI. நவமுகில், s. The nine classes of clouds; each raining year. See மேகம். நவரசம்--நவரதம், s. The nine passions, as expressed in poetry, dramatic action, &c. See இரசம். நவரத்தினம், s. See நவமணி. நவராசிகம், s. Rule of nine. நவராத்திரி, s. Nine nights of strict fasting, cheifly to Durga, who is said to have fought with Durgan an Asura nine days, and to have slain him on the night of the last. The fast begins on the first phasis of the new moon in September. நவராத்திரிபூசை, s. The puja offered to Durga, Sarasvati and Lakshmi, three days cach, in the nine days' fast. aநவராத்திரிவிரதம், s. The fast of nine nights. நவலோகம், s. The nine metals. See உலோகம். நவவானோர்கணம், s. [R. C. usage.] Nine angelic companies in heaven. நவவியாகரணம், s. The nine divisions of Sanscrit grammar, of which two are said not to be now extant, வடநூலி னொன்பதுவகையிலக்கணம். நவாங்கிசம்--நவாமிசம், s. [in astrol.] A division of the rising sign into nine equal parts. See இலக்கினம். 5) *

nuḷai (p. 278) s. Inferiority, baseness, meanness, ஈனம். 2. [vul. for நொள்ளை.] Blindness. (Beschi.) நுளைப்புழுக்கையன், s. A base or mean person, a shave. (R.) நுளையர், s. [sing. நுளையன், fem. நு ளைச்சி.] A low tribe or fishermen, நெய்த னிலமாக்கள். 2. [in contempt.] Mean ones, as நுளையாஅப்புறம்போ. கடல்மீனுக்குநுளையனிட்டதேசட்டம்.....The name given by a fisherman to fish must be the name; i. e. the meanest knows his own trade. நுளைமுண்டை, s. A dirty fellow, (lit.) a mean widow. 23)