parantāmam (p. 297) s. Heavenly light, &c. See பரம். 15) *

paṇam (p. 291) s. Money in general, wealth, திரவியம். W. p. 496. 2. A fanam, a small coin of gold or silver, பணம். 3. Coin, gold coin, காசு. (c.) பணத்துக்குப்பணவிடை.Very scarce, just the weight of a fanam for a fanam; hyperbolical. பணத்தோடேசீவனைவிடுவான். He will relinquish life as soon as money. பணக்கலியாணம், s. [prov.] A feast made to obtain contributions from friends. பணக்காரன்--பணமுள்ளவன், s. [fem. பணக்காரி.] A rich man. பணச்சலுகை, v. noun. Show, parade, insolence of wealth. பணச்செப்பு, s. A money-box. பணச்செருக்கு, s. Pride of wealth. பணச்செலவு, Expenditure of money. பணத்துக்குக்கொள்ளுதல், v. noun. Making an actual, unconditional purchase. 2. Acquiring by purchase. பணத்தையிறைக்க, inf. To spend money lavishly. பணத்தோடேபணம், s. Accumulation of wealth; (lit.) money with money. பணந்திரட்ட, inf. To treasure up. See திரட்டு. பணப்பித்து, s. Greediness after money, avarice. பணப்புரட்சி--பணப்புரட்டு, v. noun. [prov.] Command of money, abundance of wealth. பணப்பெட்டி, s. A money-box, coffer, &c., பணப்பெயர்ச்சி--பணப்பெயர்த்தி, v. noun. [prov.] Raising money by borrowing, &c. பணப்பெருமை, s. Pride of wealth. பணப்பேய், s. A very avaricious, covetous person. பணமடித்தல்--பணம்வெட்டுதல், v. noun. Coining money. பணமிடுக்கு, s. Power of wealth. பணமுடிப்பு, s. Money tied in a little piece of cloth, or on the ends of a garment. பணமுட்டு, s. Straits for want of money. பணமூறுதல், v. noun. Accruing as money, increasing as income, &c. பணம்பரிமாறுதல், v. noun. [prov.] Circulation of money. 2. Money being at command. பணம்பறித்தல், Getting money by dishonorable means, as prostitutes, strolling jugglers, impostors, &c. பணவரவு, s. Income. பணவாஞ்சை, s. Desire of money, avarice. பணவிடை, s. A small weight of gold, the ninth of a pagoda, also the twelfth of a கழஞ்சு. பணமில்லாதவன்பிணம். One without property is but a corpse. ஈட்டிஎட்டினமட்டுங்குத்தும், பணம்பதின்காதம் குத்தும். The spear will pierce its own length, money will go ten காதம், or 1 miles. பணம்இறகில்லாப்பட்சியாயிருக்கிறது. Wealth is a bird flying without wings. 156) *

pintu (p. 315) s. A dot over a letter, a speck, spot, mark, புள்ளி. 2. As விந்து, which see. 59) *

pañcīkaraṇam (p. 291) See பஞ்ச. 22) *

pirāy (p. 317) s. A small tree with a milky juice, ஓர்மரம், Trophis aspera. (c.) பிராயம்பட்டை, s. The bark of this tree, which has medical properties. 61)

pīṭu (p. 320) s. Affliction, sorrow, as பீடை. 2. (Tel. usage ீு.) Decay, deficiency, scarcity, குறைவு. பீடுகாலம், s. A time of scarcity, கருப்புக்காலம். 41) *

pāṣai (p. 307) s. A language, tongue, speech. W. p. 619. B'HASHA. 2. Secret language; expressive signs or signals, as a mode of communicating ideas, குழூஉக்குறி. 3. Distinctive sounds of birds or beasts, regarded as their language, மிருகமுதலியவற்றின்ஒலிக் குறி. 4. A conditional curse, in which a person binds himself, by oath, to wreak vengeance on his foe, சபதம்.-- The eighteen languages of India are: 1. அங்கம், Bengal proper; 2. அருணம், Agra; 3. கலிங்கம், the Northern cirears, Telinga; 4.கௌசிகம், Cutch, or Carnataca; 5.காம்போசம், Camboja, in the north of India; 6. கொங்கணம், Konkan, on the Malabar coast; 7. கோச லம், Kowsali, or Oude; 8. சாவகம், Javanese, Malacca; 9. சிங்களம், Cingalese; 1. சிந்து, Sind, along the Indus; 11. சீனம், Chinese; 12. சோனகம், Hindustani; 13. திராவிடம். Tamil and its cognate languages. See திரவிடம். 14. துளுவம், the language spoken between the Konkan and Canara; 15. பப் பரம், Gujarathi and Babrea; 16. மகதம், Maghada, a country, South of Behar; 17. மராடம், Mahratta; 18. வங்கம், Bengali. பாஷாந்தரம், s. A foreign language; [ex அந்தரம், difference.] பாஷாந்தரமாக்க--பாஷாந்தரப்படுத்த, inf. To translate into another language. பாஷைகூற--பாஷைசொல்ல, s. To swear, to pronounce an imprecation. பாஷைக்காரர், s. [pl.] Europeans, chiefly Englishmen. 2. The owners of a language. பாஷைபங்கம், s. [prov.] A threat of vengeance under oath. பாஷைபடிக்க--பாஷையைப்படிக்க, inf. To learn a language. பாஷைபேச, inf. To speak English. 2. To speak a foreign language. 3. To speak in an unknown tongue. (colloq.) பாஷைப்படுத்த--பாஷையாக்க, inf. To translate. பாஷைப்போக்கு, v. noun. Idiom or style of a language. பாஷையறிந்தவன், appel. n. One who knows a foreign language. பாஷையிட--பாஷைவைக்க, inf. As பாஷைகூற. 31) *

pitā (p. 315) s. A large heron, பெருநாரை. (சது.) 40) *

pāntu (p. 311) s. [corrup. of Sa. Prantara, the hollow of a tree.] Corner, cavity, hollow in a well, &c., a deep hole, வளை. Compare பொந்து. பாந்துக்கிணறு, s. A well with cavities in the sides. பாந்துவிழ, inf. To occur as a cavity or cavern. 37)

pilāccai (p. 317) s. A sea-frog; an ugly looking kind of fish, கடற்றவளை, the same as பொத்தை or பேத்தை a fish. சொறிப்பிலாச்சை--முள்ளம்பிலாச்சை--நச்சுப்பி லாச்சை, are different kinds. 112)