panti (p. 294) s. Row, line, order, series, rank, ஒழுங்கு. See பத்தி. 2. Row of guests as seated to eat, விருந்தினர்பந்தி. (c.) W. p. 491. PANGTI. 3. Arrangement or row of horses or elephants in a stand, stable, stall or stand, for horses, or elephants, லா யம்.--Of பந்தி, row of guests, are உட்பந்தி, the chief row; புறப்பந்தி, separate row; கடைப் பந்தி, the lower and தலைப்பந்தி, the head row. பந்திகலைதல்-பந்திகுலைதல், v. noun. Disturbing of guests so that they refuse to eat. பந்திநடத்த, inf. To treat guests, supplying them with food. பந்திபந்தியாய்நிற்க, inf. To stand in a row. பந்திபரிமாற, inf. To distribute food at the feast. பந்திபேதம், s. Causing the guests to eat in different parties. பந்திபோசனம், s. Meal of a company. பந்திப்பாய், s. A long narrow mat for seating guests. பந்திப்பாவாடை, s. Cloth for a row of guests to sit on. பந்தியிருக்க--பந்தியிலிருக்க, inf. To sit in a row at table. பந்தியிலிருந்துதள்ள, inf. To exclude one from the social meal, for disgracing himself. பந்தியேற்ற, inf. To raise one in rank by attending his marriage festival, eating with him as an equal. பந்தியைவிட்டெழுந்திருக்குதல், v. noun. Rising up from a company of guests before all have done eating; considered in insult. பந்திவஞ்சனை, s. Partiality in dealing out food to guests. பந்திவிசாரணை, s. Supplying the guests and superintending them. பந்திவைக்க-பந்தியமர்த்த-பந்தியிருத்த, inf. To seat guests at a feast. இடுகிறவன்தன்னாளானால் தலைப்பந்தியிலிருந்தா லென்ன, கடைப்பந்தியிலிருந்தாலென்ன. If the giver of the feast be a friend, no matter whether the place at table be higher or lower. 92)

paḷḷi (p. 303) s. A room, chamber, அறை. 2. A hermitage, cell of a recluse, முனிவர்வா சம். 3. A temple a church, a place of 4. A school, as பள்ளிக்கூடம். 5. A sleeping place or bed, மக்கட்படுக்கை. 6. Sleep, நித்தி ரை. 7. An almonry. See அறச்சாலை. 8. A small village, சிற்றூர். 9. An agricultural village or town, மருதநிலத்தூர். 1. Name of a caste, ஓர்சாதி. (சது.) 11. An affix to words forming the name of a town, as திரிச்சிராப்பள்ளி. W. p. 519.PALLI, PALLA. 12. See பள். பள்ளிகொள்ள, inf. To take sleep, to sleep. பள்ளிகொண்டபெருமாள், s. A name of Vishnu as sleeping. பள்ளிக்கணக்கர், s. Pupils as school; scholars. பள்ளிக்கணக்கன்புள்ளிக்கணக்கறியான். The mere student is not the practical accountant. பள்ளிக்கிராமம், s. A village belonging to a fane by endowment. பள்ளிக்குவிட, inf. To send a child to school. பள்ளிக்குவைக்க, inf. To send one to school for the first time. பள்ளிக்கூடம், s. A school-room, seminary, academy. பள்ளிக்கூடம்வைக்க, s. To set up or establish a school. பள்ளிச்சினேகம், s. [com. பள்ளிக்கூ டத்துச்சினேகம்.] Friendship formed at school. பள்ளிப்பழக்கம், s. School habits, good or bad. 2. School acquaintance, familiarity, friendship. பள்ளிப்பாடம், s. Lesson, or the manner in which a verse is repeated as learnt at school. பள்ளிப்பிள்ளை--பள்ளியிற்பிள்ளை, s. A scholar, a pupil, a student. பள்ளிமண்டபம், s. A sleeping room, especially of gods. பள்ளியறை, s. A bed chamber. பள்ளியெழுச்சி, v. noun. Waking a great person, or an idol, in the morning, with singing and other music, துயிலெ ழுப்புகை. 2. As திருப்பள்ளியெழுச்சி. 3. A poem. See எழுச்சி. பள்ளியெழுச்சிபாடுவோன், appel. n. One who sings the poem. See வைதாளி கன். பள்ளியெழுச்சிமுரசம், s. The morning drum. பள்ளிவாசல், s. A mosque, துருக்கர் கோவில். 26)

puttiraṉ (p. 324) s. A son, மகன்; [ex Sa. புத், a hell for the childless et திரா, to preserve.] --Note. A son, by performing funeral rites, is supposed to benefit his deceased father. W. p. 541. PUTRA. புத்திரகாமியம், s. Anxiety to obtain children, புத்திரஆசை. புத்திரகாமேஷ்டி--புத்திரயாகம், s. A sacrifice offered to obtain children. புத்திரசந்தானம், s. Offspring. 2. Posterity, lineal descendants regarded as a blessing. புத்திரசம்பத்து--புத்திரபாக்கியம், s. Offspring as an acquisition. புத்திரசுவிகாரம்--புத்திரசுவீகாரம், s Adoption of a child. See சுவிகாரம். புத்திரசோகம், s. [com. புத்திரசோபம்.] Great sorrow for the death, or calamity of a son. புத்திரதாராதிகள், s. Wife, children, &c., as தாராபுத்திராதிகள். புத்திரதானம், s. Procreation of children, புத்திரரைப்பிறப்பிக்கை. 2. Gift of children, மகக்கொடை. புத்திரத்தானம்--புத்திரஸ்தானம், s. [in astrol.] The fifth from the rising sign at birth. See தானம். புத்திரபௌத்திரர், s. Sons and grandsons; male descendants. புத்திரபௌத்திரபரம்பரை--புத்திரபௌ த்திரபாரம்பரியம், s. Continued succession of புத்திரர்பௌத்திரர். புத்திரலாபம், s. Boon of a child. புத்திரவதி, s. A woman blessed with children. புத்திராதிகள்,s. Children, &c., as புத்தி ரதாராதிகள். புத்திரார்த்தம். For the purpose of obtaining offspring. புத்திரி--புத்திரிகை, s. A daughter, மகள். புத்திரிகாசுதன்--புத்திரிகாபுத்திரன், s. Son of a daughter, மகளுடையமகன். புத்திரைசுவரியம், s. Children as one kind of riches, மக்கட்செல்வம். புத்திரோற்பத்தி, s. Birth of a son, மகன் பிறக்கை. 30)

paṭalam (p. 291) s. Assemblage, collection, multitude, கூட்டம். W. p. 495. PAT'ALA. 2. An expansion of clouds, smoke, fog, &c., அதிகரிப்பு. 3. Lamina, layer, scale, cuticle, exfoliation, desquamation, அடுக்கு. 4. Film or cataract on the eye, நேத்திரப்படலம். 5. Flaw, obscurity, dimness or opaque spot in a gem, அரதனக்குற்றம். 6. A drift of dust, தூசியின்மிகுதி. 7. Chapter in an epic poem, or other writings, embracing a variety of subjects, நூலிற்பிரிவு. (c.) படலம்உரிக்க, inf. To take off a film from the eye, to couch. படலம்நீக்குதல், v. noun. Dispersing as an expanse of fog or clouds. 2. Clearing away or being removed as a cataract. படலம்படலமாய்ப்பெயர்தல், v. noun. Peeling off in laminated scales, from a wall, floor, &c. மேகப்படலம், s. Venereal sores. 2. An accumulation of clouds. See மேகம். 45)

pīr (p. 320) s. (Hind.) A shrine taken in procession by the Mussaulmen. 67) *

pirākirutam (p. 317) s. The northern or Prakrit dialect of the Sanscrit, ஓர்பாஷை. (See பாக தம்.) 2. That which it common, பொது. W.p. 584. PRAKRITA. 3. Mortality, perishableness,அழியத்தக்கது. பிராகிருதசனம், s. Those who speak the Prakrit dialect, common people, சா மானியசனம். பிராகிருதப்பிரளயம், s. Destruction of the world, உலகநாசம். பிராகிருதன், s. One without divine illumination, a common man, திவ்வியஞா னமில்லான். 27) *

pṭukkāḷi (p. 291) s. A liar, a defrauder, a cheat; fabricator of stories, பொய்யன். (c.) படுக்காளிவிசேஷம், s. A fable, a story contrived for a purpose. 97)

puṉai (p. 328) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To dress, to put on clothes, flowers, or jewels, தரிக்க. 2. To ornament, adorn, decorate, அலங்கரிக்க. 3. To use ornamental language, to embellish with similes or comparisons, அலங்கரித்துரைக்க. (p.) புனைகுழல்--புனைகோதை, s. A lady as adorned with locks, பெண். புனைசுருட்டு, s. Artifice, underhand contrivance, plot, complotment, சூது. (c.) புனைசுருட்டுப்பண்ண, inf. To complot. புனைந்துரை, s. [also. அணிந்துரை.] Preface, introduction, பாயிரம். (Compare தந்து ரை.) 2. Ornamental language, rhetorical or poetic embellishment, magnifying or depreciating, அலங்கரித்துரைப்பது. புனையிழை, s. A lady as having beautiful ornaments, பெண். புனைவர், appel. n. [pl.] Mechanics, artizans, கம்மாளர். (சது.) புனைவிலி, s. A simile, a comparison, உபமானப்பொருள். புனைவிலிநவிற்சியணி, s. A rhetorical figure, or form of language, ஓர்அணி. புனைவுளி, s. A subject which is rhetorically treated, வருணிக்கப்படுபொருள். புனைவுளிவிளைவணி, s. A rhetorical figure. ஓரணி. புனைதல், v. noun. Dressing, ornamenting. &c., as the verb. புனைதல்செய்தான். He wrote the work in ornamental language. (நைடதம்.) 51)

pavuṣi (p. 302) -பவுஷு-பவுஷ், s. [contrac. of பவிஷியம்.] Affluence, opulence, felicity, prosperity, வாழ்வு. 2. High style, eclat, equipage, state, show, parade, சம்பிரமம். (c.) 50) *

puraṇam (p. 324) s. Fullness, பூரணம். புரணபாவனை, s. Omnipresence of the deity, சர்வவியாபகம். 51) *