piṭkṉ (p. 314) s. A doctor, a physician, வைத்தியன். W. p. 621. BHISHAJ. 2. (சது.) Buddhu,புத்தன். 78) *

pungkmrm (p. 322) --புங்கு, s. [cor. of புன்க மரம்.] A tree, Dalbergia. 16) *

pātarāyaṇaṉ (p. 311) s. [Tam. and com. வா தராயணன், which see.] An epithet of Vyasa. 2) *

pakiṉi (p. 287) s. A sister, உடன்பிறந்தாள். W. p. 61. B'HAGINI. 15) *

pakkar (p. 288) s. Relation, kindred, இனத் தார்; [ex பக்கம்.] (சது.) 4)

pañcāṉaṉam (p. 291) s. A lion, (lit.) The spreading faced, சிங்கம். W. p. 494. PANCHANANA. For பஞ்சானன், see பஞ்ச. 16) *

pavikam (p. 302) s. Excellency, dignity, privilege, சிலாக்கியம். W. p. 615. B'HAVIKA. 42) *

piṇm (p. 315) s. Corpse, carcass, சவம். (c.) 2. (சது.) Evil spirit, a devil, vampire, பிசாசம். பிணக்காடு, s. Place of cremation, சுடு காடு. 2. The place of battle where many have been slain, யுத்தகளம். பிணஞ்சுட, inf. To burn a corpse. பிணத்தூக்கம், s. Deep sleep. பிணநாற்றம், s. Bad smell of a corpse. பிணநெய், s. Fat extracted from corpses and used in magic. பிணந்தின்னி, appel. n. One who feeds on corpses. பிணந்தின்னிப்பிச்சி--பிணந்தின்னிப் பேய், s. A puny devil living on corpses. பிணப்பறை, s. A funeral drum, as சாப்பறை. பிணமெடுக்க, inf. To take up a corpse for burning or burying. பிணம்போலேகிடக்க, inf. To be motionless, as a corpse when asleep or feigning sleep. 2. To be indifferent to harsh treatment. பிணம்வீழ்களம், s. A burning or burying place, for the dead, மயானம். 2. As பிணக்காடு, 2. பிணவறையன், s. [prov.] A dull, heavy, lazy person, பருத்தவன். [in displeasure.] பிணவெடில், s. [prov.] As பிணநாற்றம். 17)

para (p. 296) adj. [a Sans, prefix.] Other, different, வேறு. 2. Pre-eminent, excellent, உசித. 3. Celestial, divine, heavenly, திவ்ய. 4. Distant, foreign, as பிற. 5. Hostile, adverse, விரோத. W. p. 52. PARA. 6. Much, abundant copious, மிகுந்த. 7. adv. Before in time or place, முன். W. p. 613. B'HARA. பரகதி, s. Bliss. பரகாயம், s. Other bodies. பரகாயப்பிரவேசம், s. One of the sixtyfour arts. See கலைஞானம். பரகாரியம், s. Another's business as பிறர்காரியம். பரசதம், More than a hundred. பரசமயம்--பரமதம், s. Any religious system except the six divisions of the Saiva religion. பரசமயகோளரி, s. A name of சம்பந் தர்; also of எம்பெருமானார். பரசமயிகள், s. Professors of other religions, heretics. பரசாதி, s. One of a foreign tribe or nation. பரசுகம், s. Happiness of heaven. பரசுகோததி, s. An ocean of spiritual delight; [ex சுகம், et உத்தி.] பரசையோகம், s. As பரஸ்திரிகமனம். பரசொத்து--பரதனம், s. Other goods, property, &c. பரஸ்தலம், s. Another place. பரஸ்தலஞ்செய்ய--பரஸ்தலம்பண்ண, inf. To change one's place or abode from superstition, வேற்றிடம்புக, (Old. Dic.) பரஸ்திரி, s. Another's wife. 2. A courtezan, a prostitute, வேசி. பரஸ்திரிகமனம்-பரதாரகமனம், s. Adultery. See கமனம். பரஸ்பரம், s. Mutuality, reciprocation. பரஸ்பரரகசியங்கள், s. Mutual and confidential secrets. பரஸ்பரவிரோதம், s. Contrary to each other. பரதந்திரம், s. At another's command, for another's service--oppos. to சுதந்திரம். பரதன்மம், s. Another's duty, or business, occupation of another caste, அன் னியாசாரம். 2. Benefit to others, பிறர்க்குச் செய்யும்நன்மை. பரதாரம், s. Another's wife as பிறதா ரம். பரதிரவியம், s. AS பரசொத்து. பரதூஷணம், s. Blaspheming another. பரதேசம், s. A foreign country, foreign residence as பிறதேசம். பரதேசம்போக, inf. To go to a foreign country--as a wanderer, exile, religious mendicant, &c. வித்துவானுக்கேதுபரதேசம். What country is foreign to a learned man? பரதேசவாசி, appel. n. One who has no settled abode. பரதேசி, s. A foreigner, a traveller, a pilgrim, அன்னியன். 2. A beggar, commonly from a distant part, a stranger --oppos, to அகதேசி, இரப்போன். பரநாரிசகோதரன், s. One who behaves to other women as a brother. (R.) பரபட்சம், s. An opposite party, sect. side, interest, மறுபட்சம். 2. Uncongenial sentiments or doctrines; those of an opposite sect, or heterodoxy, விரோதம். பரபுருஷன், s. A paramour, an unlawful husband, அந்நியபுருஷன். 2. Vishnu விஷ்ணு. பரமண்டலம், s. Another region. 2. [in Chris. usage.] Heaven. பரமதஸ்தர், s. As பரசமயிகள். பரமுத்தி, s. supreme bliss. பரராசசிங்கம், s. One who is as a lion to other kings; also compared to elephants. பரராசசேகரன், s. The name of a king. ஓரரசன். பரலோகம், s. The other world, heaven. 2. As தேவலோகம். பரலோககமனம், s. Death, மரணம்; [ex கமனம், going.] பரலோககிரியை, s. Ceremonies for the benefit of the dead, உத்தரகிரியை. பரலோகசாதனம், s. Perseverance in a course of conduct leading to heaven. பரலோகசௌக்கியம், s. Heavenly bliss. பரலோகவாசி, s. An inhabitant of heaven. பரலோகவாழ்வு, s. Enjoyment in heaven. பரவசம், s. Subjection to another, தன் வசமல்லாமை. 2. Ecstacy, transport of joy, rapture, மிகுகளிப்பு. See ஆனந்தபரவசம். 3. Abstraction of the senses from fear, or sorrow, being paralyzed, மூர்ச்சை. 4. Astonishment, amazement, பிரமை. 5. An oath or promise, பிரமாணிக்கம். பரவசமாகுதல்--பரவசப்படுதல், v. noun. Being enraptured, transported, fascinated. 2. Being panic-struck. பரவசம்சொல்லுதல். Speaking peaceably, giving advice or offering reasons to appease one's anger. 2. Confirming an oath. பரவணி, s. [prov.] Lineal descent, hereditary succession as பரம்பரை. 2. Genealogy, வமிசம். பரவணித்தொந்தம், s. Hereditary infirmities of temper. பரவணிப்பட்டவன், appel. n. A hereditary successor. 2. One of high ancestry. பரவணிப்பட்டம், s. A family title. பரவிவேகம், s. Employment of the mind in things foreign to secularities. பரவிவேகம்பண்ண, inf. To meditate on divine things. பரவெளி, s. Immense space, as inhabited by the deity. பராகாயம், s. Ethereal space as சிதா காசம், which see. பராதாரம், s. A crow, as hatching the Koil bird's eggs, காக்கை. பராதீனம், s. Dependence, subjection, the right, or jurisdiction of others, பிறர் சார்பிலிருக்கை. பரானுகூலம், s. Success to others; availing another. பரானுகூலி, s. One who helps or favors another, பிறர்க்குதவுவோன். 2. A woman who loves another man more than her husband. பரார்்த்தம்--பராத்தம், s. For the benefit of others, பிறர்க்காகத்தக்கது; [ex அர்த்தம்.] பரார்த்தஅனுமானம், s. [in log.] Inference having reference to others, as பிறர்பொருட்டனுமானம். பரார்த்ததேவப்பிரார்த்திதம், s. Interceding for another. See தாயவிருத்தி. பரான்னம், s. Food which one receives from others. பரோபகாரம், s. Kindness to others. See உபகாரம். பரோபகாரன், s. [masc. and fem. பரோப காரி.] A benevolent man, a benefactor. 21) *

pullu (p. 327) s. [as புல்.] Grass, any gramineous plant. புல்லுக்கட்டு, s. A bundle of grass. புல்லுக்கட்டை, s. Stubble of grass. புல்லுக்கற்றை--புற்கற்றை, s. A thick tuft of grass. புல்லக்காரி, s. A woman who cuts grass. புல்லுக்குருவி--புற்குருவி, s. A kind of quail. புல்லக்கொத்த, inf. To grub up grass, with a hoe. புல்லுச்செதுக்க--புல்லுவெட்ட, inf. To cut up grass with an instrument. புல்லுச்செதுக்கி, appel. n. A tool for cutting graass. See செதுக்குபாரை. 2. A kind of broom by which weavers regulate the threads. (Beschi.) புல்லுத்தரை--புற்றரை, s. Grassy ground, pasture, meadow. புல்லுப்பற்றை--புற்பற்றை, s. Sods, grass in a clump with earth. புல்லுப்பிடிக்க, inf. To be overgrown with grass. புல்லுப்பிடுங்க, inf. To pluck up grass. புல்லுப்போட, inf. To supply a beast with fresh grass. புல்லுமேய, inf. To graze, as cattle. 2. To thatch. 29)