pttāyi (p. 294) s. (Hind.) Distilled liquors, சாராயவகை. (c.) 67)

pukẕēnti (p. 321) appel. n. A poet cotemporary with கம்பன் and ஒட்டைக்கூத்தன். He possessed a masterly talent for composing வெண்பா verses, and was styled the tiger of poets. His works are நளவெண்பா, இரத்தினச்சுருக்கம், அல்லிஅரசாணிமாலை. 2. As புகழாளன். 21)

pmprm (p. 295) s. A top, ஓர்விளையாட்டுக்க ருவி. (c.) 2. Mount Mandara employed by the gods and Asuras in churning the sea of milk, மந்தாகிரி. 3. [fig.] An immodest woman, வேசி. பம்பரங்குத்த, inf. [prov.] To make a top out of a young cocoa-nut, &c. பம்பரஞ்சுற்ற, inf. To play as boys, taking each other with out-stretched arms, and whirling round. பம்பரமாட்ட, inf. To spin a top. 2. To trouble or vex one, as though pushing him about, அலைக்கழிக்க. அவளைப்பம்பரமாட்டிவிட்டான். He twirled him about; i. e. vexed him. அவளொருபம்பரம். She goes abroad too much, is immodest. 2) *

pulleṉl (p. 327) v. noun. Losing greatness, decaying, பொலிவழிதல். 2. Growing dim, losing splendor, ஒளிமங்கல். (சது.) 3. Being worthless, trifling, பயனிலதாதல். 32) *

pariti (p. 299) s. [com. பருதி.] A circle, periphery, வட்டம். 2. A chariot wheel, தேருருளை. 3. Discus weapon, சக்கராயுதம். 4. Halo about the sun or moon, பரிவேடம். 5. The sun, சூரியன். 6. Light, lustre, radiance, brightness, ஒளி. (சது.) 7. A stake to which an animal is tied when sacrificed, யூபஸ்தம்பம். 8. A sacrificial mound, யாகமேடை, W. p. 59. PARID'HI. 9. [in astron.] Epicycle, See சீக்கிரபரிதி. பரிதிபாகை, s. Mean degrees counted on an epicycle, always in a given ratio to those of the deferent. 6) *

payaṇam (p. 295) s. [contraction of பிரயாணம்.] Journeying, travelling, itinerating; journey, voyage. (c.) பயணக்காரன்பயித்தியகாரன். One about to set out on a journey is distracted. பயணங்கட்ட, inf. To prepare for a journey. பயணச்சாமான், s. Baggage of a traveller, பயணமுட்டு. (R.) பயணச்சீட்டு, s. A pass-port. பயணஞ்சொல்லிக்கொள்ளுதல், v. noun. Taking leave of friends for a journey. See சொல்லிக்கொள்ள. பயணந்தவிர்ந்துபோதல், v. noun. Being hindered on a journey. பயணப்பட, inf. To set out on a journey or march, to leave home. 2. To be gone on a journey. 3. As பயணங்கட்ட. பயணப்பட்டிருக்கிறார்கள். They are set out on their journey; lodging at a short distance to avoid leaving on an unlucky day. பயணப்படுத்த, inf. To take one on a journey. 2. To prepare one for, or send one on, a journey. உள்ளதையெல்லாம்பயணப்படுத்திவிட்டிருக் கிறான். He has squandered all his property. பயணமனுப்ப, inf. As பயணப்படுத்த, 2. பயணம்போக, inf. To go on a journey. 2. To be carried away, stolen, lost. 3. To die, to depart the life. 13)

paṭāvañcaṉam (p. 291) -படாவஞ்சனை, s. A gross fabrication, a deep-laid plot, கொ டியவஞ்சனை. 2. (fig.) Wholly destroyed, or demolished; consumed, as a disease by medicine, as படாபஞ்சனம். 64)

parappiramam (p. 297) s. The deity. See பரம். 26)

pṟāṇṭu (p. 303) v. To scratch as பிறாண்டு. (R.) 47)

paṭṭam (p. 291) s. A plate of gold worn on the forehead as an ornament, or badge of distinction, நெற்றிப்பட்டம். 2. A title, an appellation of dignity, a title of office, ஆதிக்க ப்பெயர். 3. Regency, reign, ஆளுகை. 4. A metal clasp, or clew, பூண். 5. The flat side of a figure, பட்டை. 6. Paper kite, காற்றாடி. 7. Cloth, சீலை. 8. Way, road path, வழி. 9. Any of the inferior states of bliss. See பதவி. 1. Bed, conch, &c;., for sleeping, விலங்கின்படுக்கை. 11. the bosgrunniens, கவரிமா. 12. A tank, pond, குளம். 13. Weapon, tool, implement, ஆயுதம். See W. p.496. PAT'TA. and 611. BHAT'T'A. 14. Tonsure of the crown of the head, as among the Romish priesthood. (Beschi.) 15. See படு, v. பட்டக்காரன், s. A man who has a title. பட்டங்கட்ட--பட்டங்கொடுக்க--பட் டஞ்சூட்ட--பட்டந்தரிப்பிக்க, inf. To confer a title of dignity. 2. To invest with office, dignity, authority, to install. பட்டங்கட்டி, appel. n. A person invested with authority. 2. A head-man of the கைக்கிளவர், நுளையர், முற்குகர் castes. பட்டச்சீலை, s. Sand-paper. See சீலை. பட்டஸ்திரி--பட்டதேவி--பட்டபஸ் திரி--பட்டமகிஷி, s. The chief or legal queen. பட்டத்தரசி, s. As பட்டஸ்திரி. பட்டத்தானை--பட்டத்தியானை, s. The chief elephant of a king, necessary to his royal state; and which, if there be no heir to the throne, is said to select one to be king, by divine guidance, when blind-folded. பட்டத்திலிருத்தல்--பட்டத்துக்கிருத் தல்--பட்டமாளுதல், v. noun. Reigning. பட்டத்துக்குமாரத்தி, s. The king's eldest daughter. பட்டத்துக்குமாரன்--பட்டபஸ்திரிபிள் ளை, s. The heir apparent, being a son. பட்டத்துத்துரை--பட்டத்துரை, s. The heir to the throne, or to some high dignity. பட்டந்தரித்தல்--பட்டம்பெறுதல், v. noun. Taking or obtaining a title, or dignity. 2. Investing with authority, installing, ordaining, crowning. பட்டந்தீர்தல், v. noun. [also பட்டைதீ ர்தல்.] Cutting a gem, &c., forming the faces, or sides, and polishing it. பட்டப்பிரபு, s. A nobleman of title, or dignity. பட்டப்பெயர், s. Title or name of dignity. 2. [in burlesque.] A nick-name. பட்டமணி, s. Gold beads, forming a necklace. பட்டம்பிடிக்க, inf. To fasten metal clasps in the corners of a box. பட்டவஸ்திரம், s. A robe of state. பட்டவர்த்தனம், s. A large mark on the forehead used by smartas and others. பட்டவர்த்தனர், s. Persons of royal birth, அரசர்குலத்தோர். 2. Tributary or inferior princes, who wear a plate on the forehead as distinguished from மகு டவர்த்தனர். 3. smartas and those who wear a large mark on their foreheads. பட்டவிருத்தி, s. Exemption from tribute. பட்டவிளக்கு, s. A lamp with flat sides, பட்டைதீர்ந்தவிளக்கு. பட்டாபிஷேகம்--பட்டாபிடேகம், s. Coronation, so called because the person is anointed and bathed before the ceremony. பட்டாபிஷேகஞ்செய்தல்-பட்டாபிஷே கம்பண்ணுதல், v. noun. Crowning. 125) *