pirāci (p. 317) --பிராசீ, s. East, eastern direction, கிழக்கு. 2. That which is in front, முன். W. p. 585. PRACH. 33) *

pāki (p. 305) s. A mature, competent, worthy, or eligible person, as பக்குவன். See சுயம் பாகி. 2. [in combin.] Any thing which has parts. See திரிபாகி. W. p. 616. B'HAGIN. 3. A dog, நாய். (p.) 21)

paṇiti (p. 292) s. Jewels, ornaments, trinkets, jewelry, ஆபரணம். 2. Adorning, decoration, அலங்கரிப்பு; [ex Pan'ita. transacted.] பொன்னொன்று, பணிதியல். Gold is one, ornaments (of gold) many; used to show that God though one exists in many forms. 15)

pācāngku (p. 307) s. Dissimulation, hypocrisy, deception, மாரீசம். (colloq.) பாசாங்கடிக்க--பாசாங்குகாட்ட--பா சாங்குபண்ண, inf. To dissemble, to feign ignorance. பாசாங்குக்காரன், s. [fem. பாசாங்குக் காரி, in contempt, பாசாங்குக்கள்ளி.] A hypocrite, a dissembler. 6) *

paṭṭam (p. 291) s. A plate of gold worn on the forehead as an ornament, or badge of distinction, நெற்றிப்பட்டம். 2. A title, an appellation of dignity, a title of office, ஆதிக்க ப்பெயர். 3. Regency, reign, ஆளுகை. 4. A metal clasp, or clew, பூண். 5. The flat side of a figure, பட்டை. 6. Paper kite, காற்றாடி. 7. Cloth, சீலை. 8. Way, road path, வழி. 9. Any of the inferior states of bliss. See பதவி. 1. Bed, conch, &c;., for sleeping, விலங்கின்படுக்கை. 11. the bosgrunniens, கவரிமா. 12. A tank, pond, குளம். 13. Weapon, tool, implement, ஆயுதம். See W. p.496. PAT'TA. and 611. BHAT'T'A. 14. Tonsure of the crown of the head, as among the Romish priesthood. (Beschi.) 15. See படு, v. பட்டக்காரன், s. A man who has a title. பட்டங்கட்ட--பட்டங்கொடுக்க--பட் டஞ்சூட்ட--பட்டந்தரிப்பிக்க, inf. To confer a title of dignity. 2. To invest with office, dignity, authority, to install. பட்டங்கட்டி, appel. n. A person invested with authority. 2. A head-man of the கைக்கிளவர், நுளையர், முற்குகர் castes. பட்டச்சீலை, s. Sand-paper. See சீலை. பட்டஸ்திரி--பட்டதேவி--பட்டபஸ் திரி--பட்டமகிஷி, s. The chief or legal queen. பட்டத்தரசி, s. As பட்டஸ்திரி. பட்டத்தானை--பட்டத்தியானை, s. The chief elephant of a king, necessary to his royal state; and which, if there be no heir to the throne, is said to select one to be king, by divine guidance, when blind-folded. பட்டத்திலிருத்தல்--பட்டத்துக்கிருத் தல்--பட்டமாளுதல், v. noun. Reigning. பட்டத்துக்குமாரத்தி, s. The king's eldest daughter. பட்டத்துக்குமாரன்--பட்டபஸ்திரிபிள் ளை, s. The heir apparent, being a son. பட்டத்துத்துரை--பட்டத்துரை, s. The heir to the throne, or to some high dignity. பட்டந்தரித்தல்--பட்டம்பெறுதல், v. noun. Taking or obtaining a title, or dignity. 2. Investing with authority, installing, ordaining, crowning. பட்டந்தீர்தல், v. noun. [also பட்டைதீ ர்தல்.] Cutting a gem, &c., forming the faces, or sides, and polishing it. பட்டப்பிரபு, s. A nobleman of title, or dignity. பட்டப்பெயர், s. Title or name of dignity. 2. [in burlesque.] A nick-name. பட்டமணி, s. Gold beads, forming a necklace. பட்டம்பிடிக்க, inf. To fasten metal clasps in the corners of a box. பட்டவஸ்திரம், s. A robe of state. பட்டவர்த்தனம், s. A large mark on the forehead used by smartas and others. பட்டவர்த்தனர், s. Persons of royal birth, அரசர்குலத்தோர். 2. Tributary or inferior princes, who wear a plate on the forehead as distinguished from மகு டவர்த்தனர். 3. smartas and those who wear a large mark on their foreheads. பட்டவிருத்தி, s. Exemption from tribute. பட்டவிளக்கு, s. A lamp with flat sides, பட்டைதீர்ந்தவிளக்கு. பட்டாபிஷேகம்--பட்டாபிடேகம், s. Coronation, so called because the person is anointed and bathed before the ceremony. பட்டாபிஷேகஞ்செய்தல்-பட்டாபிஷே கம்பண்ணுதல், v. noun. Crowning. 125) *

puṉlai (p. 328) s. The soap-nut tree, as நெய்க் கொட்டான். 43)

pariṭcāviṟpatti (p. 298) s. Skill in experiments, அப்பியாசத்திறம்; [ex பரிட்சை.] 49)

piẕā (p. 317) s. A large vessel, a receptacle, கொள்கலம். 2. [prov.] A plate of a palmyra leaf to hold food, ஓலைக்கலம். 129)

pāmaṉ (p. 311) s. Sun சூரியன். 2. Cousin, or brother-in-law, மைத்துனன் W. p. 617. B'HAMA. 53)

pṭārṉ (p. 291) s. A snake-catcher, as பிடா ரன்; [ex படம்.] 61)