pirukatāraṇṇiyam (p. 317) --பிருகதாரண் ணியம், s. One of the thirty-two Upanishads. See உபநிடதம். 79) *

pīru (p. 320) s. A timid person, பயங்கோ ளி. W. p. 621. BHEERU. 2. Eye-brow. See புருவம். பீருகன், s. A timid man, a coward, அச்சமுடையோன். (சது.) 66)

ptm (p. 293) s. A proper temperament, temperature, consistency, degree of hardness or softness, quality or fitness, பக்குவம். (c.) 2. Boiled rice, சோறு. 3. Eating, உண்ணுகை. 4. A sacrificial grass, அறுகு. 5. Beauty, அழ கு. 6. Time, காலம். 7. An Indian hour of twenty-four minutes, நாழிகை. 8. (Beschi.) a kind of ode, சிந்து. மருந்தெண்ணைப்பதம், s. The stage when a medicinal oil is to be taken from the fire. 2. (fig.) Such a delicate state of the system as renders a person liable to disease from the least exposure. 3. (fig.) Excessive irritability of temper, extreme of sensibility.--Note. There are five degrees of inspissation: 1. குழம்புப்பதம், a thickened state; 2. கடுகுப்பதம், partial fluidity; 3. மந்தபதம், oily consistency; 4. மெழுகுபதம், waxy state; 5. முறுகுபதம், dryness. There are two states of heat in preparing oils, metals, &.c.: காயும்பதம், slight heat, for boiling the juices of plants; 2. வேல்பதம், full heat for melting gold, silver and other metals. பதக்கேடு, v. noun. Past the right stage, over-ripe, over-boiled, decayed, rotten. பதக்கேடானசரீரம். Debility of the system, often through age. பதத்துக்குக்காய்ச்ச--பதமாகக்காய்ச்ச, inf. To heat or boil medical oil, food, &c., to the proper degree. பதத்துக்குவடிக்க--பதத்தில்வடிக்க, inf. To strain a medical oil, &c., at the right stage of boiling. பதநீர், s. [com. பதனி.] Sweet toddy drawn in a pot lined with chunam To prevent fermentation. பதந்தப்ப, inf. To miss or pass the proper stage of boiling rice or medical oil, or in the ripening of fruits. 2. To pass the proper time for doing a thing. எகுபதந்தப்பிப்போயிற்று. The steel is not well tempered. பதபாகம், s. Gentleness, mildness, &c. பதப்பட, inf. [v. noun. பதப்பாடு.] To be seasoned, tempered, fitted, adapted, trained, பக்குவமாக. 2. To grow ripe, பழுக்க. பல்லுக்குப்பதப்பட்டது. It is adapted to the teeth--as well boiled for an old man, &c. பதப்படுத்த, inf. To season, temper, tan, mould, adapt, train. பதமழிவு, v. noun. Over-ripeness. See பதனழிவு. பதமறிய, inf. To know the right stage, temperature or consistency. பதமாயிருக்க, inf. To strain the water from boiled rice that it may be properly dry. பதமெடுக்க--பதம்பிடிக்க, inf. To hit on the right stage, as in boiling rice, oil, &c. பதம்பண்ண, inf. To season, to temper, to mould; to tan. பதம்பாட, inf. To compose a பதம் ode. பதம்பார்க்க, inf. To try the taste, consistency, &c., of boiling rice, to try a fruit, by feeling, smelling, or cutting. &c. 2. To hesitate and not enter on a business promptly. 2. [in burlesq.] To have misgivings, and doubts as to doing a thing for another. 4. To examine the moistness of land, &c., to ascertain its fitness for sowing. 14) *

pāṇṭvr (p. 310) . See பாண்டு. 2) *

p (p. 286) s. [in accounts.] A fraction as 1/2, ஓர்கீழ்வாயிலக்கம். See மா. 4)

pāṭali (p. 307) s. Toddy, inebriating drink, கள். 2. (St.) The trumpet-flower and tree, as பாடலம். 46)

piramam (p. 317) s. [com. ப்ரம்மம்.] Brahm the Supreme Being, கடவுள். 2. According to the Vedantie philosophy, the divine cause and essence of the world, from which all things (below) emanate, and to which they return. ஆதிகாரணம். 3. The Vedas or holy scriptures, said to proceed from the mouths of Brahma. வேதம். 4. Bliss, liberation, from births, absorption in the deity, முத்தி. 5. Religious austerities, தவம், 6. One of the eighteen principal Puranas, the Brahma Purana. See புராணம். 7. One of the eighteen secondary Puranas, உப புராணத்தொன்று. 8. Divineness, heavenliness, தெய்வீகம். 9. Power, energy; bodily, or mental faculties, human or divine, தத் துவம். 1. Middle, the centre, நடு. 11. One of twelve kinds of marriage See மணம். 12. One of the twenty-seven yogas belonging to the Panchanga calendars, நித்தி யயோகத்தினொன்று. 13. Reading and learning the Vedas, considered as one of the sacrifices, See யாகம். W. p. 67. BRAHMAN. 14. One of the Upanishdas. See உபநிடதம். 15. Brahma; also whatever relates to this god, பிரமன். ஆகாயப்பிரமம், s. The sky as deity. கன்மப்பிரமம், s. Virtue deified. காலப்பிரமம், s. Time as a god. சத்தப்பிரமம், s. Sound deified. See கலைஞானம். பிரமகத்தி--பிரமக்கொலை--பிரமத்தி-பிர மாத்தி, s. Murder of a brahman, பிராமணக் கொலை. 2. The guilt of brahmanicide as attaching to the soul and haunting the murderer. See under அத்தி. பிரமகத்திதோஷம்-பிரமகத்தியாதோஷம், s. Guilt of brahmanicide. பிரமகத்திதொலையல், v. noun. Terminating of the guilt of brahmanicide. பிரமகபாலம், s. The skull of the upper of fifth head of Brahma, plucked off by Siva, in the form of Bhairava, for pride; and worn by Siva as a part of his garland, or carried in his hand when begging, பிரமன்றலைஓடு. பிரமகற்பம், s. The age of Brahma. See கற்பம். பிரமகன்னிகை, s. A female of the Brahman caste, பிராமணப்பெண். 2. Sarasvati, சரஸ்வதி. பிரமகாதகன், s. Murderer of a brahman, பிராமணக்கொலைபாதகன். பிரமகாயத்திரி, s. The sacred incantation repeated by the brahmans, in their daily worship. See under காயத்திரி. பிரமகிரந்தி, s. Tying together, two stems of sacrificial grass in representation of the sexual union of Siva and Sakti, in the pujah or worship of the கிரி யைக்காரன், ஓர்முடிச்சு; [ex கிரந்தி, knot.] பிரமகுலம், s. The Brahman caste. பிரமகைவர்த்தம், s. One of the eighteen Puranas, in which the sun is regarded as the Supreme Being. See புராணம். (சது.) --The description in the Sans. Dict. is different. பிரமக்கியானம், s. As பிரமஞானம். பிரமக்கியானி, s. See பிரமஞானி. பிரமசடங்கம், s. Touching six members of the body, while repeating the five lettered incantation appropriated to the five faces of Siva, as representing the five operative dcities, ஆறங்கத்தோடு செய்யுஞ்செபம். பிரமசரியம்--பிரமசாரித்துவம், s. The order, condition or religious practice of the Brahmachari or religious unmarried student, நான்கு நிலையினொன்று. பிரமசரியமனுட்டிக்க, inf. To commence the practice of a religious student, commonly about the sixteenth year. பிரமசாபாலம், s. One of the thirty-two Upanishads, உபநிடதமுப்பத்திரண்டினொன்று. பிரமசாரி, s. The religious bachelorstudent, the first of the four orders prescribed for the brahmanical tribe. See ஆச்சிரமம். 2. Bishma, a son of king சந்தனு. பிரமசாரிசந்நியாசி, s. One who passes from the student to the ascetic or fourth order, without passing through the intermediate stages, பிரமசரியத்தினின்றுஞ்சன் னியாசியாச்சிரமத்திற்புகுந்தோன். பிரமசித்தி, s. Success, in acquiring a knowledge of the deity. பிரமசூத்திரம், s. A thread or cord consisting of three threads worn by brahmans, புரிநூல். 2. The name of a treatise, ஓர்நூல். பிரமசைதன்னியம், s. The original or first cause, God, கடவுள். பிரமஞானம், s. Experimental knowledge of the deity. 2. Regarding every thing as god. பிரமஞானி, s. One who has made great attainments in the knowledge of God, so as to become one with Him, பரமஞானி. பிரமதண்டம், s. A stick to support the chin, used by brahmans, in meditation. பிரமதண்டு, s. A stick used by devotees or yogis, யோகதண்டம். 2. See பிரமம், giddiness. பிரமதத்துவம், s. True knowledge of the Supreme deity, மெய்ஞ்ஞானம். பிரமதாயம், s. What is allowed to brahmans, or held free by them. பிரமதானம்--பிரமஸ்தானம், s. The inmost recess in a temple where the chief idol is placed, as கர்ப்பக்கிரகம். பிரமதேவன், s. The god Brahma, the Creator or Evolver of worlds. பிரமத்துவம், s. The divine nature, கட வுட்டன்மை. பிரமநிருவாணம், s. Union with the deity, கடவுளுடனொன்றுகை. பிரமபதம்--பிரமபதவி, s. The world of Brahma, an inferior state of bliss. பிரமபுத்திரம், s. The river, Brahmaputra, ஓர்நதி. பிரமபுத்திரி, s. The Sarasvati river, சரஸ்வதியாறு. 2. The goddess Sarasvati, சரஸ்வதி. பிரமபுரம், s. Seehali, a town in Southern India on the northern bank of the Cavery, சீகாழி. பிரமபுராணம், s. Puranas which teach that Brahma is the chief deity. In the celebrated eighteen there are two of this class. the பிரமம், and the பதுமம். (சது.) பிரமப்பிரளயம், s. The deluge at the end of the life of Brahma, பிரமனாயுள்முடி வில்வரும்பிரளயம். பிரமமணம், s. One of the eight modes of marriage. See மணம். பிரமமுனி--பிரமரிஷி, s. A Rishi of the Brahman caste, as most of them are. பிரமமூலி, s. A medicinal plant. See பிரமி. பிரமயாகம், s. One of the five யாகம், எச்சமைந்தினொன்று. பிரமயோனி, s. The birth, origin, or extraction of a brahman, பிராமணப்பிறப்பு. பிரமரட்சு, s. A savage man of a monstrous size, பருத்தமுருடன். பிரமரந்திரம், s. The tender part of the crown of the head where the bone is not formed in infancy, and through which it is said the soul of a yogi departs when he chooses to die, உச்சித்துவாரம். பிரமராட்சதன், s. A goblin or savage animated by the soul of a brahman, who in a former birth died with unexpiated sin. பிரமராட்சதி-பிரமராட்சதை, s. The ghost of a brahmani who having died a violent death appears in the form of a demon, inhabiting trees and possessing all the knowledge previously obtained, பார்ப் பாரப்பெண்பேய். பிரமலிபி, s. The writing of Brahma in the forehead of all persons before birth; fate, destiny. See தலைஎழுத்து. பிரமலிபிதப்பாது. The writing of Brahma will not fail. பிரமலோகம், s. The world and heaven of Brahma, being the seventh and highest of the seven upper worlds, also called சத்தியலோகம். (சது.) பிரமவமிசம், s. Lineage in succession from Brahma. 2. The race of brahmans, பிராமணசாதி. பிரமவாதம், s. The religious tenets of the Vedas considered systematically, வேதமதம். பிரமவித்து, s. One of the four grades of those who pursue a true and perfect knowledge of the deity, நால்வகைமுத்தரி லொருவன். பிரமவிந்து--பிரமபிந்து. s. The seed, or progeny of a brahman, &c., பிராமணவிந்து. 2. One of the thirty-two Upanishads. See உபநிடதம். பிரமனாள், s. The fourth lunar asterism, உரோகிணி. (சது.) பிரமன்--பிரமா, s. Brahma of the Triad, as creator, progenitor or evolver of worlds and creatures, நான்முகன். பிரமன்--பிரமா, s. Brahma of the Triad, as creator, progenitor or evolver of worlds and creatures, நான்முகன். பிரமன்றந்தை, s. Vishnu as father of Brahma, விஷ்ணு. பிரமாஞ்சலி, s. A form of worship in which the two hands are joined, and placed at the breast. பிரமாட்சரம், s. A letter which is the origin of all letters, and the prime root of all prayers and incantations, மூலவெ ழுத்து. பிரமாண்டம், s. The system of worlds, as created by Brahma, உலகம். 2. One of the eighteen Puranas, பதினெண்புரா ணத்தொன்று. 3. [fig.] That which is large, gigantic, huge, colossal, காத்திரம். (usage.) பிரமாண்டநாயகன், s. Lord of the universe, கடவுள். 2. An epithet used in praise, or compliment, சக்கரவர்த்தி. பிரமாத்திரம்--பிரமாஸ்திரம், s. A famous arrow of supernatural qualities, given by Brahma to some, who had practised extraordinary austerities. பிரமாந்தரம், s. Certain parts of the body regarded as stations of the soul, உயிர்நிலை. பிரமாயு, s. The age of Brahma, as பிர மகற்பம்; [ex ஆயு.] பிரமாயுதம், s. A number, one million, பத்திலட்சம். (சது.) பிரமாரண்ணியம், s. The name of a town called வேதாரண்ணியம். பிரமாலயம், s. The house of a brahman. பிரமானந்தம், s. Heavenly bliss, or felicity, as பரமானந்தம். பிரமோத்தரகாண்டம், s. The last section of chapter of the Brahma Purana, added by the Saivas concerning Gokarnam, பிரமபுராணத்துக்கடைக்காண்டம். பிரமோற்சவம், s. An annual grand festival at a pagoda. 3) *

pḷḷu (p. 303) s. The பள்ளர் caste. 2. A kind of drama in which those of the பள்ளர் caste form most of the characters, பள்ளுப் பாட்டு. (c.) பள்ளுப்பறை, s. Pallars and Pariahs, low castes; in displeasure. 27)

panti (p. 294) s. Row, line, order, series, rank, ஒழுங்கு. See பத்தி. 2. Row of guests as seated to eat, விருந்தினர்பந்தி. (c.) W. p. 491. PANGTI. 3. Arrangement or row of horses or elephants in a stand, stable, stall or stand, for horses, or elephants, லா யம்.--Of பந்தி, row of guests, are உட்பந்தி, the chief row; புறப்பந்தி, separate row; கடைப் பந்தி, the lower and தலைப்பந்தி, the head row. பந்திகலைதல்-பந்திகுலைதல், v. noun. Disturbing of guests so that they refuse to eat. பந்திநடத்த, inf. To treat guests, supplying them with food. பந்திபந்தியாய்நிற்க, inf. To stand in a row. பந்திபரிமாற, inf. To distribute food at the feast. பந்திபேதம், s. Causing the guests to eat in different parties. பந்திபோசனம், s. Meal of a company. பந்திப்பாய், s. A long narrow mat for seating guests. பந்திப்பாவாடை, s. Cloth for a row of guests to sit on. பந்தியிருக்க--பந்தியிலிருக்க, inf. To sit in a row at table. பந்தியிலிருந்துதள்ள, inf. To exclude one from the social meal, for disgracing himself. பந்தியேற்ற, inf. To raise one in rank by attending his marriage festival, eating with him as an equal. பந்தியைவிட்டெழுந்திருக்குதல், v. noun. Rising up from a company of guests before all have done eating; considered in insult. பந்திவஞ்சனை, s. Partiality in dealing out food to guests. பந்திவிசாரணை, s. Supplying the guests and superintending them. பந்திவைக்க-பந்தியமர்த்த-பந்தியிருத்த, inf. To seat guests at a feast. இடுகிறவன்தன்னாளானால் தலைப்பந்தியிலிருந்தா லென்ன, கடைப்பந்தியிலிருந்தாலென்ன. If the giver of the feast be a friend, no matter whether the place at table be higher or lower. 92)

pāpiṣṭaṉ (p. 311) s. [fem. பாபிஷ்டை.] A wretch, a wicked person, துரோகி; [ex பாபம்.] 43)