paṭṭārakaṉ (p. 291) s. Argha of the Jainas, அருகன். 2. [pl. பட்டாரகர்.] A guru, or a sage, குரு. 3. A god, தேவன். W. p. 611. B'HAT'T'ARAKA. 135)

pngkīṭu (p. 289) . See பங்கு. 11)

pirutuvi (p. 317) s. Inert matter, as பிருதிவி. பிருதிவியண்டம், s. The globe of the earth, பூகோளம். 91) *

prippu (p. 299) v. noun. A burden, &c. See பரி, v. 9)

piṟai (p. 319) s. The new moon, the crescent moon, இளஞ்சந்திரன்; [ex. பிற, to produce.] 2. A female head ornament in form of the crescent moon, as சந்திரப்பிரவை. (c.) 3. A mode of using the hands in dancing. See கரலட்சணம். வளர்பிறை. The crescent moon. தேய்பிறை. The decrescent moon. பிறைகாணுதல், v. noun. Seeing the new moon for the first time. 2. Appearing as the crescent moon. பிறைக்கொழுந்து, s. The new moon. பிறைக்கோடு, s. Horns of the crescent moon. See கோடு. பிறைதொழுதல், v. noun. Worshipping the new moon. பிறைசூடி, appel. n. Siva as wearing the crescent moon on his head, சிவன். (சது.) பிறைச்சிந்தாக்கு, s. A kind of neck ornament, ஓர்கழுத்தாணி. பிறைமுகவாளி--பிறைமுகாஸ்திரம், s. An arrow with a crescent-like head, used in ancient wars, அர்த்தசந்திரபாணம். பிறைவடிவு, s. A crescent form; an arch, வில்வளைவு. 15)

patākaṉ (p. 294) s. [poet. for பதாகையான்.] One with a banner, a king, அரசன். உரகபதாகன், s. The king Duryotana whose flag is a serpent, துரியோதனன். 10) *

pcāṉ (p. 289) s. A kind of rice reaped in April or May as பசான். 39)

pṭai (p. 291) s. Layer, or stratum, in building, அடுக்கு. 2. Flake, scale, exfoliation, desquamation, செதிள். 3. Army, சேனை. 4. A mob, rabble, mixed multitude, திரள். 5. Battle, contest, warfare, engagement, போர். (சது) 6. Weapon, arms of anny kind, ஆயுதம். 7. Instrument, implement, tool, கருவி. 8. Plough-share, கலப்பையினோருறுப்பு. 9. A saddle, கல்லணை. 1. Lying down for sleep, சயனிக்கை; [ex படு, v. a.] அஞ்சு, ஆறு, ஏழுபடை. The wall has five six or seven layers. படைமுறிகின்றது. The army is defeated. படையிற்பட்டான். He fell in battle. படைக்கப்பல், s. A war-ship, a frigate. படைக்கலம், s. Weapons, arms, ஆயு தம். 2. Steel, எழு. (சது.) 3. A missile club, எறிபடை. படைக்கால்--படைக்காற்பலகை, s. The wooden part of the plough-share to which the iron point is attached. படைக்குழப்பம், s. Insurrection, war; commotion of war. படைக்கோலம், s. Equipment for war, accoutrements, warlike costume. படைச்சனம்--படையாள், s. An army, military troops. படைச்சால், s. A furrow in ploughing. படைச்செருக்கு, s. High spirits, bravado of soldiers, military licentiousness. (குறள்.) படைத்தலைவன், s. A captain, a commander or leader of troops. படைத்துணை, s. Aid in battle. 2. An ally in war. படைபண்டாரம், s. The army and its appendages; (lit.) its stores, சேனையும் அதன்தளவாடமும். 2. (fig.) A man and all his dependants. படைபயிற்றல், v. noun. Practising the use of weapons, ஆயுதவித்தைகற்பித்தல். படைபௌஞ்சு, s. Battle-array. படைமாட்சி, s. The prowess, bravery of an army. படைமுகம், s. The front or van of an army. 2. Onset or collision of armies in battle, போர்த்தொடக்கம். படைமுகத்தில்ஒப்பாரியா. Why lament for one in the collision of battle? படைமுகத்திலும்அறிமுகம்வேண்டும்.....Acquaintance with enemies is baneficial, even in the heat of the battle. படைமுஸ்திப்பு--படைமுஸ்தீது, s. Accoutrements of war. படையாளர், s. Warriors, as படைவீரர். படையிறங்குதல், v. noun. Encamping of an army. படையுறுப்பு, s. Divisions of an army. படையுறை, s. Scabbard, sheath or care of a weapon, ஆயுதஉறை. படையெடுத்தல், v. noun. Leading a warlike expedition. படையெழுச்சி, v. noun. Expedition of an army, படையெழுகை. 2. As படை பௌஞ்சு. படைவகுப்பு, s. Division of an army. படைவாணம், s. A rocket, ஓர்வாணம். படைவாத்தியம், s. Band of music for an army, martial music. படைவாள், s. A plough-share, also the plough itself. படைவிகற்பம், s. Modes of battle. படைவீடு, s. Soldier's quarters, in an encampment, பாசறை. 2. An armory, arsenal, magazine, ஆயுதசாலை. படைவீரர், s. [pl.] Warriors. படைவெட்டு, s. A wound received in battle. ஒளிபடை--பதிபடை, s. An ambuscade. குத்துப்படை, s. Lancers of an army. வெட்டுப்படை, s. Swordsmen. 109)

puraṇam (p. 324) s. Fullness, பூரணம். புரணபாவனை, s. Omnipresence of the deity, சர்வவியாபகம். 51) *

puẕu (p. 327) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To breed as worms, maggots, mites, &c., புழுச் செனிக்க. 2. To be eaten by worms, புழுத்துப் போக. 3. [fig. in combin.] To be superabundant, as fruits, &c., மிக. 4. [vul.] To abuse, துஷிக்க. (c.) அவனென்னைப்புழுத்தபாட்டப்பாடுகிறான்..... He abuses me shamefully. இந்தவருஷம்பலாக்காயாய்ப்புழுத்துப்போயிற்று. The jack fruit is abundant this year. இரண்டுபெண்டாட்டிக்காரன்புழுத்துச்செத்தான்.... The bigamist died eaten by worms. புழுக்குதல்--புழுக்கை--புழுத்தல்--பு ழுப்பு, v. noun. The generating of worms in ulcers, fruits, rotton pieces of wood, &c. 45)