plppṭ (p. 301) inf. To grow strong, hard and settled, ஸ்திரப்பட. 2. To become profitable, நயப்பட. 3. To be pregnant, said of beasts, குலாக; [ex பலம்.] (c.) 24)

pṇi (p. 292) கிறேன், ந்தேன், வேன், பணிய, v. n. To become, or be, low in rank, or office; to be low, as a house or branch; to be short, as a person, a post, or a tree, தாழ. 2. To bow, to bend, to stoop; to make obeisance or a courtesy, to prostrate one's self in reverence, or worship; to be humble, submissive, வணங்க. 3. To decline, as a bird, &c., இறங்க. (c.) 4. [prov.] To become inferior, to fall in price, or as wages, குறைய. 5. To be reduced in circumstances, எளிமையாக. 6. [prov.] To eat, to feed, from the posture in eating. See பூதகலம்பணிதல். எல்லார்க்கும்நன்றாம்பணிதல்......A humble walk is good for all. பூதம்பணிகிறதுபோலப்பணிகிறான். He gobbles up his food like an elf. தலைபணிதல், v. noun. Bowing, hanging the head. See தலைவணங்க, தலைமடங்க. நாலுபெயருக்குந்தலைபணியநடத்தல். Behaving so as to command reverence. பணித்திறக்க, inf. To take down, as a load, கீழேயிறக்கிவைக்க. பணித்துக்கட்ட, inf. To build low-as a wall, or a house; to tie or fasten low. 2. To put on a dress so as to have it hang low. பணிந்தகூரை, s. A low-eaved roof. பணிந்தவன், appel. n. A shortish person. பணிந்தவார்த்தை, s. Submissive words; modest or reverential language. பணிந்துகேட்டல், v. noun. Asking humbly. பணிந்துநடக்க, inf. To walk humbly, behave submissively. 2. To set servilely. பணிந்துபோகுதல், v. noun. Becoming short or low, &c. பணிமொழி, s. Humble, reverential or submissive language, தாழ்ந்தசொல். (p.) பணிய, inf. [adverbially.] Low down, lower, below. 2. On the floor or ground 3. Less in number, rank or degree. பணியவைக்க, inf. To set on the ground, put down. 2. To put or place lower. பணியல், v. noun. Worship; worshipping. 9)

pā (p. 305) s. Web or warp of a weaver, நெச வுபா. See பாவு. 2. Verse, poetry, poesy as பாட்டு, கவி, யாப்பு. &c. 3. A class of verse embracing five varieties, compared to the four castes, and formerly appropriated to them respectively, and one of a mixed form. 1. வெண்பா, the best, or sacerdotal verse, composed of வெண்சீர் or இயற்சீர் feet, or of both arranged in the வெண்டளை mode. See வெண்பா. also Bab. Gram. p. 79. 2. அகவற்பா or ஆசிரியப்பா, the princely or royal verse formed chiefly of இயற்சீர், and the connexion called ஆசிரி யத்தளை. See ஆசிரியம். 3. கலிப்பா, the mercantile or chetty verse, admitting the வெண்சீர் feet, also two of the இயற்சீர், and two வஞ்சிச்சீர். See கலிப்பா. 4. வஞ்சிப்பா, the agricultural, of வஞ்சிச்சீர் but admitting all the others. 5. மருட்பா, in which வெண்பா and ஆசிரியப்பா are intermingled. The stanza begins with two lines of வெண்பா, and the remainder, not limited, is of the ஆசிரியப்பா.-Note. The first four of the above have each three subdivisions, (called பாலினம்.) viz: தாழிசை, துறை and விருத்தம், to the names of which respectively, the general term, or a contraction, is prefixed, thus. I. வெண்டா ழிசை or வெள்ளொத்தாழிசை. 2. வெண்டுறை. 3. வெளிவிருத்தம். II. அகவற்றாழிசை or ஆசிரியத்தாழி சை. 2. அகவற்றுறை or ஆசிரியத்துறை. 3. அகவ ல்விருத்தம் or ஆசிரியவிருத்தம். III. கலித்தாழிசை. 2. கலித்துறை. 3. கலிவிருத்தம். IV. வஞ்சித்தாழி சை. 2.வஞ்சித்துறை. 3. வஞ்சிவிருத்தம். பாக்கட்ட, inf. To tie the broken threads of the warp. பாக்காநூல், s. Surplus threads in a weaver's chain, in putting it into the loom. பாச்சுருட்ட, inf. To roll up the warp. பாச்சுருட்டி--பாச்சுற்றி, appel. n. A weaver's beam, தறிமரம். பாத்தோய்க்க, inf. To stiffen. [lit. dip.] the warp. பாப்பிணைக்க, inf. To fasten the warp to the thrum. பாமகள்--பாமடந்தை--பாமுதல்வி, s. Sarasvati; as the goddess of poetry and learning, சரஸ்வதி. (p.) பாமாலை, s. An encomium, in poetry, of some personage, கவிமாலை. (p.) பாவலர்--பாவாணர், s. Poets, bards, புலவர். 2. The learned, the literati, கற்றோர். பாவார்க்க--பாவிழைக்க, inf. To warp or wind yarn. பாவாற்றி, appel. n. A weaver's brush. பாவிலேவார்க்க, inf. To varieties or subdivisions of verse. See பா. பாவோட, inf. To run the weaver's warp. 3)

puḷḷm (p. 328) s. A large kind of hedgingbill, கொடுவாள். (சது.) 2. A kind of sickle, அரிவாள். 14)

puluṭṭu (p. 327) கிறேன், புலுட்டினேன், வேன், புலுட்ட, v. a. To roast, parch, fry imperfectly, கருக்க. 2. To burn or scald one's finger, &c., to sear, சுட; [from Sa. Plushta.] (Jaff.) 8)

pintu (p. 315) கிறேன், பிந்தினேன், வேன், பிந்த, v. n. [poet. பின்று.] To go behind, to be behind, to fall in the rear, to go down in a class; to withdraw, retreat, retire, பின் னிட--oppos. to முந்து. 2. To happen afterwards, to be subsequent in time, birth or origin, to be below in rank, be inferior, பின்போக. 3. To be backward, tardy, slow; to loiter, linger, delay; to lag, to lose time --as a clock or watch, விரைவுகுறைய. (c.) பிந்திவருவதைநினை. Consider what will happen hereafter. பிந்திப்போக, inf. To be too late. பிந்திப்போனகாரியம், s. A retarded business. பிந்தியகாலம், s. Late in the afternoon, decline of day 3 or 4 o'clock. பிந்தினகணக்கு, s. The last score, or account. பிந்தினதாரம், s. A subsequent marriage, See தாரம். பிந்தினவன், appel. n. The hindmost person. பிந்தினவிரைப்பு, v. noun. The latter sowing. 60) *

puṭaiyṉ (p. 322) -புடையன்பாம்பு, s. The beaver-snake. See விரியன். (c.) 41) *

paṭāntaram (p. 291) s. A gross lie, a false story, a fabrication, கோள். 2. Coloring, exaggeration, கட்டுக்கதை; sometimes பீடாந் திரம்; [ex படு, Sa. particle denoting intensity.] (c.) படாந்தரமாய்வந்துவிழுந்தது......It happened without cause. படாந்தரக்காரன், s. A gross liar, a fabricator. படாந்தரமடிக்க--படாந்தரம்போட, inf. To speak downright lies. படாந்தரமானகதை, s. A false story. 2. An exaggerated account, a mis-statement. 57) *

paṭṭā (p. 291) s. A deed of lease as பட்ட யம். [Hind usage.] 2. A flat iron bar, commonly used for the tire of the fellies of a wheel, வண்டிப்பட்டா. (c.) பட்டாதார்--பட்டாதாரன். s. A leaseholder; [ex தார், person, affix.] பட்டாப்போடுதல், v. noun. Fitting the iron round the wheel. பட்டாமணியக்காரன், s. A principal ryot appointed for the collection of taxes and superintending village affairs. 130)

piṭāri (p. 314) s. A village goddess, generally evil, கிராமதேவதை. 2. A form of the goddess Kali, காளி. (c.) பிடாரியைப்பெண்டுவைத்துக்கொண்டதுபோல. . . Taking a wife like an evil spirit. பிடாரிக்குக்காப்புக்கட்ட, inf. To tie a காப்பு to the arm of a village-idol, before a festival. 89)