ptppāṭu (p. 293) s. Component parts of a fortification, including ornamental figures. மதிலுறுப்பு. (சது.) 11) *

pṉṟi (p. 304) s. A hog, a swine, வராகம், vulgarly, பண்ணி. 2. A Tamil country. See கொடுந்தமிழ்நாடு.--Of hogs are, ஊர்ப்பன்றி, domestic hog; காட்டுப்பன்றி, wild hog; ஏய்ப் பன்றி, முள்ளம்பன்றி, a hedge hog, porcupine, கடற்பன்றி, a sea hog; இனப்பன்றி, கிளைப்பன்றி, wild hog in the herd. பன்றியோடிணங்கியகன்றுமலந்தின்னும். Even the calf, if associated with the hog, will eat excrement. பன்றிபோலேதின்கிறவன், appel. n. One who gormandizes like a hog. பன்றிக்கரணம், s. One of the astrological karna. See காரணம். பன்றிக்கிடை--பன்றிக்கூடு, s. A pig-sty. பன்றிக்கிளி, s. A kind of fish. பன்றிக்குட்டி, s. A young pig, a porkling. பன்றிக்கொம்பு, s. A hog's tusk. 2. Tusk of the sea hog. பன்றிக்கொவ்வை, s. A species of கொவ்வை plant. பன்றிக்கொழுப்பு, s. As பன்றிநெய. பன்றிச்சுருக்கு, s. A mode of punishment by pedagogues--tying the thumbs together under the hams with cord close round the neck, ஓர்தண்டனை. பன்றித்தகரை, s. The larger and stronger species of the தகரை. plant பன்றிநெய், s. Hog's fat, lard. பன்றிநெல், s. A wild species of rice, said to be produced by Rishis, and used by them in oblations, ஓர்நெல். பன்றிப்பத்தல், s. Hog-trough. பன்றிப்புல், s. A grass, Andropogan contortum. பன்றிமயிர், s. Hog's bristles. பன்றிமீன், s. A sea-fish, sy&aena; Portug; peixe porco, a sea-hog. பன்றிமுள், s. Porcupine's quill. பன்றியாட்டம், v. noun. Hoggishness, swinishness. பன்றியிறைச்சி, s. Hog's flesh, pork, bacon. பன்றிவார், s. Solid fat flesh of the hog, as bacon. பன்றிவெட்டுதல், v. noun. Boys in a play beating one going on all fours. 32) *

pukẕnāṭṭutl (p. 321) --புகழ்நிறுத்துதல், v. noun. Establishing one's reputation, or fame. 23)

pāykkāri (p. 311) s. (Hind.) A stranger or temporary tenant, வந்தேறுங்குடி. 64)

piṇi (p. 315) s. Disease, malady, distemper, sickness, நோய். (c.) 2. Suffering, affliction, துன்பம். 3. A fastening, binding, link, tie, கட்டு. 4. [prov.] Higher or lower row of threads in a weavers loom, as raised or lowered to admit the shuttle, நூற்படை. பிணி, 3. The three kinds of temperament; 1. வாதம், flatulency, inducing melancholy; 2.பித்தம். bile, bilious distempers; 3. சிலேட்டுமம், phlegm, a phlegmatic temper. (சது.) See சரீரக்கூறு. பிணிக்குறை, s. Attack of an evil spirit on a child, causing disease, பேயி னால்வருந்தோஷம். பிணிதெறித்தல், v. noun. The disease being remedied. See தெறி, v. பிணிப்பேய், s. [prov.] A devil which attacks children. பிணிமிதிக்க, inf. To tread the loom, as a weaver, நூற்படைமிதிக்க. பிணியன், s. As பிணியாளன். (நன்.) பிணியாளன்--பிணியாளி, s. A sickly, or diseased man. பிணியுழற்றல், v. noun. Suffering from disease. (p.) பிணியோலை, s. An ola amulet tied on a child to prevent demoniacal influence. See ஓலை. 22)

paṭamañcari (p. 291) s. A tune, one of the thirty-two melodies, ஓரிராகம். 39)

patangkaṉ (p. 292) s. The sun, சூரியன். W. p. 497. PATANGA.

pcāri (p. 289) --பஜாரி, s. (Hind.) A harlot, a whore; a shrew, a scold. (c.) பசாரித்தனம்--பசாரியாட்டம், s. The quarrelsomeness of a woman. 35)

pṟai (p. 303) s. Drum, tabor of various kinds as beaten for public proclamation, or on festive or mournful occasions, commonly by the Pariah caste வாச்சியம். 2. The Pariah caste, any thing mean, vile, ஓர்சாதி. 3. A corn measure of twenty-four சேர்க்கொத்து, a bushel. A parai, sometimes of thirty measures, ஓரளவு. Compare பரை. 4. A wooden measure, ஓரளவுகருவி. 5. Sound of a drum, பறையோசை. 6.Word, saying, declaration, statement, சொல். 7. [ex பற, fly. ] Wing. feather, plumage, இறகு.--There are several classes among Pariahs, namely, வள்ளுவப் பறை, தாதப்பறை, தங்கலான்பறை,துற்சாலிப்பறை, குழிப்பறை, தீப்பறை, முரசப்பறை, மொட்டப்பறை, அம்புப்பறை, வடுகப்பறை, ஆலியப்பறை, கோலியப் பறை, வழிப்பறை, வெட்டியார்ப்பறை, சங்குப்பறை. பறைக்கம்பு, s. A rod for striking off grain, in measuring, a strickle. பறைக்காளி--பறைக்காலி--பறைக்கால், s. [vul. பறக்காளி.] Muslin of fine cloth woven by Pariahs; also used for a coarse kind. பறைக்குடி, s. A Pariah family. பறைக்கோலம், s. Mean attire or appearance. பறைசாற்ற, inf. To publish govern ment orders by beat of drum. 2. [fig.] To blab out secrets, to tattle, வெளிப்படுத்த. பறைச்சேரி, s. A Pariah village. பறைதட்ட, inf. To beat a drum. 2. As பறைசாற்ற. 3. To strike off the பறை measure, தலைவழிக்க. பறைதட்டினாற்போல. As the beating of a drum; or as a measure of grain, stricken. (used for a distinct sound, or for exactness.) பறைத்துணி, s. [prov.] A coarse kind of cloth made by Pariahs. 2. A dirty cloth. பறைநாகம், s. The black hooded-snake, being the larger kind-oppos. to பாப்பார நாகம். பறைபோட--பறையறைய, inf. As பறைசாற்ற. பறைப்பருந்து, s. A brownish kind of kite or hawk. பறைப்பழக்கம், s. Pariah habits, practices &c. 2. Low, vile, degraded habits. பறைப்பாட்டு, s A song sung by a Pariah, any low song. 2. Low abuse, as offered by a Pariah, &c., திட்டு. பறைபாட்டுக்குஞ் [or பறைப்பேச்சுக்கும்.] சுரை ப்பூவிற்குமணமில்லை. The song or speech of a Pariah, and the flower of சுரை gourd are both destitute of fragrance. பறைப்புடையன், s. A kind of புடை யன் serpent. பறைப்பூச்சி, s. [prov.] A spider. பறைப்பேச்சு, s. Low, vulgar language, the ungrammatical dialect of Pariahs. பறைமுழக்கு, v. noun. The sounding of drums by Pariahs at the temples of the ferocious deities, and at cross roads, in case of sickness. பறைமுறை, s. Publishing by beat of drum. பறைமுறைசாற்ற--பறைமுறைபோட --பறைமுறையிட, inf. As பறைசாற்ற. பறைமேளம், s. The drum of Pariahs. பறையர், s. [pl.] The drummer caste. பறையவளவு, s. A Pariah compound. garden, &c. பறையவீடு, s. A Pariah house. பறையன், s. [fem. பறைச்சி, pl. பறை யர்.] A beater of a drum. 2. A low caste man. சாண்பறைக்குமுழத்தடி. A stick of an arm's length, for a Pariah of a span in height; i. e., the vulgar must be forced to work by flogging. பறையனும்பார்ப்பானும்போல. As unlike as a Pariah and a Brahman. பறையாமை, s. The black, fresh-water turtle, land-turtle, as வெள்ளாமை. பறையூர், s. A Pariah village. பறைவெட்டு v. noun. Striking off the பறை measure. பறைவேஷம், s. Mean attire, as பறைக் கோலம். 55)

palavu (p. 301) s. [poetic form of பலா.] A jacktree. 35) *