prm (p. 297) adj. Best, most excellent, சிரேஷ் ட. 2. Chief, principal, பிரதான. W. p. 53. PARAMA. 3. Divine, celestial, heavenly, திவ்விய.--Note. It is sometimes used with words of bad meaning, as பரமசண்டாளன், a vile wretch. See நல். [For most of the compounds, compare திவ்வியம், தேவம், பரம்.] பரமகதி, s. Bliss, as பரகதி. பரமகருத்தன், s. The Supreme Being. பரமகாரியம், s. A divine, spiritual, or heavenly subject. பரமக்கியானம்--பரமஞானம், s. Knowledge of, or acquaintance with, the deity. பரமசண்டாளன், s. A desperate wretch. பரமசத்துரு, s. A great enemy, a chief adversary, கடும்பகைவன். பரமசந்தேகம், s. A great doubt, obscurity. பரமசமாதி, s. As பரமசாந்தி. பரமசாந்தி, s. Divine tranquility of the soul, absorbed in spiritual contemplations and enjoyments, யோகநிலை. பரமசாயுச்சியம், s. Union or identification with the deity, sometimes described as enjoyed even before quitting the body. பரமசித்தி, s. Heavenly bliss, முத்தி. பரமசுந்தரி, s. The goddess of virtue, தருமதேவதை. பரமசைதன்னியம், s. Universal spirit or intelligence, the Supreme Being. பரமதூர்த்தன், s. A capital rake, மிகு துட்டன். பரமநாழிகை, s. The whole period of hours during which a திதி, வாரம், கரணம், யோகம் or நட்சத்திரம் lasts. பரமநிஷ்டை, s. Contemplation on the deity, the mind being entirely set upon பரமநிவர்த்தி, s. Final liberation from anxieties, and secularities, &c., பாச விமோசனம். பரமபதம், s. The heaven of a god, more especially of Vishnu, as bestowed on his followers. பரமபதவாசி, s. An inhabitant of the heavenly place. 2. Vishnu; also Siva. பரமபாகவதசிகாமணி--பரமபாகவதன், s. A superior class of Vaishnuvas. பரமமூர்த்தி, s. The Supreme Being. 2. Vishnu, விஷ்ணு. பரமயோக்கியம், s. Divine excellence as தேவதாயோக்கியம். பரமரகசியம், s. A divine secret or mystery; also used in irony. பரமலுத்தன், s. A great niggard. பரமலோகம், s. A world of bliss. பரமாகாயம், s. The wide expanse of ether, as the abode of deity, or the vacuum of the yogi, பெருவெளி. பரமாங்கிசம், s. A part of divinity; [ex அமிசம்.] 2. [hon. for அங்கிசம்.] A upanishad. பரமாணு, s. An atom, the invisible base of aggregate bodies; In Wils. thirty of them are supposed to form a mote in a sunbeam, பொருண்மூலம். 2. [in modern usage.] Atmosphere, ஆகா யம்.--The atomic bases of the five elements, called பஞ்சபூதஅணு, are பிருதுவிப் பரமாணு, atomic base of earth, being water; 2. அப்புப்பரமாணு, of water, being fire; 3. தேயுப்பரமாணு, atomic base of fire, being air; 4. வாயுப்பரமாணு, of air or wind. being ether; 5. ஆகாயப்பரமாணு, of ether being maya. பரமாத்துமம்--பரமாத்துமா, s. The soul of the universe. 2. The Deity or universal soul, as contrasted with சீவாத் துமா, the human soul. பரமாத்துமன், s. God as the soul of the world, கடவுள். 2. (fig.) A saint, or glorified spirit, சுத்தாத்துமா. பரமாயு--பரமாயுஸ், s. Great age, தீர்க்காயு. 2. Full age according to one's maturity. பரமாபமம், s. The inclination of a planet's orbit to the equator; [ex அபமம்.] பரமார்த்தம், s. Any excellent or important aim, or object, மேலானபொருள். 2. A kind of spiritual knowledge which reveals the vanity and illusion of the world, மெய்ஞ்ஞானம். 3. [com. in irony.] Simplicity. பரமார்த்தகுரு--பரமார்த்தன், s. A simpleton, not experienced in worldly affairs. பரமார்த்தகுருவின்கதை, s. Story of Guru Noodle by Beschi. பரமாற்புதம், s. A divine miracle. பரமானந்தம், s. Spiritual joy, heavenly delight. 2. The Divine Being before his exertion of energy in the work of creation, பிரமம். பரமானந்தர், s. [hon.] Deity in enjoyment with ஆனந்தரூபசத்தி. பரமானம், s. [com. for பரமான்னம்.] பரமானுபவம், s. Experience in spiritual things, acquaintance or communications with the deity. பரமான்மா, s. The Deity as the soul of the universe, as பரமாத்துமா. பரமான்னம், s. Celestial food, rice boiled with milk and sugar for an oblation, பாற்சோறு. பரமேசன்--பரமேசுரன்--பரமேச்சுரன், s. A name of deity, commonly Siva, சிவன். 2. Vishnu, விஷ்ணு. 3. God, கடவுள். W. p. 54. PARAMESVARA. பரமேச்சுரி, s. Sakti or the consort of deity, commonly, parvati, பார்வதி. 2. Lukshmi, இலக்குமி. பரமேட்டி, s. The Supreme Being, பராபரவஸ்து. 2. Siva, சிவன். 3. Vishnu, விஷ்ணு. 4. Brahma, பிரமன். 5. Argha, அருகன். W. p. 54. PARAMESHTIN. பரமௌஷதம், s. An excellent medicine, மேலானமருந்து. 29)

picaṇṭam (p. 314) --பிசிண்டம், s. Belly or stomach,வயிறு. 2. The back of a beast, மிருகத்தின்முதுகு. W.p. 533. PICHANDA, PICHINDA. 35)

pṇiviṭai (p. 292) s. Service, employment of a servant, dependent, &c., குற்றேவல். 2. Work, business, occupation, office, work of an artist, வேலை. 3. Commission, errand, orders, command, கட்டளை; [ex பணி, v.] --Note. This word is often used in compliment, as என்னபணிவிடை, what commands, what service can I render? பணிவிடைக்காரன், s. [fem. பணிவி டைக்காரி, pl. பணிவிடைக்காரர்.] A servant, a house servant. 2. An artist, artisan, workman. பணிவிடைகேட்டல், v. noun. Doing one's commissions, or errand. 2. Waiting on one as a servant. 21)

papparam (p. 294) s. The Guzerat country, one of the fifty-six of Hindu Geography, ஓர் தேயம். 2. One of the eighteen languages, that of Guzerat. See பாடை. பப்பரர், s. [pl.] People of the பப்பரம் Country, பப்பரதேசத்தார். 104) *

picai (p. 314) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To rub, or mix with the thumb and fingers, to knead, to work or knead clay --as a potter; to squeeze, or mash in the hands, மாமுதலியபிசைய. 2. To rub the eyes; to rub a head of grain in the hand, கசக்க; [from Sa. Pisha.] (c.) கண்பிசைந்தொருசேயின்னுங்கலுழினுந்தனைக் கொடு ப்பன். If even another's child cries, rubbing his eyes, he will give to it. (பிரபுலி.) பிசைந்தமா, s. Kneaded flour, dough, paste. பிசைவு, v. noun. Kneading, mashing. or rubbing, with the fingers, விரலாற் பிசைகை. 60)

paṟkuṉi (p. 303) s. The month of March, com. பங்குனி. W. p. 596. P'HALGUNA. 2. (சது.) The twelfth lunar asterism, உத்திரநாள். பற்குனன், s. Arjuna. See பங்குனன், under பங்குனி. 59) *

pillngkuẕl (p. 317) --பில்லாங்குழல்-பிள் ளாங்குழல், s. [improp.] A flute, a pipe. See புல்லாங்குழல், புல்லாங்குழல். 121)

pṟppṉ (p. 303) s. A scorpion, தேள். 2. scorpio of the Zodiac, விருச்சிகவிராசி. (சது.) 3. See பற, v. 39)

pẕku (p. 302) கிறேன், பழகினேன், வேன், பழக, v. n. To practise, to become initiated, to be used to, to be habituated; to be trained--as the voice in singing or speaking; the hand in working; the feet in walking, பயில. 2. To become acquainted with men or things, to be familiar with, உறவுசெய் ய. 3. To become fitted, tempered, seasoned, as a utensil, tool, or garment, பதப்பட. 4. To become broken or trained, as a beast, a bird, &c.; to be domesticated, சாதுவாக. 5. To be suited to one--as a house, the climate, a servant, இணக்கமாக. 6. To be customary, common, familiar, ஊடாட. (c.) பாம்பொடுபழகேல். Play not with a snake. பழகாதபழக்கம். Bad, improper or indecent habits. பழகினமாடு. A trained ox inured to labor. பழகினமுகம், A well known face. பழகினவன், A familiar friend. 2. One accustomed to many things. பழகினகத்தி. A knife improved by use. பழகினசட்டி A seasoned, or used cooking pot. பழகப்பழகப்பாலும்புளிக்கும். Even milk may seem sour by constant use. [Pro.] பழகிக்கொள்ள, inf. To learn by use, to habituate one's self to, &c. 2. A village suited to one's constitution, a place where one is acquainted. 67)

pāṭṭm (p. 309) s. A shower of pain, அச்சல் மழை. (c.) 2. (பிங்க.) Cakes, pastry, பல காரம். Compare பிட்டம், [prov.] A turn or time in the play of கிட்டிப்புள்ளு. 5. A part of the கிட்டிப்புள்ளு. play. மழைபாட்டம்பாட்டமாய்வந்தது. It rained, in slight showers, successively. 2) *