pḷḷaiym (p. 303) s. A dish for meat, உண் கலம். 2. An offering made to demons or to inferior deities, ஓர்வகைப்பலி. (c.) பள்ளையம்படைக்க--பள்ளையம்போட, inf. To offer the பள்ளையம். 30)

pāṇṭu (p. 310) s. Whiteness, paleness, வெண் மை. 2. A kind of chronic jaundice, causing paleness and bloatedness of the body, ஓர்நோய். 3. A sovereign of ancient Delhi, the nominal father of the five Pandava princes, being a white man, பாண்டவர்தந் தை. W. p. 523. PAN'DU. பாண்டவர், s. [pl.] The five Pandava princes, famous in the B'harata, பாண்டு புத்திரர்; also பஞ்சபாண்டவர். பாண்டவர்முன்பிறந்தோன், appel. n. Karna as the elder brother of the Pandavas, by the same mother, கன் னன். (சது.) பாண்டுமைந்தர், s. [pl.] The Pandava princes, as reputed sons of பாண்டு. பாண்டுரோகம்--பாண்டுவியாதி, s. The பாண்டு jaundice. 10) *

puṉaskāram (p. 328) s. [prop. புரஸ்காரம்.] Adoration, worshipping, வணக்கம். W. p. 543. PURASKARA. (c.) 36)

pppāḷi (p. 294) --பப்பாளிமரம், s. [for.] The papaw tree, Carica papaya, L. 109)

pitṟṟu (p. 315) s. Foolish talk, chatter, babble, விடாதுபேசுகை. 2. Incoherent talk, as of a mad man, a demoniac, or one in delirium. மயக்கவார்த்தை. 3. Indistinct, constant talking of a multitude, பேசலாலெழுமொலி. 38)

piṇai (p. 315) s. Bail, security, guaranty, pledge, suretyship. See ஜாமீன். (c.) 2. Consent, agreement, உடன்பாடு. 3. Tie, ligature, bandage, கட்டு. 4. Flower-garland, பூமாலை. 5. Female of the elephant, horse, camel, ass, deer, pig, bosgrunniens, and dog, யானை முதலியவற்றின்பெண். 6. Deer, மான். 7. Desire, love, affection, ஆசை. (சது.) 8. As பிணையல். மாடுகள்பிணைவருகிறது. The oxen go round about the threshing floor. (R.) பிணைகழிக்க, inf. To transfer the bail to another, he becoming responsible. பிணைகாரன்--பிணைக்காரன்--பிணையாளன்-பிணையாளி, s. One who stands bail, a sponsor, a bondsman, a guarantee, உத்தர வாதி. பிணைகொடுக்க--பிணைவைக்க, inf. To give bail or security. பிணைக்கடுதாசி--பிணைச்சீட்டு--பிணைமுறி --பிணையுறுதி, s. A bail-bond, a bond of recognizance. பிணைசொல்ல, inf. To become bail for one by promise. பிணைநிற்க, inf. To stand security for one. பிணைநீக்க, inf. To set a surety free after the trial is over. 2. To release one from suretyship by taking bail of another. பிணைபட--பிணைபோக--பிணைப்பட-பிணையிருக்க, inf. To become bound as bail. துணைபோனாலும்பிணைபோகாதே. . . . Never oblige a person by becoming his bail although you oblige him as a fellow traveller. பிணைவாங்க, inf. To take bail or security. 25)

puṟm (p. 328) s. Side, part, face, surface, பக் கம். 2. Outside, exterior--oppos. to அகம். 3. Backside, behind, back ground, rear, பின்புறம். 4. Back of the person, முதுகு. 5. Place, இடம். 6. Side, party, interest, பட்சம். 7. Region, point of compass, quarter, tract or part of a country; district, &c., திசை. 8. That which is foreign, extraneous, அந்நியம். 9. Backbiting, aspersion, calumny, புறங்கூற்று. 1. A surrounding wall or fortification, சுற்றுமதில். 11. A form of the seventh case, the ablative of place, ஏழனுருபு. 12. Valor, bravery, வீரம். அதைப்புறத்திலேவை. Put that separately. புறத்திலேசொல்லப்படாது. This is not to be spoken abroad. உள்ளும்புறமும்ஒத்தவன். A sincere and upright man. (lit.) alike within and without. புறக்கடல், s. [in puran. geogra.] The extreme circumambient sea. புறக்கட்டு, s. Exterior apartments of an edifice. புறக்கட்டுக்கட்ட, inf. To tie one's hands behind his back. (R.) புறக்கண், s. Exterior of the eye-lids. புறக்கதவு, s. The back door, பின்கதவு. புறக்கந்து, s. [prov.] The ends of an axle of a cart. See கந்து. புறக்காதுபடல், v. noun. [prov.] Being turned forward as the lobe of the ear by bad treatment after perforation. புறக்காவல், s. Exterior guard. 2. External or physical protection, as distinguished from self-government. புறக்காழ்--புறங்காழ், s. Hard timber in the outer part of a tree while the middle is soft, as the palmyra, வெளிவ யிரம். See காழ். புறக்கூரை, s. Back part of the roof, பின்கூரை. புறக்கை, s. Outwardness, turning outside, வெளிப்புறம். 2. The right side in turning, &c., வலப்புறம். 3. As புறங்கை. புறக்கோடி, s. Back yard, புறக்கடை. புறக்கோட்டை, s. An outer work of a castle, barbacan. புறங்கடை, s. Out-side, outer gate, outer court, வெளிவாசல். (p.) புறங்காடு, s. A place of cremation, சுடு காடு. (சது.) புறங்காட்ட, inf. To turn the back, in contempt, or through incivility, வெறுப் புக்காட்ட. 2. To turn the back when routed or defeated. புறங்காண, inf. To defeat, put to flight, முறியஅடிக்க. (p.) புறங்கால், s. Upper part of the foot. See கால். புறங்கான், s. Forest tract of country, முல்லைநிலம். (p.) புறங்கூற, inf. [v. noun புறங்கூற்று.] To expose secrets, இராசியம்வெளிப்படுத்த. 2. To back-bite, asperse, slander. புறங்கை, s. Back of the hand or arm. See கை. பறங்கொடுக்க, inf. To turn the back, as புறங்காட்ட, 2. புறச்சமயம், s. The six systems of religion regarded as heterodox by the Saiva sect. See சமயம். புறச்சாட்சி, s. External evidence, &c., See சாட்சி. புறச்சுட்டு, s. [in gram.] The demonstrative prefixes அ, இ, and உ, when not a part of the word.--oppos. to அகச்சுட்டு. புறச்சுவர்தீற்ற, inf. To plaster the outside wall. 2. [fig.] To aid strangers. See உட்சுவர். புறச்சுற்று, s. Parts about a country. as சுற்றுப்புறம். புறச்சேரி--புறஞ்சேரி, s. An outside village. புறத்தவன், s. A name of Aiyanar, ஐய னார். (சது.) புறத்தான், s. A foreigner, a stranger, one from without, அந்நியன். புறத்தி, s. That which is out-side, external, foreign, extrinsic, புறம்பு. (usage.) புறத்திக்கிடம்பண்ண, inf. To expose a friend to reproach. புறத்திணை, s. [as புறப்பொருள்.] Public or state affairs, reference to foreign powers as distinguished from அகத்திணை, domestic or love affairs. It is divided into eight branches: 1. பகைநிரைகவர்தல். 2. பகைவர்கவர்ந்ததன்னிரைமீட்டல். 3. பகைமேற் செல்லல். 4. வரும்பகைமுன்னெதிரூன்றல். 5. தன்னரண்காத்தல். 6. பொருதல். 7. போர்வெ ல்லல், which see. For the respective garlands worn by the soldiers in these different exercises, see வாகை. புறத்திணை, 3. Three kinds of rhetorical rules to be followed in explaining and proving a doctrine; 1. ஒழுக்கப் புறத்திணை, from the customs and manners of great men; 2. நூற்புறத்திணை, from the Vedas or law-books; 3. கரிப்புறத்திணை, or சாட்சிப்புறத்திணை, from the writings and testimonies of the learned. புறத்திண்ணை--புறந்திண்ணை, s. The outer திண்ணை. புறத்தியம், s. As புறத்தி. புறத்தியான்--புறத்திமனிதன், s. Another, a stranger. புறத்துறுப்பு--புறத்தங்கம், s. Externals--as horses, property, influence, &c. புறத்தே--புறத்தியிலே, adv. Outwardly, without, abroad. புறநானூறு, s. A poem. புறநிலை, s. An outer state or condition. 2. A poem invoking blessings on one's family, See பிரபந்தம். புறநிலையகத்திணை, s. One of the அகப் பாட்டுறுப்பு, Which see. புறநிலைவாழ்த்து, s. Blessing, with an invocation. 2. See பிரபந்தம். புறநீங்கல், v. noun. Being at liberty, தன்னிட்டமாய்ப்போதல். 2. Being separated from others, விலக்கப்படல். புறநீங்கலாக. [as adv.] Exclusively. புறநீர்மை, s. A song sung according to some metre. ஓர்பண். (சது.) புறந்தர, inf. To protect, maintain, cherish, ஓம்ப. 2. As புறங்காட்ட. (p.) புறந்தாள், s. Upper part of the foot, புறங்கால். புறப்பகை, s. Avowed hatred. புறப்பக்கம், s. [in log.] An inference regarding secular matters. See பக்கம். புறப்பத்தியம், s. Diet, or regimen, observed after a course of medicine, as மறுபத்தியம்--oppos. to அகப்பத்தியம். புறப்பற்று, s. External attachments, or connexions--oppos. to அகப்பற்று. புறப்பொருள், s. External or state affairs, especially such as relate to war, being a division of the subjects embraced in பொருள். See புறத்திணை. புறமடை, s. An out-side channel for water. 2. Outer oblations, as flesh and spirits, presented to ferocious deities out-side the temple. See உண்மடை. புறமட்டை, s. Out-side or back-side of a cocoa or palmyra branch. புறமயிர், s. The hairs of the body, not of the head. புறமறிவு, s. Regard for the welfare of others, benevolence, sympathy, பிறர்க்கு நன்மைநினைக்கை. புறம்பணை--புறவணி, s. A forest-tract of country, முல்லைநிலம். 2. A hilly or mountainous tract, as away from population, குறிஞ்சிநிலம். (சது.) புறம்பு, s. Exterior, out-side, abroad, புறம். 2. Exclusion, separation, நீக்கம். 3. That which is apart, detached, distinct, exclusive, separate, by itself, தனியானது. 4. What is outer, or other, மற்றை. (c.) புறம்பாக்க, inf. To exclude, excommunicate. புறம்பாய்--புறம்பே, adv. Outwardly. புறம்புக்குப்போக, inf. To go out to stool. புறம்புபண்ண, inf. To Set apart, தனி ப்புறவைக்க. 2. As புறம்பாக்க. புறம்புபுறம்பாய், adv. Distinctly, separately. புறம்போக்கு, s. Part of a corn-field not cultivated; also புறம்போக்குத்தரிசு. புறவடி, s. Upper part of the foot, as புறங்கால்; [ex அடி.] புறவடை, s. A field given to other people to till. புறவயிரம், s. Hard timber in the external part of a tree, வெளிவயிரம். புறவளையம், s. A medical application for sore eyes. &c., applied about the eye, கண்ணோவுமுதலியவற்றுக்குமருந்துபூசுகை. புறவாயில், s. An out-side door. புறவிசிவுச்சன்னி--புறவீச்சு--புறவீச் சுச்சன்னி, s. External convulsions, ஓர் சன்னி. புறவிதழ், s. External petals of flowers. புறவீதி, s. Outer court of a temple, &c. புறவுரை, s. Preface, as outside of the main work; [ex உரை.] புறவெட்டு, s. The outside slab in sawing timber. 2. Hewing the side of palmyra timber, மேல்வெட்டு. 3. Opposition contradiction, எதிர்ப்பேச்சு. (Jaff.) புறவெட்டானபேச்சு. Verbal opposition, contradiction. புறவெளி, s. That which is external-oppos. to உள்வெளி. ஒதுப்புறம், s. A solitary place. See ஒதுக்குப்புறம். For வலப்புறம், விலாப்புறம், முற் புறம், பிற்புறம், &c., look in their places. 23)

piruku (p. 317) s. An ancient Rishi, Bhrigu --one of the nine Brahmadieas created by Brahma, ஒர்ரிஷி. W. p. 625 B'HRIGU. 2. (R.) A name of சுக்கிரன். பிருகுசுதன், s. The planet Venus, சுக் கிரன். 82) *

putlvṉ (p. 324) s. [plu. புதல்வர், fem. புத ல்வி.] A male child, பிள்ளை. (p.) 5)

pāraṇam (p. 311) --பாரணை, s. Eating, taking food, a dignified form of expression, உண் கை. 2. Eating or drinking at the close of a fast; sometimes also before. உபவாச மிருந்துண்கை. W. p. 528. PARAN'A. பாரணம்பண்ண, inf. To eat, said respectfully of a great or sacred person. 2. To take food after a fast. 81) *