pongku (p. 336) கிறது, பொங்கினது, ம், பொ ங்க, v. n. To boil up, bubble up by heat, கொதிக்க. 2. To foam and rage--as the sea, கொந்தளிக்க. 3. To ferment, to effervesce, நுரையெழ. 4. To rise as bread from leaven, மாப்புளிக்க. 5. To be inflamed and swell, as a sore, சினக்க. 6. To increase, expand, extend, மிக. 7. To grow intense, பெருக. 8. To abound, to flourish, to be fruitful, செழிக்க. 9. To rise, grow high, to become elevated, உயர. 1. To swell--as the heart in anger, sorrow, joy, &c., மனம் பொங்க. 11. To be flushed with hope, or desire, நினைத்துமகிழ. 12. To be elated, to be puffed up with pride, பெருமிதங்கொள்ள. 13. v. a. To boil rice, சோறாக்க. 14. To boil rice in cow's milk, as a religious rite at a temple, கோயிலில்பொங்க. பொங்குங்காலம் புளிபூக்கும், மங்குங்காலம்மாகாய்க் கும். In propitious seasons the tamarind abounds, in scarce times, the mango. பொங்கிக்கொடுக்க, inf. To cook for one--as a host for a lodger. பொங்கித்தெளித்தல், v. noun. Boiling rice in milk, and sprinkling a house with the liquid, because an owl has lighted on the roof. (Jaff.) பொங்கிவழிய, inf. To boil over, as rice, milk, &c. 2. To superabound or overflow as wealth. பொங்குசனி, s. [in astrol.] The second and most propitious of ஏழரையாண்டுச்சனி. See சனி. பொங்கல், v. noun. Boiling, bubbling; fermentation. 2. Raging as the sea. 3. The festival when the sun enters Capricorn about the 11th of January. See தைப்பொங்கல். (c.) 4. Abundance, excess, profusion, மிகுதி. 5. Rejoicing, exulting, மகிழ்தல்.--For மாட்டுப்பொங்கல், see in its place. பொங்கலாண்டி--பொங்கலாள்--பொங் கற்காரன், s. A cook, one who boils his own rice and lives by himself in a niggardly way. பொங்கலிட--பொங்கல்பொங்க, inf. To boil rice without straining out the water in which it has been boiled. 2. To boil rice for a religious purpose-also பொங்கல்போட. பொங்கல்வரிசை, s. The presents sent to a married woman from her parents, at the பொங்கல் feast. 2. presents sent to a superior at that time, as உலுப்பை. பொங்கல்வைக்க, inf. As பொங்கலிட. 2. [in cant.] To injure a person. 3. To kill one. பொங்கற்சம்பா, s. A kind of rice. See சம்பா. பொங்கற்சாதம், s. Rice boiled at the temple. 2. See சாதம். பொங்கற்பானை, s. A new pot bought to boil rice for the feast. 76)

ponti (p. 337) s. The body, சரீரம். (நளன்சரி.) 2. A wooden sword, மரவாள். (Colloq.) 8)

poṭukṉ (p. 336) s. A very little man, சிற் றாள். (Jaff.) 94)

poṟi (p. 337) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. [prov.] To snap, to spring as a trap, or gun-lock, பறிய. 2. To slip, to slide--as the foot, கறுக்க. 3. To be sloping or aslant, சரிய. 4. To be ready to fall on one, as an accusation, &c., விழ. 5. To fail, கலைய. பொறிவு, v. noun. [prov.] Snapping, sliding, &c. பொறிவிலேநிற்க, inf. [prov.] To be waiting impatiently. 78)

pollāmṇi (p. 337) s. An unperforated gem, as பொள்ளாமணி. 65)

poti (p. 336) s. A filled sack as a load for a beast, மாட்டின்மேற்பொதி. 2. Pack, bundle, a parcel tied in a cloth, மூட்டை. 3. Umbrella of palm-leaf, ஓலைக்குடை. 4. An elephant-forest, கரிக்காடு. 5. A public room, town-hall, அம்பலம். (சது.) 6. A flower-bud, மலர்அரும்பு. 7. The பொதியம் mountain. பொதியிலேவிளைந்தசந்தனம். The sandal wood which grew on the பொதியம் mount. பொதியவிழ்ந்தசெந்தாமரைமலரில்; Like the bud of the red lotus just opening. (p.) பொதிக்காரர், s. [pl.] Persons attending pack-oxen. பொதிமாடு--பொதியெருது, s. A packbullock. 105)

potu (p. 336) s. That which is shared by many, சாதாரணம். 2. The genus in distinction from the species, பொதுவினம். 3. A public assembly, சபை. 4. What is public, general, ordinary, usual, வழக்கம். (c.) எல்லாநோய்க்கும்பொதுமருந்து. A physic for all diseases, a panacea. பொதுக்கட்டுதல், v. noun. Sequestrating, taking from both parties. 2. Depositing by mutual consent, as in Panchayat. பொதுக்கட்டியிருக்கிறது. It is deposited until an award is issued. பொதுக்காரியம், s. A common or public affair. பொதுக்குணம்--பொதுத்தன்மை, s. An attribute common to the simile and to that to which it is compared--as redness, to coral and to the lips. பொதுச்சீர், s. Poetical feet containing four syllables. See சீர். பொதுச்சூத்திரம்--பொதுவிதி, s. A general rule. பொதுச்சொல், s. A general term. 2. [in gram.] A word common to both திணை, or to two or more genders. பொதுஸ்திரி--பொதுப்பெண்--பொது மகள்--பொதுமடந்தை, s. A whore, a harlot, prostitute, (lit.) a common woman, வேசை. பொதுத்திணை, s. [in gram.] That which is common to both திணை. பொதுநன்மை, s. Common or public good. பொதுநிலம், s. Common land. பொதுநிறம், s. An indefinite color between red and black; spoken of persons. பொதுப்பட, inf. [as adv.] Generally commonly. பொதுப்படப்பேசினான். He spoke without particularizing any one. பொதுப்பெயர், s. [in gram.] Nouns common to both திணை, and two or more பால்--opposed to சிறப்புப்பெயர். பொதுப்பேச்சு, s. General speech, language not definite, not minute. 2. Ambiguous talk. பொதுமனிதன்--பொதுவன், s. A mediator, மத்தியஸ்தன். பொதுமுதல், s. Common stock in trade. பொதுவசனம், s. A word, phrase, or sentence of more than one meaning, பல பொருள்ஒருசொல். 2. As பொதுப்பேச்சு. பொதுவனுமானம், s. One of the four modes of arriving at a conclusion. See அனுமானம். பொதுவிலேவிட, inf. To let a thing be common. பொதுவிலெடுத்துச்செலவழிக்க, inf. To expend out of the common stock. பொதுவில், s. A public hall, as பொ தியில், அம்பலம். 114)

poccu (p. 336) s. [a corrupt. of புச்சம்.] Anus. (Beschi.) 2. [immodeste.] Crines muliebris pudendi. (R.) 3. (Tel. ொச்சு.) A quantity of hair, &c. See புஞ்சம். 87)

pocukku (p. 336) கிறேன், பொசுக்கினேன், வேன், பொசுக்க, v. a. To singe, to toast, to scorch, to bake slightly, தீய்க்க. 2. [fig.] To scorch, as the sun a child, &c., வெதுப்ப. 3. To burn hair, paper and other combustibles, பொசுங்கச்செய்ய. 4. [in burlesque.] To break wind. (c.) 79)

poruttu (p. 337) கிறேன், பொருத்தினேன், வேன், பொருத்த, v. a. To cause to agree, fit, adapt, prepare, or adjust, பொருந்தச்செய்ய. 2. To induce consent, உடன்படுத்த. 3. To reconcile persons, ஒப்புரவாக்க. 4. To engage a person for labor, &c., கூலிக்குப்பொருத்த. 5. To draw or bring over to a party or to an opinion, அமையச்செய்ய. 6. To construct a sentence, discourse, or essay so as to agree with another, வாக்கியத்தோடுபொருத்த. 7. To join together, to knit, unite, பிணைக்க. 8. [in comb.] To kindle a light, கொளுத்த. பொருத்து, v. noun. A joining, a junction, a confluence, இணக்குகை. 2. Joint of the body, மூட்டு. 3. [in carpent.] A joint, இசைப்பு. 4. Joint of a tree, &c., மரக்கண். 5. Suture, சந்து. 6. Agreement, engagement, ஒப்பந்தம். பொருத்துவிட, inf. To be dislocated, disjoined. 2. To come apart. பொருத்துவேலை, s. Joinery. 38)