māṉacāram (p. 352) s. A treatise on architecture. See சிற்பநூல். 7) *

mrumāṉ (p. 344) s. A son, மகன். 2. A sonin-law, மருமகன். 3. A male descendant, வழித்தோன்றல். (சது.) இராமன்சூரியனுக்குமருமான். Rama was a descendant of Surya [the sun]. 76)

mntāri (p. 343) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To be overcast, be cloudy, மப்பாயிருக்க. [limited.] 35)

mcir (p. 339) s. Young grass, அறுகு. 2. [vul.] Young hair; pubertas, மயிர். 6)

mālai (p. 351) s. A garland, or wreath of flowers, or gold; a string of beads. (c.) 2. A poem of several parts, ஓர்பிரபந்தம். 3. A line, a row, ஒழுங்கு. W. p. 659. MALA. 4. Natural quality, இயல்பு. 5. (c.) Evening, அந்திப்பொழுது. 6. One of the six divisions of the day, from sunset till ten o'clock. See பொழுது. 7. A kind of disease affecting the neck, as கண்டமாலை. 8. A palace, அரண்மனை. (See மால்.) 9. A woman, பெண். 1. [in combin.] Continuity, as உரூபமாலை, declension of nouns; கிரியாமாலை, conjugation of verbs. அவள்மாலைமாலையாய்க்கண்ணீர்விட்டழுதாள். She shed tears in streams. காலைமாலை. Morning and evening. மாலைமுழுக்காகாது. Bathing [with oil] in the evening is not healthy. மாலைகட்ட, inf. [appel. n. மாலைகட்டி.] To make a garland of flowers and leaves. மாலைகோக்க, inf. To string a garland. மாலைக்கண்--மாலைக்காமாலை, s. Nightblindness, nyctalopia. மாலைக்கண்ணன், s. A pur-blind person, nyctalops. மாலைசாத்த, inf. To adorn an idol, &c. with garlands. மாலைசுழற்றியெறிய, inf. To cast a garland at random to ascertain the successor to a deceased king by its falling on the person; or sometimes, the destined husband for a king's daughter. In choosing a king, an elephant sometimes throws the garland. மாலைசூட, inf. To adorn with a garland. மாலைநுழைஞ்சான், appel. n. A dark bird with white breast which nestles in the sand at dusk, ஓர்குருவி. மாலைநேரம், s. The evening time. மாலைபோட, inf. To put a garland on one's neck. 2. [fig.] To choose a husband. மாலைப்பண், s. A kind of tune, an evening song, அந்தியிற்பாடும்பண். மாலைப்பதநீர், s. [com. மாலைப்பதனி.] Palmyra sap taken in the evening. மாலைமசங்குகிறநேரம், s. The dusk of evening. மாலைமாற்று, v. noun. Exchange of garlands. 2. A peculiar species of verse, ஓர்சித்திரகவி. மாலையணி, s. Ornaments of wreaths, garlands and flowers. 2. A rhetorical figure, ஓரலங்காரம். மாலையாங்காலம், s. [prop. மாலைக்காலம்.] Evening, மாலைநேரம். (usage.) மாலையீடு, v. noun. [inf. மாலையிட.] Casting of a flower garland by a lady, on the person of her choice, மாலையிடுகை. 2. A monument of one burnt with her deceased husband. (Southern usage.) அவளுக்குமாலையிட்டவன். Her husband. மாலைவெள்ளி, s. Venus as the evening star--oppos. to காலைவெள்ளி. 50)

mṟttiyr (p. 346) s. [pl.] Females of desert tracts, பாலைநிலப்பெண்கள். (சது.) 57)

matūkam (p. 342) s. A bee, வண்டு. 2. The இருப்பை tree. (சது.) See மதுகம்.

mngkai (p. 338) s. A woman, பெண். 2. A girl from twelve to thirteen years of age inclusive. See பருவம். (சது.) மங்கைதீர்க்கம், s. One of the ten points in மணப்பொருத்தம். மங்கைபங்கன்--மங்கைபங்காளன்--மங் கைபாகன், s. [also அர்த்தநாரீசுரன்.] Siva as half-female. மங்கையர்க்கரசியார், s. [hon.] A queen of the Pandyan dynasty, one of the sixty-three devotees of Siva, கூன்பாண்டி யன்மனைவி. 110) *

mṟvi (p. 346) s. Intoxicating liquor, கள். 2. Defect, குறைவு. 3. Forgetfulness, மறதி; [ex மறம்.] (சது.) 63) *

mṉṉu (p. 347) --மன், கிறேன், மன்னினேன், மன் னுவேன், மன்ன, v. n. To be fixed, lasting; to remain, to be settled, நிலைபெற. 2. [also பன்னு.] To be close or thick, பொருந்த. (p.) 3. [prov.] To gather up the skirts of a garment, திரைக்க. மன்னார், appel. n. [pl.] Enemies, foes, பகைவர். (சது.) மன்னுமான், s. The Deity, the lasting one, கடவுள். (p.) மன்னுயிர், s. Human life, the soul as surviving death, ஆத்துமா. Thus Beschi. உயர்வீட்டை மன்னுயிரெலா முறவருத்த முறிமாய்ந் தோய். (தேம்பாவணி.) 2. Animal life; the soul as transmigrating, சீவன். Thus in the Cural, தன்னுயிர்தானறப்பெற்றானையேனைய-மன் னுயிரெல்லாந்தொழும். (குறள்.) மன்னுலகம்--மன்னுலகு, s. The abode of the gods, Swerga; (lit.) the enduring world, மோட்சலோகம். (சது.) மன்னல்--மன்னுதல், v. noun. Being steady. 2. Persevering. 26)