māḷayam (p. 351) s. [com. for மாலயம், which see.] A ceremony for one deceased. 68) *

mtvu (p. 342) s. [vul. for மதகு.] A sluice, a drain. 3)

mattiyam (p. 343) s. The centre, the middle, நடு. 2. [in astron.] Mean. W. p. 639. MADHYA. 3. The waist, இடை. (சது.) மத்தியகாலம், s. [in astron.] Middle of an eclipse, expressed in Nalikai, &c. மத்தியஸ்தம், s. Mediation, arbitration, adjudication. (c.) மத்தியஸ்தலம், s. Neutral ground. 2. [limited.] Place of departed souls. மத்தியஸ்தன், s. [fem. மத்தியஸ்தி.] A mediator, an umpire, an arbitrator, நடு நிற்பவன். W. p. 64. MADHYASTA. மத்தியதேசம், s. That part of India, which is bounded by Kurukshetra on the north, Allahabad on the south, the Hymalaya mountains on the east, and the Vindhia mountains on the west-comprising the modern provinces of Allahabad, Agra, Delhi, Oude, &c. (lit.) the middle country. (Wils.) மத்தியமோட்சம், s. [in astron.] Mean end of an eclipse, கிராணம்விடுகை. மத்தியரேகை, s. The equator, or the meridian. (Modern.) மத்தியலோகம், s. [sometimes மத்தியம or மத்திமலோகம்.] The earth, as central in the Hindu system, பூலோகம். மத்தியவிருத்தம், s. The navel, உந்தி. (சது.) 17) *

miḷir (p. 355) கிறேன், ந்தேன், வேன், மிளிர, v. n. To be great, பெருமைப்பட. 2. To shine, ஒளிசெய்ய. (p.) மீ, s. A syllabic letter compounded of ம் and ஈ. 11)

mṭngkl (p. 339) s. A lion, சிங்கம். 2. Thunder-bolt, இடி. 3. Deluge of fire, ஊழி த்தீ. 4. Termination of a Yuga, யுகமுடிவு. 5. Disease, நோய். 6. Yama, god of death, subduer of all things, இயமன். (சது.) 6. See மடங்கு, v. மடங்கற்கொடியோன், s. Bhima, second of the five Panduvas, as bearing a lionbanner, வீமன். 69)

mẕai (p. 346) s. Rain. See மாரி. 2. Cloud, மேகம். 3. Water, நீர். 4. Coolness, குளிர்ச்சி. 5. [fig.] Abundance, plenty, மிகுதி. அந்திமழைஅழுதாலும்விடாது. An evening rain will not cease, though you shed tears. மழைமாரிஉண்டா. Has there been any rain? மழைபிடிக்கும். There will be much rain. மழைவரும்--மழைவந்துவிடும். It will rain. மழைஅடிக்கிறது. It rains very violently. மழையடைத்துக்கொண்டது. It rains incessantly. மழை வெளிவாங்கிப்போயிற்று--மழைவாங்கிப்பொ யிற்று. The sky is cleared. மழைசாடையாய்ப்போய்விட்டது. It proved a slight rain. மழைவிட்டோய்ந்தது. It ceased raining; also-spoken of the cessation of disputes. மழைக்கண்மங்கையர். Cool, refreshing-eyed females. (p.) மழைக்கண்ணி, s. [prov.] A kind of bird, ஓர்பறவை. மழைகாலம், s. [also மாரிகாலம்.] The rainy season, monsoon. மழைக்கால், s. A water-spout. மழைக்காலிருட்டு, s. Darkness of a rainy night. மழைக்கிளி, s. A kind of grasshopper, ஓர்விட்டில். மழைக்குணம்--மழைக்கோலம்--மழைச் சாடை--மழைத்தோற்றம், s. A rainy aspect. மழைக்கோளாறு, s. Cloudiness, &c. See கோளாறு. மழைக்கோள், s. Venus as the planet which brings rain, சுக்கிரன். (p.) மழைசொரிய--மழைபொழிய, inf. To rain in torrents, to pour down violently. மழைதுமிக்க--மழைதூற, inf. To drizzle, to rain softly. மழைத்தாரை, s. Rain in torrents, as a stream. மழைத்துமி, s. Drizzling, small or fine drops of rain. மழைத்துளி, s. Rain-drops. மழைத்தூறல்--மழைத்தூற்றல்--மழைத் தூவல், s. Drizzling rain. மழைத்தோற்றம், s. Rainy appearances, lowering of clouds. மழைபெய்ய, inf. To rain. மழைபெலக்க, inf. To rain violently. மழைப்பாட்டம், s. A shower of rain. மழைப்புகார், s. [prov.] Cloudiness, threatening rain, மழைத்தோற்றம். மழைமரக்கால், s. [in astrol.] The measure or quantity of rain for the year, determined by the ruling planet, மாரியின் அளவு. மழைமுகங்காணுதல், v. noun. Being favored by rain, as vegetation. மழையடை, s. [com. அடைமழை.] Continual rain. (R.) மழையிலடிபட, inf. To be exposed to rain. மழைவண்ணன், s. Krishna, விட்டுணு. 48)

mṟl (p. 346) s. Yama, இயமன். 2. Delusion, illusion, மயக்கம். 3. A kind of dance, ஓர் கூத்து. 4. Hatred, பகை. 5. Dissension, பிணக்கு. 6. Height, elevation, உயரம். 7. Fault, குற்றம். 8. Death, மரணம். 9. Forgetfulness, மறதி. 1. Quarrel, fight, சச்ச ரவு, போர். 11. Poverty, தரித்திரம். 61)

mraikkāyr (p. 345) --மரைக்கார், s. A class of Mohammedans, called Chonaker, as coming from Ionia; or Yavanas from யவ னம், a country; and Lubbîs. They use the Tamil language. 7) *

macūcikam (p. 339) --மசூரி--மசூரிகம், s. [com. வசூரி.] Small-pox. W. p. 647. MASOORIKA. 2. [prov.] A tomb, துருக்கர்கல்லறை. 10)

miṭṭāyi (p. 353) s. Sweet-meats, confectionery, பலகாரம். [Hind. usage.] W. p. 662. MISHT'A. (c.) மிட்டாயிக்கடை, s. A bazaar for confectionery. மிட்டாயிக்காரன், s. A confectioner. 33)