matti (p. 343) s. Midst, midway, intermediate space or time, நடு; [ex மத்தியம்.] (c.) நான்பேசும்போதுமத்தியிலேவந்தான். He came in the midst of my speech. மத்தியாலவத்தை, s. A middle state between சாக்கிரம் and மேலாலவத்தை. 8)

mṟttiyr (p. 346) s. [pl.] Females of desert tracts, பாலைநிலப்பெண்கள். (சது.) 57)

māẕ (p. 351) கிறேன், மாழ்ந்தேன், வேன், மாழ, v. n. To be lazy, சோம்ப. 2. To be bewildered, மயங்க. (சது.) 64)

māntam (p. 349) s. A disease in children. W. p. 657. MANDYA. (c.) அஷ்டமாந்தம். Eight kinds of மாந்தம். 1. செரியாமாந்தம், indigestion; 2. போர்மாந் தம், visceral obstructions; 3. மலடிமாந்தம், loathing of milk with fever; 4. பெருமாந் தம், flux and cold; 5. வாதமாந்தம், flatulency; 6. சுழிமாந்தம், colic, with rolling of the eyes; 7. வலிமாந்தம், convulsions; 8. கணமாந்தம், fever and disordered bowels. மாந்தசன்னி, s. Convulsions of infants from indigestion. மாந்தசுரம்--மாந்தக்கொதி, s. Fever from indigestion, chiefly in children. மாந்தப்புல், s. A grass. See புல். 53) *

mñcmpul (p. 339) --மஞ்சனப்புல், s. A grass, Andropogan. (R.) 43) *

mācktāckm (p. 348) s. Insinuation, act of worming one's self into favor, or ingratiating one's self by cunning. (Colloq.) அவள் எப்படியோ அவனை மாசகதாசகம்பண்ணித் தன் கையிற்போட்டுக்கொண்டாள். She won and took him by artifice. 21)

mṟai (p. 346) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. n. To be hidden, shrouded, ஒளிக்க. 2. To disappear, become invisible; to vanish, to recede, as a shore from one sailing, தோன்றா தொழிய. (c.) மறைபொருள், s. Hidden or secret meaning. 2. A mystery. அவன்மறைந்துகொண்டான். He lurked in some place. தலைமறையமறவனைநம்பாதே. Trust not a double dealing Marava man. மறைவு, v. noun. Vanishing, evanescence, தோன்றாமை. 2. Secrecy, a covert, இரகசியம். 3. [in astron.] Occultation, கிரகணம். 4. A shelter, a screen, மறைக்கும் படல். மறைவிடம், s. A hiding or lurking place. மறைவுகட்ட, inf. To fence a place by screens. 82)

māṟukm (p. 351) s. A cloth, சீலை. (சது.) 77) *

mantam (p. 343) s. Slowness, tardiness, தாம தம். 2. Dulness, stupidity, கூர்மையின்மை. 3. A disease, indigestion, dyspepsia, அசீர ணம். 4. Meanness, smallness, worthlessness, அற்பம். 5. [in music.] Lowness of tone, மந்தவிசை. 6. [in astron.] Anomaly. 7. The first equated heliocentric longitude. 8. Drunkenness, வெறி. W. p. 642. MANDA. 9. (சது.) A churning stick, மத்து. (Sa. Mant'ha.) அவனுக்குமந்தங்கொடுக்கும். That will give him indigestion. மந்தம்அடிபட்டுப்போயிற்று. Indigestion is removed. மந்தகதி, s. A slow pace, தாமதநடை. மந்தகாசம், s. A species of consumption. 2. [S't. மந்தஹாசம்.] A smile. See மந்தாசம். மந்தகுணம், s. Dulness, apathy, stupidity. மந்தகேந்திரம், s. [in astron.] Argument of anomaly. மந்தச்சா, s. [in astron.] Equation to the centre. 2. Table of மந்தச்சா. மந்தபரிதி, s. Epicycle used for computing the first inequality of a planet. மந்தபலம், s. [in astron.] The anomalistic equation of a planet. மந்தப்படுதல், v. noun. Being torpid --as the bowels. 2. Being slow, dull, inactive, lagging. மந்தமா, s. An elephant--as a slowgoer, யானை; [ex மா.] (சது.) மந்தமாருதம், s. The south wind--as gentle, தென்றல். மந்தவாரம், s. Saturday, சனிக்கிழமை; [ex மந்தன்.] மந்தவிசை--மந்தவோசை, s. The lowest pitch in music; [ex இசை, ஓசை.] மந்தன், s. A dull person. 2. The planet Saturn, as slow, சனி. (சது.) மந்தாசம்--மந்தாசியம், s. A smile, a gentel laugh, புன்சிரிப்பு; [ex ஆசம், ஆசியம்.] மந்தார்த்தம்--மந்தவரை, s. The first equated heliocentric longitude of a planet; [ex அர்த்தம்.] மந்தோச்சம், s. [in astron.] Apsis of a planet's orbit; [ex உச்சம்.] 27) *

mallai (p. 346) s. A mendicant's begging vessel; also an eating vessel, இரப்போர்கலம்; [ex மல்லம்.] 2. A circle, வட்டம். மல்லைகழுவி, appel. n. A lower servant; (lit.) one who washes plates. (c.) 34)