miku (p. 353) கிறேன், ந்தேன், [poet. மிக்கேன்.] வேன், மிக, v. n. To exceed, to surpass, to become superior, அதிகரிக்க. 2. To remain, to be left, be to spare, be superfluous, (c.) மிக, inf. [also மிகவும், as adv. or adj. in the superlative.] Very much, abundantly, பெருக. மிகப்படல், v. noun. Increasing, abounding, அதிகரித்தல். மிகப்படச்சொல்லுகிறது. Saying too much. மிகல். Becoming plentiful, increasing, மிகுதல். 2. Becoming great. மிகன்மக்கள். The great. (நீதிநெறி.) மிகவல்லோர், s. [pl.] Very powerful persons, அதிவீரர். 2. Those that are well skilled in any art, அறிவிலுயர்ந்தோர். மிகவும். Very much, abundantly. மிகவுஞ்சந்தோஷப்பட்டான். He greatly rejoiced. மிகவும்வருத்தமாயிருக்கிறது. It is very hard. மிகவும்பயந்துபோனேன். I was very much afraid. மிகவுந்தொங்கிஷப்படுகிறான். He is suffering greatly. மிகு, [Aorist as an adj.] Great. மிகுகொடையாளன், s. Karna, as very liberal, கர்ன்னன். (சது.) மிகுதம்--மிகுதி, v. noun. Much, abundance, profusion, redundance, அதிகம். 2. Excess, overplus, மீதி. 3. A crowd, திரட்சி. 3. Fulness, satiety, பூரிப்பு. 5. Increase, பொலிவு. மிகுதியான, [as an adj.] Abundant. மிகுதியானது. That which is abundant. மிகுதியானபேர். The majority. மிகுதியும். Greatly, exceedingly. மிகுதியுஞ்சுருக்கிப்போட்டான்..... He has greatly abridged, or curtailed. மிகுந்த, [rel. part. as adj.] Much, great, &c. மிகுந்தவாசனை. A strong, fragrant smell. மிகுந்தகிரயம். An exorbitant price. மிகுந்தவயசு. Very old age. மிகுந்திருத்தல், v. noun. Being too much,. or in excess. 2. Being left, as மீந்திருத்தல். மிகை, v. noun. Abundance, superfluity, மிகுதி. 2. Sorrow, affliction, துன்பம். 3. Destruction, கேடு. 4. Trouble, வருத்தம். (சது.) 5. Fault, defect, error, குற்றம். மானேறு, s. The male of a deer--as கலைமான். 2. The twelfth lunar mansion, உத்திரநாள்; [ex ஏறு.] மான்களங்கம், s. Spots on the moon, considered as disease from a curse, and supposed to resemble those of the deer. மான்கீரை, s. A plant. See கீரை. மான்செவி, s. A plant, hart's-ear. See எருமைநாக்கி. மான்செவிக்கள்ளி, s. A milky shrub. See கள்ளி. மி மிகைபட, inf. To be blamed. மிகைபடச்சொல்லேல். Don't speak injuriously. (Avv.) மிகைபடக்கூறல், v. noun. Redundancy as a fault in composition. See நூற்குற் றம், under குற்றம். மிகைபோட--மிகைசொல்ல, inf. To charge one falsely. (R.) மிக்க, [rel. part. as adj.] Overmuch, superior, &c. (p.) தந்தைசொல்மிக்கமந்திரமில்லை. No precept is better than that of a father. (Avv.) மிக்கசெயல், s. Extraordinary power; magnanimity. See ஊராண்மை. மிக்கு, v. noun. Greatness, superiority, பெருமை. (p.) மிக்குடைய. Possessing greatness. (நீதி நெறி.) மிக்கது, appel. n. what is abundant, excessive. மிக்கவன்--மிக்கான், s. A great or excellent person, உயர்ந்தோன். மிக்கவை, s. [pl.] Remains of food after a meal, மீந்தவை. 2. (சது.) Unjust proceedings, நியாயமற்றவை. 3. Increase. fulness, abundance, மிகுந்திருப்பவை. 4. Food, ஊண். 5. Boiled rice, சோறு. மிக்கிளமை, s. Juvenility, மிகுந்தஇ ளமை. மிக்கோர், s. [pl.] Men of knowledge, superior men, அறிஞர். (சது.) 3)

mṟu (p. 346) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To refuse, deny, disown, இல்லையென. 2. To object, check, contradict, தடுக்க. 3. To confute, to refute the opinion or argument of another, ஆட்சேபித்துத்தள்ள. 4. To double, to repeat a request, a word, &c., as இரட் டிக்க. 5. [prov.] To plough a second time, மாறியுழ. 6. (நிக.) To be ashamed, வெட்க. 7. To put away or renounce, நீக்க. என்புத்தியைமறுக்கவேண்டாம். Reject not my counsel. (Beschi.) மறுத்துப்போகுதல், v. noun. [in comb. com. மறத்துப்போகுதல்.] Ceasing to give, as a cow to give milk, or a tree, fruit. மறுத்தல்--மறுப்பு, v. noun. Refusal, denial. 2. Objection, opposition. 3. Refutation. 4. Denying through shame. 5. [prov.] Ploughing again, மறுவுழவு. மறுப்பறுத்தல். Giving after refusal. (p.) 71)

mālu (p. 351) --மால், கிறேன், மாலினேன், வேன், மால, v. n. [prov.] To be confused, மயங்க. v. a. [Rottler.] To form mouldings on a pillar or wall, மாலிழுக்க; [ex மால்.] 45) *

mācikam (p. 348) --மாசியம், s. A monthly ceremony through a year for one deceased; the first at the end of thirty days, மாச சிரார்த்தம். W. p. 66. MASIKA. 28) *

mttikai (p. 343) s. A horse-whip, குதிரைச் சம்மட்டி. 2. A lamp-stand, விளக்குத்தண்டு. (சது.) 3. A flower-garland, பூமாலை. (நிக.) 9)

māyavaḷ (p. 350) s. An evil being, இடாகினி. 2. A maid-servant of Kali, காளியேவல்செய் மகள். 3. Goddess in general, தெய்வப்பெண். (சது.) 15) *

mīntirukk (p. 355) inf. [contrac. of மிகுந்திரு க்க.] To be superfluous, to remain or be left, மிஞ்சியிருக்க. நான்மாத்திரமீந்திருக்கிறேன். I only am left. தின்றுமீந்ததைநாய்க்குப்போடு. Throw to the dog what is left after eating. 46) *

matangki (p. 341) s. A young woman of sixteen, பதினாறுவயதுப்பெண். 2. The goddess Kali or Parvati, காளி, பார்வதி. 3. A songstress, பாடுவாள். (சது.) 56)

mṉṉvṉ (p. 347) s. A king, an emperor, அரசன். 2. The twenty-sixth lunar asterism, உத்திரட்டாதி. 3. A universal master, எப்பொருட்குமிறைவன்; [ex மன்.] (p.) 20)

mattimam (p. 343) s. [improp. மத்திபம்.] Mediocrity, what is middling or ordinary, நடு. (See மத்தியமம்.) 2. The tenor in music, மத்திமநாதம். 3. The waist, இடை. 4. One of the three movements in singing, as to quickness, mediocre. See காலம். 5. [in astron.] Mean, as மத்தியமம். எனக்குக்கண்மத்திபமாயிருக்கிறது. My sight is indifferent, neither good nor bad. மத்திமகண்டம், s. The central portion of the known continent. See கண்டம். மத்திமதானம், s. An ordinary gift. See இடைப்படுதானம். மத்திமதீபம், s. A figure in rhetoric, ஓரலங்காரம். மத்திமபட்சம், s. A middling rate, kind or class, நடுத்தரம். மத்திமபரிசம், s. [in astron.] Mean-time of the beginning of an eclipse. மத்திமபாதிச்சா, s. [in astron.] Tabular correction of the parallax of the orbit from the first of Cancer, to six signs; also called கர்க்கிச்சா. மத்திமபுடம், s. Mean longitude of a planet. மத்திமபுத்தி, s. [in astron.] Mean daily motion of a planet. மத்திமபூமி, s. [also சீதளோஷ்ணபூமி.] Temperate zone. [adopted.] மத்திமன், s. An ordinary man not distinguished, சாமானியன். 2. One in the middle, நடுஉள்ளவன். 12) *