mattakam (p. 343) --மஸ்தகம், s. The head; the top of any thing, தலை. W. p. 648. MASTAKA. 2. The forehead, நெற்றி. 3. Bad ground, பொல்லாநிலம். (சது.) 4. The forehead of an elephant, யானைமத்தகம்.--Note. The fourth meaning is given in சது. and then rejected; but it seems to be authorized. 3) *

māṭu (p. 349) s. [gen. மாட்டின்.] A cow or bull, the genus bos, மாட்டின்பொது. 2. A place, இடம். 3. Side, பக்கம். 4. A particle of declension for the ablative of place, ஓரு ருபிடைச்சொல். (p.) கறக்கிறமாடு. A milch-cow. அரசன்மாட்டு. With, or from, the king. என்வீட்டுமாடேவா. Come to my houseside. (p.) தலைமாடு. Head of a bed. கால்மாடு. Foot of a bed. மாடுசாய்த்தல்--மாடுபெயர்த்தல்--மா டொதுக்குதல், v. noun. Driving cattle. மாடுமேய்க்க, inf. [appel. n. மாடுமேய்க் கிறவன்.] To feed oxen, &c. மாட்டறைதல், v. noun. [prov.] Endorsing on the back of a note, &c. மாட்டடி, s. The step, or footstep, of a cow or bull. 2. A severe blow, as though beating an ox. மாட்டாங்கோல், s. Rod of a ploughman, or drover. மாட்டிறக்கம், s. A bullock-ford across a river, ஆற்றிறக்கம். மாட்டிறைச்சி, s. Beef. மாட்டிறைச்சிதின்பதில்லையன்றுமின்றும்வேதியர், மாட்டிறைச்சியல்லவோமரக்கறிகட்கொத்தது. The brahmans eat no beef, but is not beef [in assaf&oe;tida] with their vegetable curry? மாட்டுக்கட்டை, s. A stake for tying cattle. மாட்டுக்காரப்பயல், [vul. மாட்டாங் காரப்பயல்.] s. A neat-herd; also used in contempt. மாட்டுக்காரன், s. The owner of a cow, or bullock. மாட்டுக்கிடை--மாட்டுத்தொழு, s. A cow-stall. மாட்டுக்கொட்டில், s. A cow-house. மாட்டுத்தனம், s. Clownishness, brutishness. மாட்டுப்புத்தி, s. Dullheadedness, brutishness. மாட்டுப்பொங்கல், s. A cattle-feast. See பொங்கல். மாட்டுமுலைக்காளான், s. [prov.] A kind of fungus resembling the teat of an udder. 4) *

mtmtkkttāẕi (p. 341) s. A large earthen jar wherein very old persons in ancient times, were placed and interred. 57)

mngku (p. 338) கிறது, மங்கினது, ம், மங்க, v. n. To grow dim--as a luminous body, ஒளி மழுங்க. 2. To fade, grow pale--as colors; be deprived of lustre, நிறங்குன்ற. 3. To grow dim or dull--as the sight, the appearance of the eyes, a mirror, glass or other transparency; to become obscured, dingy, cloudy, dusky--as twilight, பார்வை குன்ற. 4. To be obscured, as splendor, glory, fame; to fade, as beauty; to decline as prosperity; to be reduced in circumstances, power, or authority, தோற் றங்குறைய. 5. To be overpowered, as light by superior splendor; to be eclipsed, மறைய. 6. To be deprived of freshness--as the countenance, to grow wan or sallow, வாட. 7. To become dull, as the understanding, கெட. 8. To decline, as a religion, சாய. (c.) விளக்குமங்கியெரிகிறது..... The lamp burns dimly. மங்காதவாழ்வு. Unfading prosperity, benedice. மங்காப்புகழ். Lasting fame. மங்கினநிறம். A faded color. 2. As மங்கனிறம். மங்கினவிளக்கு. A dim lamp. மங்கினவேளை. Evening twilight. மங்குங்காலம், s. Time of dearth, or adversity. See பொங்கு. மங்குசனி, s. One of the evil influences of Saturn, that of declining prosperity. See ஏழரையாண்டுச்சனி in சனி. மங்காமை, v. noun. neg. Unfadingness, as of colors, &c. மங்காமைகாத்தான், appel. n. A kind of rice quickly growing and yielding abundantly; (lit.) he who has preserved from destruction, ஓர்வகைநெல். மங்கல், v. noun. Decaying, fading, கெ டுதல். 2. Dimness, obscurity, gloominess; growing dim, மழுங்கல். (சது.) மங்கல்விளக்கு. A dim or obscure lamp. மங்கனிறம். A dim or dingy color. 107)

msṉt (p. 339) s. [Arab.] Throne, musnud, சிங்காதனம். 34)

mṉ (p. 347) s. [Beng.] A maund of 82 2/7 pounds, Avoirdupois. 10)

miẕṟṟu (p. 355) கிறேன், மிழற்றினேன், வேன், மி ழற்ற, v. a. To speak softly, to prattle as a child, மென்மையாய்ச்சொல்ல; [from Sa. Mlaksha, to speak incorrectly.] (p.) மிழற்றல், v. noun. Defective speech, நிரம்பாமென்சொல். 2. Speaking, சொல்லல். 3. Inarticulate sound in speech, பேசலா லெழுமொலி. (சது.) 5)

mantam (p. 343) s. Slowness, tardiness, தாம தம். 2. Dulness, stupidity, கூர்மையின்மை. 3. A disease, indigestion, dyspepsia, அசீர ணம். 4. Meanness, smallness, worthlessness, அற்பம். 5. [in music.] Lowness of tone, மந்தவிசை. 6. [in astron.] Anomaly. 7. The first equated heliocentric longitude. 8. Drunkenness, வெறி. W. p. 642. MANDA. 9. (சது.) A churning stick, மத்து. (Sa. Mant'ha.) அவனுக்குமந்தங்கொடுக்கும். That will give him indigestion. மந்தம்அடிபட்டுப்போயிற்று. Indigestion is removed. மந்தகதி, s. A slow pace, தாமதநடை. மந்தகாசம், s. A species of consumption. 2. [S't. மந்தஹாசம்.] A smile. See மந்தாசம். மந்தகுணம், s. Dulness, apathy, stupidity. மந்தகேந்திரம், s. [in astron.] Argument of anomaly. மந்தச்சா, s. [in astron.] Equation to the centre. 2. Table of மந்தச்சா. மந்தபரிதி, s. Epicycle used for computing the first inequality of a planet. மந்தபலம், s. [in astron.] The anomalistic equation of a planet. மந்தப்படுதல், v. noun. Being torpid --as the bowels. 2. Being slow, dull, inactive, lagging. மந்தமா, s. An elephant--as a slowgoer, யானை; [ex மா.] (சது.) மந்தமாருதம், s. The south wind--as gentle, தென்றல். மந்தவாரம், s. Saturday, சனிக்கிழமை; [ex மந்தன்.] மந்தவிசை--மந்தவோசை, s. The lowest pitch in music; [ex இசை, ஓசை.] மந்தன், s. A dull person. 2. The planet Saturn, as slow, சனி. (சது.) மந்தாசம்--மந்தாசியம், s. A smile, a gentel laugh, புன்சிரிப்பு; [ex ஆசம், ஆசியம்.] மந்தார்த்தம்--மந்தவரை, s. The first equated heliocentric longitude of a planet; [ex அர்த்தம்.] மந்தோச்சம், s. [in astron.] Apsis of a planet's orbit; [ex உச்சம்.] 27) *

mayaṉ (p. 344) s. A daitya, the architect of the Asuras, also father of மந்தோதரி, அசுரத்தச்சன். 2. An artificer, an architect, வினைஞன். 3. A lutist, கின்னரன். 4. A carpenter, தச்சன். (p.) 8) *

mṇ (p. 341) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To smell, மோக்க. (c.) 2. To join, unite, கூட்ட. 3. To marry, கலியாணம்பண்ண. 4. To join, கூட. 5. (c.) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To emit fragrance, வாசனைவீச. அவருன்னைமணந்துக்கொள்ளுகிறாரோ. Does he approve you? மணத்தல்--மணப்பு, v. noun. Scent, odor, வாசனை. 2. Giving a fragrant smell. 3. Marrying; copulation. (rare.) 4. [prov.] Entire reduction of property. 10)