mllu (p. 346) s. [as மல்.] Wrestling, boxing, quarrelling, ஓர்போர். (c.) 2. A kind of dance, ஓர்கூத்து. மல்லுக்கட்ட--மல்லுப்பிடிக்க, inf. To wrestle, scuffle. 2. To quarrel. 33) *

mirutangkam (p. 354) s. Drums, tabours, &c., முழவு. See கலைஞானம். W. p. 671. MRUDANGA. 12) *

mraikkāyr (p. 345) --மரைக்கார், s. A class of Mohammedans, called Chonaker, as coming from Ionia; or Yavanas from யவ னம், a country; and Lubbîs. They use the Tamil language. 7) *

mittai (p. 353) s. [as மித்தியம்.] Falsehood, illusion, appearance, பொய். (சது.) 50)

mṇm (p. 341) s. Fragrance, நற்கந்தம். 2. [fig.] Better circumstances, நலம். (c.) மணங்கட்ட--மணமூட்ட, inf. To fumigate with odors; to perfume. மணங்கமழ, inf. To yield fragrance. மணந்துபார்க்க, inf. To smell any thing. 2. To examine by smelling. மணமாயிருக்க, inf. To smell fragrantly. 2. To be prosperous. 3. To be illustrious. மணம்பிடிக்க, inf. To perceive by the smell or scent--as dogs; to be attracted by scent, as insects. 2. [prov.] To be attracted, as children, by dainties. 3. To stink badly. மணம்வீச, inf. To diffuse odor. மணவியது, symb. verb. That which is fragrant. (p.) 14)

mkār (p. 338) s. [pl.] Children. See மக. 65) *

mā (p. 348) adj. [contrac. of Sa. Mahat.] Great, பெரிய. See மகா. மாகண்டம், s. One of the twenty-seven sections of the lunar path, as அதிகண்டம். மாகனன், s. [prov.] A brahman, பிரா மணன். மாகாளம், s. A place celebrated for the worship of Siva, ஓர்சிவஸ்தலம். மாகாளி, s. Durga. (சது.) மாகேந்திரம், s. [in astrol.] See தசப் பொருத்தம். மாசனம்--மாசனங்கள், s. Excellent or great persons,பெரியோர். 2. Brahmans, பிராமணர். மாசாந்தம், s. Great patience. மாசாலம், s. Whining, cant, சிணுங்கு கை. 2. Using affectation, playing tricks. மாசாலக்கள்ளி, s. A dissimulating woman. See கள்ளம். மாசேனன், s. A name of Argha, அரு கன். 2. The deity, கடவுள். (சது.) 3. The god Subramanya, முருகன். மாதண்டம், s. A principal road, king's high-way, இராசவீதி. (சது.) மாதவம், s. Great austerities. மாதவர், s. [pl.] Ascetics, Rishis, இருஷிகள். மாதறி, s. A large timber, விட்டம். (R.) மாதிசை, s. [prop. மாதசை, in astrol.] Aggregate influence of the planets, as மகாதிசை. மாதிசை, 9.. The nine planetary influences. They are, சூரியமாதிசை, சந்திரமா திசை, செவ்வாய்மாதிசை, இராகுமாதிசை, சனிமா திசை, கேதுமாதிசை, புதன்மாதிசை, சுக்கிரன்மா திசை; embracing in all one hundred and twenty years. மாதுரோகம், s. [appel. மாதுரோகி.] Great treachery. மாதேவன், s. Siva, சிவன், as மகாதே வன். (சது.) 2. See உருத்திரர். மாதேவபட்டணம், s. A town so called in the extreme south, ஓரூர். மாதேவி, s. Parvati,பார்வதி. மாத்தகை, s. Superfineness, splendor, மிகுசிறப்பு. (நீதி.) மாத்தியாகி, s. A very liberal person or prince. மாநடன், s. Siva, சிவன். (சது.) மாபலன், s. Wind, காற்று. See மகா பலன். மாபலி--மாபலிவாணன், s. Mahabali. See மகாபலி. மாபலிபுரம்--மாவலிபுரம், s. A town. 2. The seven pagodas near Sadras. மாபுலி, s. A lion, சிங்கம்; used also in contempt. மாபாவி, s. A very wicked person. மாபுற்பாகம், s. External Saiva-puja, வெளியரங்கசிவபூசை. மாபூதி, s. One of the seven hells. See நாகம். மாப்பிரயத்தனம், s. A great effort. மாப்பிளை--மாப்பிள்ளை, s. A bridegroom. 2. A husband. 3. A son-inlaw. 4. The Moplas in the Malayalim country. மாமகம், s. A Hindu festival, as மா மாங்கம். மாமகக்குளம், s. A sacred reservoir at Combaconum. மாமணி, s. A gem, as மாணிக்கம். மாமருத்துநூலோர்--மாமாத்திரர், s. [pl.] Physicians, வைத்தியர். (சது.) மாமலை, s. Any great mountain. (p.) மாமல்லபுரம், s. As மாபலிபுரம், 2. மாமாங்கம், s. [colloq. for மாமாகம்.] A festival celebrated every twelve years at Combaconum. See மகாமகம். 2. [in the Malayalam country.] Period of the reign of a subordinate king under the Raya dynasty of Vijayanagaram. இவன்நாலுமாமாங்கம்கண்டவன். He is about fifty years old; (lit.) one who has seen four such festivals. மாமரங்கமானாற்பார்க்கக்கூடாது. Brothers and sisters who have not visited each other during a மாமாங்கம், should not meet without a propitiatory offering. மாமாத்திரர். See மாமருத்துநூலோர். மாமாயை, s. [also மகாமாயை.] A form of Maya, the maternal principle, or the chief cause of all things. மாமாலம், s. Great deceitfulness. மாமுகில், s. Thick clouds. மாமுனி, s. An epithet of Argha, அரு கன். 2. The sage Vasisht'a, வசிஷ்டன். மாமேரு, s. Maha Meru. See மகா மேரு. மாரதம், s. One of the four kinds of war chariots. See இரதம். மாரதன். See மகாரதன். மாவலி, s. Mahabali. See மகாபலி. மாவிரதம், s. A religious system of the Saivas. See மகாவிரதம். மாவிரதியர், s. Saivas. See மகாவிரதியர். மாவீரன், s. A great hero, champion. மாவுரம், s. Strength; [ex உரம்.] (சது.) 4)

maṇṭapam (p. 341) s. A hall, or shed, open on one side and connected with a temple, கோயில்மண்டபம். 2. A public, resting place, a choultry, சத்திரம். 3. A temporary saloon, or open shed, adorned with leaves and flowers, for festive occasions--as a marriage, செய்மண்டபம். W. p. 633. MAN'DAPA. 4. [prov. for மண்டலம்.] Squares or compartments in mystic diagrams. ஆயிரக்கால்மண்டபம், s. A thousandpillared choultry, in various temples. மண்டபச்செலவு, v. noun. Expense of cloth, and other adornings, at a festival. மண்டபப்படி, s. Expense of bringing an idol to the மண்டபம், for a day. 2. Arrangement of pots, fruits, &c, as decorations of the squares. 32) *

mattiyam (p. 343) s. The centre, the middle, நடு. 2. [in astron.] Mean. W. p. 639. MADHYA. 3. The waist, இடை. (சது.) மத்தியகாலம், s. [in astron.] Middle of an eclipse, expressed in Nalikai, &c. மத்தியஸ்தம், s. Mediation, arbitration, adjudication. (c.) மத்தியஸ்தலம், s. Neutral ground. 2. [limited.] Place of departed souls. மத்தியஸ்தன், s. [fem. மத்தியஸ்தி.] A mediator, an umpire, an arbitrator, நடு நிற்பவன். W. p. 64. MADHYASTA. மத்தியதேசம், s. That part of India, which is bounded by Kurukshetra on the north, Allahabad on the south, the Hymalaya mountains on the east, and the Vindhia mountains on the west-comprising the modern provinces of Allahabad, Agra, Delhi, Oude, &c. (lit.) the middle country. (Wils.) மத்தியமோட்சம், s. [in astron.] Mean end of an eclipse, கிராணம்விடுகை. மத்தியரேகை, s. The equator, or the meridian. (Modern.) மத்தியலோகம், s. [sometimes மத்தியம or மத்திமலோகம்.] The earth, as central in the Hindu system, பூலோகம். மத்தியவிருத்தம், s. The navel, உந்தி. (சது.) 17) *

myilai (p. 344) s. A mixed color of white and black, grey; ash-color, சாம்பனிறம். (c.) 2. A kind of Jasmine, இருவாட்சி. 3. [poet. form of மயிலாப்பூர்.] A town, Mailapur. 4. A fish, மீன். 5. Pisces of the Zodiac, மீனம். 6. [loc. Tel. மைல.] Foulness, dirt, அழுக்கு. மயிலைப்பசு, s. A black and white spotted cow. மயிலைப்பச்சை, s. A green color mingled with black. 13)