ml (p. 346) s. [by apocope of மல்லம்.] Wrestling, boxing, மற்போர். 2. Strength, பலம். 3. Robustness, stoutness, corpulence, திண் மை. 4. Fertility, richness, வளம். 5. Dance of Vishnu, திருமால்கூத்து. 6. A kind of dance, கூத்தின்விகற்பம். (p.) மற்கடா, s. A fat buffalo. 2. (fig.) A dullard. 17) *

mkār (p. 338) s. [pl.] Children. See மக. 65) *

mācckkāy (p. 348) s. [also மாசக்காய்.] The gall-nut, Quercus Infectoria. (Ains.) 35) *

mārkkaṇṭaṉ (p. 351) --மார்க்கண்டேயர், s. A muni or sage, the supposed author of the purana called மார்க்கண்டேயம், ஓர்முனி. W. p. 658. MARKAN'DA, MARKAN'DEYA. மார்க்கண்டேயம், s. A purana as above. See புராணம். 27) *

māmicam (p. 350) --மாம்சம், s. [com. மாங்கி சம், மாங்கிஷம்.] Flesh, meat, தசை. W. p. 654. MAMSA. துர்மாம்சம், s. Proud flesh. See துர். மாம்சகதவியாதி, s. A disease affecting the flesh. மாம்சகிரந்தி, s. Excrescences, fat breasts, spoken in contempt by ascetics. மாம்சச்சிலை, s. A kind of black stone, ஓர்கல். மாம்சதாரி, s. An eater of flesh. மாம்சபக்ஷணம்--மாம்சபட்சணம், s. [appel. மாம்சபட்சணி.] Eating flesh, ஊனு ணவு. மாம்சபேதி, s. A solvent of flesh. மாம்சோத்தானம், s. [R. C. usage.] The resurrection of the body, உயிர்த்தெழுகை. 7)

miṟai (p. 355) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To suffer, be afflicted, துன்பப்பட. 2. v. a. To inflict suffering, துன்பஞ்செய்ய. (p.) மிறைத்தல், v. noun. Being afflicted or troubled, துன்பப்படல். (சது.) 17)

miccm (p. 353) s. Excess, surplus, overplus' remainder, that which is to spare, மீதி; [ex மிஞ்சு.] (c.) குடிகளில்மிச்சமானபேர்கள். The majority of the inhabitants. அவன்மீச்சமாயெடுத்துக்கொண்டான். He took too much. மிச்சஞ்சொச்சம், s. Any thing left; that which can be spared. 16) *

mṇm (p. 341) s. Nuptials, marriage, wedding, wedlock, கலியாணம். (சது.) 2. [fig.] Better circumstances, நலம். அஷ்டமணம். Eight kinds of marriage: 1. பிரமம், marriage of a virgin to a bachelor; 2. பிரசாபத்தியம், marriage by mutual consent of the relations; the girl having been solicited by the friends of the bridegroom; 3. ஆரிடம், the gift of a girl in marriage; her relations receiving as a present one or two cows, or bullocks; or according to some, the girl is placed between a cow and a bullock with gilded horns and hoofs, and the ceremony is comfirmed by the pouring of water; 4. தெய்வம், marriage of a girl bestowed by a deity in recompense for a sacrifice offered by her father; or, as some say, marriage in the presence of a sacrifice.--Note. These four are performed before the god of fire, as a witness; 5. காந்தருவம், marriage by the mutual consent of the individuals themselves; without consulting friends, or having a marriage ceremony; 6. ஆசுரம், marriage in which the bridegroom furnishes the bride with jewels, and pays her friends the sum which they demand for her.--Note. Some authorities mention certain heroic or athletic explcits as the price to be paid. 7. இராக்கதம், marriage in which the girl is taken by force, without her own consent or that of her friends; 8. பைசாசம், marriage in which a girl is forced when asleep, or in a state of insensibility. மணமும்பிணமும் போகிறவீதியிலிருந்துபேசுகி றேன். I assert it in a street where weddings and funerals pass; a strong asseveration. மணக்கோலம், s. Marriage-attire or costume. 2. See கோலம். மணப்பந்தல், s. A marriage-shed erected and adorned for the wedding. மணப்பறை, s. Drumming at a marriage--oppos. to பிணப்பறை. மணப்பொருத்தம், s. A marriage-contract, a written agreement between the parties marrying; or their parents, on giving their children in marriage. 2. See தசப்பொருத்தம். மணமகன், s. A bridegroom, மணவா ளன். 2. (சது.) A husband, புருஷன். மணமகள், s. A bride, மணவாளி. 2. A wife, மனைவி. மணம்புரிய, inf. To marry. மணவணி, s. Wedding ornaments or decorations; [ex அணி.] (p.) மணவறை, s. The chamber for the performance of the marriage-ceremony, மணமண்டபம். 2. The bride-chamber, as பள்ளியறை; [ex அறை.] மணவறைத்தோழன், s. [com. மாப்பிள் ளைத்தோழன்.] A companion or personal attendant of the bridegroom. மணவாளன்--மணாளன், s. [fem. மண வாட்டி, மணாட்டி.] A husband, நாயகன். 2. A man, ஆண்மகன். (திவா.), [ex ஆள்.] மணவினை, s. Nuptial, marriage-ceremony, விவாகச்சடங்கு. மணவோலை, s. A marriage-ola, or invitation to a marriage; [ex ஓலை.] 15)

mācci (p. 348) --மாச்சு, s. [prov.] Fetters. 38)

mcciṉi (p. 339) --மச்சினச்சி--மச்சினிச்சி-மச்சுனிச்சி, s. [prop. மைத்துனி--மைத்துனத்தி.] A sister-in-law; the wife's younger sister, or younger brother's wife; a cousin who is the mother's brother's daughter, or the father's sister's daughter. 21)