mngku (p. 338) கிறது, மங்கினது, ம், மங்க, v. n. To grow dim--as a luminous body, ஒளி மழுங்க. 2. To fade, grow pale--as colors; be deprived of lustre, நிறங்குன்ற. 3. To grow dim or dull--as the sight, the appearance of the eyes, a mirror, glass or other transparency; to become obscured, dingy, cloudy, dusky--as twilight, பார்வை குன்ற. 4. To be obscured, as splendor, glory, fame; to fade, as beauty; to decline as prosperity; to be reduced in circumstances, power, or authority, தோற் றங்குறைய. 5. To be overpowered, as light by superior splendor; to be eclipsed, மறைய. 6. To be deprived of freshness--as the countenance, to grow wan or sallow, வாட. 7. To become dull, as the understanding, கெட. 8. To decline, as a religion, சாய. (c.) விளக்குமங்கியெரிகிறது..... The lamp burns dimly. மங்காதவாழ்வு. Unfading prosperity, benedice. மங்காப்புகழ். Lasting fame. மங்கினநிறம். A faded color. 2. As மங்கனிறம். மங்கினவிளக்கு. A dim lamp. மங்கினவேளை. Evening twilight. மங்குங்காலம், s. Time of dearth, or adversity. See பொங்கு. மங்குசனி, s. One of the evil influences of Saturn, that of declining prosperity. See ஏழரையாண்டுச்சனி in சனி. மங்காமை, v. noun. neg. Unfadingness, as of colors, &c. மங்காமைகாத்தான், appel. n. A kind of rice quickly growing and yielding abundantly; (lit.) he who has preserved from destruction, ஓர்வகைநெல். மங்கல், v. noun. Decaying, fading, கெ டுதல். 2. Dimness, obscurity, gloominess; growing dim, மழுங்கல். (சது.) மங்கல்விளக்கு. A dim or obscure lamp. மங்கனிறம். A dim or dingy color. 107)

mṟai (p. 346) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To hide, conceal, secret, keep back, as ஒளிக்க. 2. To cover, shroud, shelter, ward off, மூட. (c.) நீமுன்சொன்னதைமறைக்கிறாய். You shift, or contradict, your first statement. மறைப்பு, v. noun. Concealment, obscuration, as ஒளிப்பு. 2. [vul. மறுப்பு.] A screen, as மறைவு. 83) *

mācikam (p. 348) --மாசியம், s. A monthly ceremony through a year for one deceased; the first at the end of thirty days, மாச சிரார்த்தம். W. p. 66. MASIKA. 28) *

mnti (p. 343) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To be undigested, as food, அசீரணப்பட. (c.) 2. To become dull, stupid, மந்தப்பட. மந்திப்பு, v. noun. Dulness, sluggishness. 39) *

mācrnāmā (p. 348) s. (Pers.) A statement of fact in writing signed by several respectable persons in attestation of its truth; a memorial. (Govt. usage.) 25)

miḷir (p. 355) கிறேன், ந்தேன், வேன், மிளிர, v. n. To be great, பெருமைப்பட. 2. To shine, ஒளிசெய்ய. (p.) மீ, s. A syllabic letter compounded of ம் and ஈ. 11)

māntātā (p. 349) s. A king fostered by Indra, ஓரரசன். W. p. 657. MAND'HATRU. 55) *

mīcai (p. 355) s. [in the south, வீசை, also Tel.] Mustachios; [ex மீ, over.] மீசையைமுறுக்குதல், v. noun. Twisting the mustachios in anger, or deflance, before fighting. கூழுக்குமாசைமீசைக்குமாசை. Desire mustachios and desire gruel, i. e. seek health and wealth. புரட்டிப்புரட்டியுதைத்தாலும் மீசையிலேமண்பட வில்லையென்கிறான். Though he was rolled down and kicked, yet he says that his mustachios did not touch the ground. 39)

mlai (p. 346) s. Hill, mountain, பருவதம். 2. Rock, கற்றிடர். [Compare மலயம்.] (c.) 3. A word of comparison, உவமைச்சொல், as சந்திரன்மலைமுகம், a face like the moon.-Note. There are eight principal mountains, in Jambu Dwipa, and seven in India, &c. See கிரி and சத்தகுலாசலம். மலைபோல்வந்ததுபனிபோற்போயிற்று. It came as a mountain and went as the dew. மலங்காடு, s. A mountainous region. மலைகலக்கி, appel. n. A plant, Adiantum caudatum. மலைக்கடுகு, s. The hill-mustard. மலைக்கற்றாழை, s. Mountain கற்றாழை. மலைக்குகை, s. A mountain-cavern. மலைக்குக்குறுப்பான், appel. n. A large kind of bird, the mountain-burbet, ஓர்புள். மலைகல்லிஎலிபிடிக்க. See கல்லு, v. மலைக்குடவு, s. A recess between two ridges or knolls. மலைச்சர்க்கரைவள்ளி, s. A kind of winding sweet potato-plant, Jatropha manihot, or Cassada. மலைச்சாரை, s. [com. மலஞ்சாரை.] A large rat-snake. See சாரை. மலைச்சாரல், s. The sides or foot of a mountain. 2. A cold wind, or rain from hills, சாரற்காற்று. (Beschi.) மலைச்சார்பு--மலைச்சார்வு--மலைச்சார், s. A mountainous tract. See சார், v. (சது.) மலைதாங்கி, appel. n. A plant, Sida lanceolata.--Note. The root is used with ginger for bowel complaints, and intermittent fever. மலைத்தும்பை, s. A plant, Phlomis biflora. மலைத்துவரை, s. A variety of lentil, Pigeon-pea, dholl. See துவரை. மலைத்தேங்காய், s. F&oe;tid sterculia. மலைநாடு--மலையமாநாடு, s. [poet. மலாடு.] The malayalim country, மலையாளம். மலைநாடன், s. A king of the Sera race as ruling a mountainous country. மலைநாரத்தை, s. Mountain-orange. மலைநெல், s. A kind of rice. மலைபடுதிரவியம், s. Mountainous productions; one of the five sources of riches. See திரவியம். மலைபோல்வர, inf. To come like a mountain--used respectfully to persons of rank, honor or power. மலைப்பக்கம், s. The side of a mount. மலைப்பச்சை, s. A plant, ஓர்பூடு. 2. A tree, as தமாலம். மலைப்பருத்தி, s. [com. மலம்பருத்தி.] Hill-cotton. See பருத்தி. மலைப்பாம்பு, s. [com. மலம்பாம்பு.] A large mountain-snake. மலைப்பிஞ்சு, [com. மலம்பிஞ்சு.] Small stones found in boiled rice, &c., in cant. மலைப்புறம், s. The adjacent parts of a mountain. மலைமகள்--மலைமடந்தை, s. Parvati, as பருவதவர்த்தனி. (சது.) மலைமல்லிகை, s. A species of மல்லிகை, Millingtonia hortensis. மலைமுழை--மலைமுழைஞ்சு--மலைப்பாழி, s. A mountain-cave, மலைக்குகை. (p.) மலைமுள்ளங்கி, s. A plant, ஓர்பூடு, Ornithogal Gadense. (Rott.) மலையகராதி, s. Botanical dictionary. மலையடி--மலையடிவாரம், s. The foot of a hill. மலையணில், s. A mountain-squirrel. மலையத்தி, s. A species of அத்தி. மலையமான், s. Any king of the Sera race, சேரன். (சது.) மலையமான்கூட்டம். A tribe or colony from the Sera country. மலையம், s. Summit of a mountain, ம லையுச்சி. 2. Lute of a hilly district, குறிஞ் சியாழ். (சது.) 3. See மலை, v. மலையரசன்--மலையரையன், s. The Himalaya as king of mountains, இமயம். மலையரண், s. Mountains, as a defence. See அரண். மலையருவி, s. A mountain torrent. மலையன், s. One of the third class of liberal princes. See வள்ளல். 2. Any king of the Sera race, சேரன். 3. The chief of the hilly country, குறிஞ்சிநிலத்தலைவன். மலையன்சாமை, s. A species of சாமை grain. மலையாடு, s. A mountain-sheep, as வரையாடு. மலையாமணக்கு, s. A tree. See ஆம ணக்கு. மலையாரம், s. Sandal-wood, சந்தனம். மலையாமி, s. The Malayalim language, மலையாளபாஷை. மலையாளம்--மலையாழம், s. The Malayalim country. மலையாளபகவதி. Durga, துர்க்கை. மலையாளி, s. A native of Malayalim. 2. As மலையான். மலையான், s. [pl. மலையார்.] A mountaineer. மலையிருவேலி, s. A hilly grass, as சை லகம். மலையீஞ்சு--மலையீந்து, s. A species of ஈந்து. 2. (R.) A hill-date, whose bark is used in distilling spirituous liquors, as that of the வேல் tree. மலைவருணனை, s. Description of a mountain, மலையைவர்ணித்தல். (p.) மலைவாணர்--மலைவாழ்நர், s. [pl.] Mountaineers, as மலையார். (p.) மலைவீரியம், s. Green vitriol, as அன்ன பேதி. மலைவேம்பு, s. A beautiful tree, Persian Lilac. Milia Azidarachta. 10)

mantam (p. 343) s. Slowness, tardiness, தாம தம். 2. Dulness, stupidity, கூர்மையின்மை. 3. A disease, indigestion, dyspepsia, அசீர ணம். 4. Meanness, smallness, worthlessness, அற்பம். 5. [in music.] Lowness of tone, மந்தவிசை. 6. [in astron.] Anomaly. 7. The first equated heliocentric longitude. 8. Drunkenness, வெறி. W. p. 642. MANDA. 9. (சது.) A churning stick, மத்து. (Sa. Mant'ha.) அவனுக்குமந்தங்கொடுக்கும். That will give him indigestion. மந்தம்அடிபட்டுப்போயிற்று. Indigestion is removed. மந்தகதி, s. A slow pace, தாமதநடை. மந்தகாசம், s. A species of consumption. 2. [S't. மந்தஹாசம்.] A smile. See மந்தாசம். மந்தகுணம், s. Dulness, apathy, stupidity. மந்தகேந்திரம், s. [in astron.] Argument of anomaly. மந்தச்சா, s. [in astron.] Equation to the centre. 2. Table of மந்தச்சா. மந்தபரிதி, s. Epicycle used for computing the first inequality of a planet. மந்தபலம், s. [in astron.] The anomalistic equation of a planet. மந்தப்படுதல், v. noun. Being torpid --as the bowels. 2. Being slow, dull, inactive, lagging. மந்தமா, s. An elephant--as a slowgoer, யானை; [ex மா.] (சது.) மந்தமாருதம், s. The south wind--as gentle, தென்றல். மந்தவாரம், s. Saturday, சனிக்கிழமை; [ex மந்தன்.] மந்தவிசை--மந்தவோசை, s. The lowest pitch in music; [ex இசை, ஓசை.] மந்தன், s. A dull person. 2. The planet Saturn, as slow, சனி. (சது.) மந்தாசம்--மந்தாசியம், s. A smile, a gentel laugh, புன்சிரிப்பு; [ex ஆசம், ஆசியம்.] மந்தார்த்தம்--மந்தவரை, s. The first equated heliocentric longitude of a planet; [ex அர்த்தம்.] மந்தோச்சம், s. [in astron.] Apsis of a planet's orbit; [ex உச்சம்.] 27) *